Την τελευταία σελίδα στο κεφάλαιο ενός παλιού κόσμου γύρισε η Iστορία πάνω από το Βελιγράδι. Ο Μιλόσεβιτς και η Σερβία που εκπροσωπούσε αποτελούν πια παρελθόν. Οι καινούργιες ισορροπίες στην περιοχή άρχισαν κιόλας να διαμορφώνονται. Ισορροπίες ωστόσο που επιβάλλονται από την αξίωση των Ηνωμένων Πολιτειών να έχουν πλήρη ελευθερία κινήσεων σε ολόκληρη την Ευρώπη, «την αυλή των παιδιών των Αμερικανών», κατά τη φράση του κ. Κλίντον. Η σκληρή και συχνά αντιδημοκρατική συμπεριφορά του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, όπως και η επιθετική πολιτική του στα πρώην ομόσπονδα κράτη της μεγάλης και ενιαίας Γιουγκοσλαβίας, ήταν απλώς η πρόφαση για τον αγώνα ανατροπής του με όλα τα μέσα: από την ενίσχυση των αποσχιστικών τάσεων των Δημοκρατιών του Bορρά μέχρι τις πυραυλικές επιθέσεις με τις «παράπλευρες απώλειες» και, στη συνέχεια, την ενίσχυση της αντιπολίτευσης με πακτωλό δολαρίων (και μάρκων). Η κοινωνική δυσφορία εναντίον τού μέχρι χθες προέδρου, που διογκώθηκε τους τελευταίους μήνες, ήταν το χαλί για να τρέξουν οι επιθυμητές για τη Δύση εξελίξεις. Ετσι, για να μπορέσει να χειροκροτήσει και η Αθήνα ελπίζοντας (για μία ακόμη φορά) σε μια ευνοϊκότερη στάση των αφεντικών του Στέιτ Ντιπάρτμεντ σε ό,τι έχει απομείνει από μια φυλλορροούσα εξωτερική πολιτική.

ΓΡ. ΡΟΥΜΠΑΝΗΣ