Του ΝΙΚ. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗ

Εκοψε η Θάνου το νήμα έπειτα από 100 δαιμονισμένα μέτρα και βάλθηκε να κοιτάζει -όχι την ταπεινωμένη Κριστίν Αρόν όπως θα περίμενε κανείς, αλλά- το χρονόμετρο: 10.84! Δεν μπορούσε να πιστέψει στα μάτια της η Κατερίνα.

«Δέκα ογδόντα τέσσερα! Με τίποτα δεν περίμενα να αγγίξω το ατομικό μου ρεκόρ σ' αυτόν τον αγώνα. Εστω με 3 μέτρα ευνοϊκό άνεμο, το 10.84 είναι 10.84. Εγώ προγραμμάτιζα να φορτσάρω στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα και ήδη έχω στρέψει την προσοχή μου στο Σίντνεϊ. Αλλά 10.84 με τέτοιο καιρό...».

Ο καιρός ήταν μουντός και υγρός, καμία σχέση με τη λιακάδα που έλουσε το Γκέιτσχεντ λίγο πιο μετά. Δυνατός αέρας και κρύο, δεκαπέντε βαθμοί. Στην Αθήνα, την περασμένη εβδομάδα, είχε καύσωνα. «Πρώτη φορά βιώνω τόσο απότομη αλλαγή θερμοκρασίας σε δύο διαδοχικούς αγώνες. Αλλά ένας αθλητής που κοιτάζει ψηλά οφείλει να προσαρμόζεται στα στοιχεία της φύσης. Στη Λωζάννη είχε 24 βαθμούς, στην Αθήνα 35, εδώ 15. Στο Σίντνεϊ, το Σεπτέμβρη, ο καιρός μάλλον θα μοιάζει μ' αυτόν της Αγγλίας. Ωραία, λοιπόν, τα σημάδια είναι καλά».

Η Κατερίνα, που είναι αήττητη φέτος στα πέντε 100άρια που έχει τρέξει, μάλλον δεν θα εμφανιστεί σε κανέναν αγώνα πριν από τους Ολυμπιακούς. «Σε έναν, το πολύ». Το περυσινό 10.83 της Σεβίλλης θα προσπαθήσει να το καταρρίψει μια και καλή στην Αυστραλία, όπου βεβαίως θα περιμένει η βιονική Μάριον Τζόουνς. «Το μόνο που μπορώ να υποσχεθώ απέναντι στην Τζόουνς είναι ότι θα είμαι ανάμεσα στις διεκδικήτριες των μεταλλίων», απάντησε στην ερώτηση Βρετανού δημοσιογράφου η Θάνου. Τα αγγλικά της είναι καλύτερα παρά ποτέ και σπεύσαμε να συμπεράνουμε ότι τα «γυαλίζει» για τη συνέντευξη Τύπου του Σίντνεϊ.

Λίγα λεπτά αργότερα, η Κατερίνα μας είδε -για πρώτη φορά φέτος- πλάτες αντιπάλων. Κι όμως, πάλι αυτή κέρδισε το χειροκρότημα. Πήρε τη σκυτάλη των 4x100, τέσσερα μέτρα πίσω από την Ουκρανή Παστουσένκο κι όμως την προσπέρασε σαν αέρας και τερμάτισε πολύ μπροστά της, 4η (με 43.76 έναντι 43.89, για να καταλάβετε τη διαφορά). Κρίμα που αυτή η υπερπροσπάθεια ανταμείβεται μονάχα μ' έναν παραπανίσιο βαθμό.

Αν η Θάνου παρουσίασε τον καλύτερο εαυτό της στο μισοάδειο γηπεδάκι του Γκέιτσχεντ και κέρδισε το μοναδικό ελληνικό «8άρι» της πρώτης ημέρας, οι άλλες σταρ της γυναικείας ομάδας απογοήτευσαν και άφησαν την ομάδα στην 7η θέση. Κάποιες έχουν ελαφρυντικά (η Τζελίλη, το γνωστό τραυματισμό της), ορισμένες απλώς κατέρρευσαν (Κελεσίδου). Τρίτη η μία στο ακόντιο, τρίτη κι η άλλη στο δίσκο, με επιδόσεις σαρακοστιανές: 57.84 και 62.30 αντίστοιχα. «Απλώς δεν ήμουν σε καλή μέρα, επηρεάστηκα και από τον περίεργο καιρό», είπε η Κελεσίδου, ενώ η Τζελίλη αρνήθηκε να σχολιάσει την εμφάνισή της: «Πείτε πως δεν με είδατε», ψέλλισε.

