Ενιωσαν το άγγιγμα και την καυτή ανάσα του θανάτου. Είδαν με τα μάτια τους τη φρίκη, την τραγωδία του πολέμου και της προδοσίας... και γύρισαν πίσω σαν ήρωες για να θυμούνται κάθε τέτοια ημέρα, επί 26 συνεχή χρόνια, τα γεγονότα που τους σημάδεψαν για πάντα τη ζωή.

Μαχητές της ΕΛΔΥΚ και φίλοι, ο Γιώργος Σολωμός και ο Σπύρος Ρετσινάς από το Τραγανό Ηλείας, βρέθηκαν πριν από χρόνια στη πρώτη γραμμή του πυρός, στη Λευκωσία, υπερασπίζοντας την πατρίδα από τους Τούρκους εισβολείς.

Και οι δύο τους τραυματίσθηκαν σοβαρά σε εκείνη τη «στημένη» -όπως τη χαρακτηρίζουν- μάχη και γλίτωσαν από θαύμα το θάνατο.

Με αφορμή τη σημερινή επέτειο της τουρκικης εισβολής στην Κύπρο, ξαναζούν και περιγράφουν στην «Ε» τις φρικτές εικόνες του παρελθόντος, εκφράζοντας συγχρόνως τη πικρία τους για την πατρίδα, που σήμερα τους πληγώνει...

«Βρισκόμουν στο στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ την πρώτη ημέρα της τουρκικής εισβολής, όταν με χτύπησαν δύο σφαίρες. Μία το μηρό και μία στο χέρι. Δεν έδωσα σημασία στα τραύματα και αφού τα έδεσα πρόχειρα, συνέχισα μαζί με τα άλλα παιδιά να πολεμάω και να προσπαθώ να κρατήσω τη θέση μου. Την επόμενη ημέρα, όμως, ένα τούρκικο αεροσκάφος εκτόξευσε εναντίον μας ρουκέτες. Μια από τις εκρήξεις σημειώθηκε κοντά μου. Ολα γύρω μου σκοτείνιασαν... Οταν ξύπνησα βρισκόμουν στο νοσοκομείο και ολόκληρο το δεξί μου χέρι από τον ώμο έλειπε», μας λέει ο Γιώργος Σολωμός.

«Πέρασαν χρόνια από τότε, και πολλές φορές μου μπήκε μέχρι και η ιδέα της αυτοκτονίας, καθώς το χέρι που μου έλειπε μού δημιουργούσε προβλήματα. Αργότερα όμως προσαρμόστηκα και άνοιξα ένα ψιλικατζίδικο. Μέχρι πριν από μερικά χρόνια πίστευα ότι για την πατρίδα εμείς είμαστε ήρωες και ότι έτσι θα μας αντιμετώπιζαν. Δυστυχώς, κάποιοι, που όταν εμείς πολεμούσαμε βρίσκονταν στα γραφεία τους, σήμερα μας εμπαίζουν. Ζήτησα πρόσφατα την άδεια κυκλοφορίας αναπηρικού αυτοκινήτου και η Υγειονομική Επιτροπή του Στρατού απέρριψε το αίτημά μου, επειδή όπως μου είπαν εκτός από το χέρι μου θα έπρεπε να μου λείπει και το πόδι! », λέει πικραμένος ο Γιώργος Σολωμός, ο οποίος σήμερα συνταξιοδοτείται με ποσοστό αναπηρίας 80%...

«Είναι δίκαιο το αίτημά του. Εδωσε το χέρι του στην πατρίδα, κατέστρεψε τη ζωή του και δεν δικαιούται άδεια αναπηρικού αυτοκινήτου; Ντροπή! », δηλώνει οργισμένος στην «Ε» ο συμπολεμιστής του Σπύρος Ρετσινάς, σημερινός υπάλληλος της ΔΕΗ, που τραυματίστηκε και αυτός σοβαρά από τα πυρά του τούρκικου στρατού.

«Βρισκόμουν στο ίδιο στρατόπεδο με τον Γιώργο, όταν μια από τις ρουκέτες έσκασε δίπλα μου. Επαθα προσωρινή τύφλωση και δεν έβλεπα για δύο περίπου μήνες. Επίσης τα θραύσματα χτύπησαν τα χέρια μου κι ένα από τα τραύματα μολύνθηκε. Κινδύνευσε άμεσα η ζωή μου. Κι όλα αυτά για την πατρίδα, που κάποιοι πρόδωσαν αλλά μέχρι σήμερα δυστυχώς δεν τιμωρήθηκαν...», μας λέει ο Σπύρος Ρετσινάς, τονίζοντας ότι εκείνος ο πόλεμος ήταν ένα προσυμφωνημένο βρώμικο παιχνίδι που κάποιοι έπαιξαν στις πλάτες του ελληνικού λαού.