Να, λοιπόν, που μια στοιχειώδης δημοκρατική διαδικασία, έστω και νοθευμένη, έστω και κολοβωμένη, έστω και ανολοκλήρωτη, μπορεί ν' αποτελέσει την αρχή του τέλους για ένα από τα πιο αυταρχικά, πιο αιματοβαμμένα καθεστώτα που γνώρισε η Ευρώπη τις τελευταίες δεκαετίες. Είναι φανερό ότι στους δρόμους του Βελιγραδίου παίζεται η τελευταία πράξη του δράματος Ο Μιλόσεβιτς έπεσε στην παγίδα που ο ίδιος έστηνε για όσους τον αμφισβητούσαν. Ο τσάρος υπερεκτίμησε τις δυνάμεις του, πίστεψε ότι με τους προπαγανδιστικούς και κατασταλτικούς μηχανισμούς στα χέρια του θα μπορούσε για μία φορά ακόμη, να πάρει ένα δημοκρατικό επίχρισμα μέσα από μια ελεγχόμενη εκλογική διαδικασία.

•••Διαψεύστηκε, όμως, οικτρά, αναγκάστηκε να παραδεχτεί την ήττα του και τα 'δωσε όλα για να κερδίσει λίγο χρόνο και να παγιδέψει την αντιπολίτευση σ' ένα δεύτερο γύρο, όπου πίστευε ότι το μαγείρεμα θα ήταν πιο αποτελεσματικό. Υπολόγισε, όμως, χωρίς τον ξενοδόχο... Που δεν ήταν άλλος από τους ίδιους τους Σέρβους, που αποφάσισαν επιτέλους να πάρουν την τύχη τους στα χέρια τους. Με εκατοντάδες χιλιάδες εξεγερμένους στο δρόμο, με ένα ένα τα στηρίγματά του να τον εγκαταλείπουν, ο τσάρος Σλόμπονταν είχε ελάχιστες επιλογές... Ή να χρησιμοποιήσει το ύστατο όπλο του, το στρατό, και να αιματοκυλήσει για μία ακόμη φορά τη χώρα του -αν βέβαια είχε ακόμη αυτή τη δυνατότητα...- ή να εγκαταλείψει το βυθιζόμενο σκάφος πριν έχει την τύχη του Τσαουσέσκου...

•••Είναι εκπληκτικό, πάντως, πώς μέσα σε λίγες ώρες ένα καθεστώς κυριολεκτικά τεθωρακισμένο, που είχε καταφέρει να συσπειρώσει με τη σημαία του υπερεθνικισμού εκατομμύρια Σέρβων, κατέρρευσε... Ηταν τόσος ο παραλογισμός, τόσο το αίμα, τόση η καταστροφή για να κρατηθεί στην εξουσία, τόσα τα δεινά που είχε προκαλέσει, που ουσιαστικά δεν βρέθηκε κανείς να το υπερασπιστεί. Είναι σίγουρα μια σημαντικότατη εξέλιξη που μπορεί ν' αλλάξει όλο το κλίμα στα Βαλκάνια. Και σίγουρα λυτρώνει έναν ολόκληρο λαό από τα εγκλήματα των εξουσιαστών του...

ΣΗΦΗΣ ΠΟΛΥΜΙΛΗΣ