Ολες οι υπόλοιπες κοπέλες μας καταποντίστηκαν το Σάββατο, χωρίς αυτό να σημαίνει απαραίτητα ότι απέτυχαν. Ηταν απλώς θέμα δυνατοτήτων, αφού οι περισσότερες είχαν απέναντί τους αθλήτριες ανώτερες. Εδώ που τα λέμε, από πού να αντλούσαν ηθικό; Οταν οι στρατηγοί καταθέτουν τα όπλα, οι στρατιώτες απλώς σηκώνουν τα χέρια ψηλά. Η Χρυσούλα Γκουντενούδη τερμάτισε 6η στο 400άρι και 7η στα χαμηλά εμπόδια, η Ευδοκία Τσάμογλου 8η στη σφυροβολία μακριά από την έβδομη, το ίδιο η Μαρία Πρωτόπαππα στα 3 χιλιόμετρα, το ίδιο η Κατερίνα Κουταλά στο 800άρι. Αν από κάποια έχουμε παράπονο, αυτή είναι η Γωγώ Τσιλιγγίρη, που με 3, 80 μ. έμεινε 40 εκατοστά κάτω από το φετινό της ρεκόρ στο επί κοντώ, έβδομη ελλείψει όγδοης (δεν αγωνίστηκε η Ουκρανή Σαβίνα). Ο δυνατός αέρας δυσκόλεψε τις επικοντίστριες, το παραδέχθηκε και η νικήτρια Σβετλάνα Φεοφάνοβα (Ρωσία, ρεκόρ αγώνων τα 4, 35 μ.). Αλλά ο άνεμος ήταν ίδιος για όλες.

Ο ΠAΠAKΩΣTAΣ

Δύο χρόνια πριν, τον Ιούλιο του 1998, ο Λάμπρος Παπακώστας ήρθε στο Γκέιτσχεντ γερός κι έφυγε με πατερίτσες. «Κόπηκε ο αχίλλειος τένοντας», διέγνωσε ο Εγγλέζος γιατρός. Η απογοήτευση ήταν αβάσταχτη, το σοκ τεράστιο. Ελάχιστοι επιστρέφουν εξίσου δυνατοί στους στίβους ύστερα από τέτοιο τραυματισμό.

Προχθές, στο «Ιντερνάσιοναλ Στέιντιουμ», ο Λάμπρος εμφανίστηκε αποφασισμένος να ξορκίσει τα φαντάσματα. Γνώριζε εκ των προτέρων ότι δεν είχε στα πόδια του ένα άλμα σαν τα 2, 34 μ. της προηγούμενης εβδομάδας, πάνω απ' όλα δεν το είχε στην ψυχή του. Ηθελε όμως να πατήσει γερά το ταλαιπωρημένο πόδι του στο ταρτάν μπροστά στο στρώμα και να φωνάξει «παρών».

Τα πέντε του άλματα τα έκανε με δέκα βήματα φόρα. Σαν σε προπόνηση, ίσα ίσα για να νιώσει πιο ασφαλής και να δώσει και κάποιους βαθμούς στην ελληνική ομάδα. Πέρασε με την πρώτη τα 2, 15 μ., αυτό ήταν. Με την πρώτη και τα 2, 20 μ. Πιο ψηλά δεν μπορούσε να πάει ύστερα από δέκα βημάτων τρεχάλα, ήταν σχεδόν αδύνατο. Αλλά φοβόταν να πιέσει τον εαυτό του. Εκανε τρία άσχημα άλματα στα 2, 25 μ. και αποχαιρέτισε τον αγώνα ανακουφισμένος. Οι δαίμονες του 1998 είχαν σκορπίσει.

Ο Παπακώστας δεν θέλησε να κάνει δηλώσεις. Ακόμα όμως κι αν άνοιγε μια σαμπάνια στα αποδυτήρια, κανένας δεν θα τον κατηγορούσε. Και οι 6 βαθμοί που έδωσε στην ελληνική ομάδα δεν ήταν δα λίγοι. Η μέρα ξεκίνησε δύσκολα και οι κλειδώσεις όλων έτριζαν. Κανένας άλτης δεν απείλησε το 2, 30 μ., ο νικητής Στέφαν Χολμ προκάλεσε ειρωνικά χάχανα, όταν αποφάσισε να δοκιμάσει την τύχη του στα 2, 35 μ.

Ο ΛENHΣ

Πέρα από την τετράδα της σκυταλοδρομίας 4x100, για την οποία θα διαβάσετε σε ξεχωριστό ρεπορτάζ, την καλύτερη επίδοση της ελληνικής ημέρας (με το καλημέρα μάλιστα, μπροστά σε λιγότερους από 1.000 φιλάθλους) την πέτυχε ο Σταμάτης Λένης στο τριπλούν: 17, 01 μ., άλλο ένα πειστικό άλμα από τον 22χρονο πρωταθλητή μας. Η επίδοση έγινε με νόμιμο άνεμο (

1, 5 μ.), έπειτα από λίγο όμως φύσηξε σίφουνας και χάρισε στις άλλες ομάδες βαθμούς: 17, 31 μ. πήδησε ο αντι-Εντουαρντς Βρετανός Λάρι Ατσίκι (η τέταρτη επίδοση φέτος στην Ευρώπη, αλλά με άνεμο

4.4) και 17, 17 ο αλλοπρόσαλλος Ιταλός Φαμπρίτσιο Ντονάτο (

2.8 ο αέρας). Ο Λένης έμεινε τρίτος και η καλή μέρα είχε φανεί από το πρωί.

Μεσημέρι για την ακρίβεια! Οι αγώνες ξεκίνησαν λίγο μετά τη μία, την ώρα που ο Βρετανός σπρίντερ Ντάρεν Κάμπελ χώνευε το ελαφρύ του γεύμα εν όψει 4x100. Ξαφνικά τον ειδοποίησαν να τρέξει και στο 100άρι επειδή τραυματίστηκε ο Γκάρντενερ και τον «υποχρέωσαν» να τρέξει 10.09, κυριολεκτικά στα καλά καθούμενα! Κανένας δεν έχει τρέξει πιο γρήγορα από τον Κάμπελ φέτος στην Ευρώπη. «Καλά που δεν καταβρόχθισα καμιά μπριζόλα», αστειεύτηκε λίγο αργότερα ο θριαμβευτής.

EKΠΛHΞEIΣ

Νωρίτερα, μας ξεσήκωσε ο Περικλής Ιακωβάκης, ο οποίος, χωρίς να κατεβεί τα 50 δευτερόλεπτα, κόντεψε να κερδίσει τον παγκόσμιο πρωταθλητή των 400 μ. με εμπόδια Φραντσέσκο Μόρι. Ο Μόρι δεν έχει κάνει σπουδαία πράγματα φέτος, αλλά αυτό δεν μειώνει την προσπάθεια του Ιακωβάκη. Την ώρα που οι Βρετανοί πανηγύριζαν για τη νίκη και το 48.84 του εξαιρετικού Κρις Ρόλινσον, ο Ελληνας πρωταθλητής τερμάτιζε 4ος με χρόνο 50.02.

Πολύτιμους βαθμούς έδωσαν στην ελληνική ομάδα των ανδρών ο Παναγιώτης Στρουμπάκος στα 1.500 μέτρα («μου έφυγε το άγχος τώρα που τελείωσα με το στρατό, θα πάω καλύτερα στο μέλλον») και, κυρίως, ο 21χρονος Αντώνης Παπαντώνης στα 5 χιλιόμετρα. Αμφότεροι τερμάτισαν στην 5η θέση, ο Στρουμπάκος μάλιστα την έκλεψε την τελευταία στιγμή από τον αφηρημένο Γερμανό Χάιντσε.

Αλλά αυτός ο Παπαντώνης από πού ξεφύτρωσε; Μόνο από τις -ας πούμε- βεντέτες έχασε ο νεαρός: Εσαϊντ, Μαξίμοφ, Χάλμαν, Ντι Νάπολι. «Είμαι απόλυτα ικανοποιημένος, δεν το κρύβω. Βοήθησα την ομάδα με τους 4 βαθμούς που έδωσα, ελπίζω να τα πάω καλά και στα 3 χιλιόμετρα». Προτού καλά καλά ολοκληρώσει τη φράση του, έτρεξε πίσω στον αγωνιστικό χώρο, για να παρακολουθήσει την κούρσα του Στρουμπάκου και να ενθαρρύνει το συναθλητή του. Το ατομικό του ρεκόρ δεν το πλησίασε ο Παπαντώνης, αλλά το Σάββατο ήταν ημέρα ταπεινών επιδόσεων. Και δεν μιλάμε μόνο για τους Ελληνες αθλητές. Το ύψος των ανδρών κρίθηκε στα 2, 28 μ., στον ακοντισμό των γυναικών τα 60 μέτρα αποτελούσαν πολυτέλεια, και πάει λέγοντας. Η Θάνου, βέβαια, άλλη ιστορία.

Πέμπτος τερμάτισε και ο Τάσος Γκούσης στα 400 μέτρα: γρήγορο πρώτο 200άρι, φρένο μετά (47.12, έχασε στο «αμήν» από τον 4ο Ρώσο Σεμιόνοφ). Πέμπτος και ο Κώστας Κουκοδήμος στο μήκος: μακριά από τα 8 μέτρα και διόλου πειστικός, αν και ατύχησε στο (αξιόλογο, μα άκυρο για λίγα εκατοστά) τρίτο του άλμα. Πιο χαμηλά ακόμη ο Βάιος Τίγγας, 6ος στη σφαιροβολία αλλά «not too bad» όπως λένε εδώ, αφού μπήκε στον αγώνα με τη χειρότερη επίδοση όλων. Εριχνε σταθερά πάνω από τα 18 μέτρα ο 22χρονος πρωταθλητής μας κι έτσι άφησε πίσω του Ρώσο, Βρετανό.