Tο βέβαιο λοιπόν είναι ότι ο Ολυμπιακός αμφισβητείται, κυρίως από εκείνους που είχαν πιστέψει ότι, ή θα ήθελαν, η αγαπημένη τους ομάδα μπορεί να κάνει μια ευρωπαϊκή υπέρβαση και να αποδειχθεί αντάξια των μεγάλων ευρωπαϊκών συλλόγων.

«Γιατί ο προπονητής αμφισβητείται; », «Γιατί ποδοσφαιριστές τα βάζουν με τον Μαντζουράκη; », «Θα τελειώσει τη χρονιά στον Ολυμπιακό ο Μαντζουράκης; », «Γιατί δεν παίζει ο Ολυμπιακός όσο επιθετικά θέλουμε; », «Γιατί υπάρχουν τόσες γκρίνιες από τους παίκτες για την ενδεκάδα; », «Γιατί δεν αποκτήθηκε επιτέλους ένας ξένος κεντρικός αμυντικός; », είναι ορισμένα από τα ερωτήματα των οπαδών του Ολυμπιακού, που ακούγονται είτε στους αγώνες στο ΟΑΚΑ είτε σε άλλα «ερυθρόλευκα» στέκια, με το καλημέρα του πρωταθλήματος.

Τι φταίει πραγματικά και ο Ολυμπιακός δεν ανταποκρίνεται στις μεγάλες προσδοκίες; Γιατί παρουσιάζει τόσες διακυμάνσεις στην απόδοσή του και υπάρχουν εκπλήξεις ανά καιρούς στην ενδεκάδα; Κανείς δεν μπορεί να απαντήσει μονολεκτικά. Πρόκειται για συνδυασμό πολλών γεγονότων και το κυριότερο, ευθύνεται ο ίδιος ο Ολυμπιακός που έχει επιτρέψει να υπάρχουν βάσιμες υποψίες ότι κάτι δεν πάει καλά στη ομάδα. Με όσα κατά καιρούς συμβαίνουν στο Ρέντη κάθε άλλο παρά επικρατεί η πειθαρχία των περασμένων ετών, ενώ θεωρείται βέβαιο ότι η ομάδα πληρώνει κάποιες επιλογές του καλοκαιριού, που της βγαίνουν μέσα στο παιχνίδι.

Το σύστημα του Ολυμπιακού

Με πρώτη και καλύτερη αυτή της μη απόκτησης ξένου ή ξένων κεντρικών αμυντικών. Ο Γιάννης Μαντζουράκης εισηγήθηκε τον περασμένο Ιούνιο στη διοίκηση τη μετεγγραφή ξένου κεντρικού αμυντικού σε μια θέση που ο Ολυμπιακός πονάει εδώ και μια εξαετία, αλλά δεν υπήρξε ανταπόκριση από την πειραϊκή ΠΑΕ. Κάποιες επαφές για τον Τούρκο Οτσαλάν Αλπάι ή το Βραζιλιάνο Αντόνιο Κάρλος Ζάγκο της Ρόμα έπεσαν στον κενό και ο «Ρουμάνος» τεχνικός κλήθηκε να δουλέψει με το υπάρχον υλικό.

Τι σημαίνει αυτό; Απλά ο «ερυθρόλευκος» τεχνικός ήταν αναγκασμένος εκ των πραγμάτων να αλλάξει το σύστημα του Ολυμπιακού ή τουλάχιστον να μην εφαρμόσει αυτό που ο ίδιος επιθυμούσε. Ο Μαντζουράκης είχε στο μυαλό του το σύστημα 3-5-2 για το νέο Ολυμπιακό το καλοκαίρι και δεν το έκρυβε στις συζητήσεις με τους συνεργάτες του, τόσο στην Αθήνα όσο και στη Γερμανία. Ολα αυτά όμως με την προϋπόθεση ότι θα είχε αποκτηθεί ο ξένος κεντρικός αμυντικός και ο προπονητής του Ολυμπιακού θα είχε ετοιμάσει την τριάδα που θα εμπιστευόταν σε σύστημα ζώνης στην άμυνα. Στις πρώτες μέρες των ερυθρολεύκων στη Γερμανία μάλιστα ο προπονητής της πειραϊκής ομάδας δοκίμαζε στα διπλά τρεις παίκτες στην άμυνα σε σύστημα ζώνης, αλλά πολύ γρήγορα διαπίστωσε ότι δεν έχει τους κατάλληλους ποδοσφαιριστές.

Ο ξένος κεντρικός αμυντικός δεν αποκτήθηκε και ο Μαντζουράκης αναγκάστηκε να προχωρήσει σε διάφορα πειράματα, με συνέπεια έως σήμερα να μην έχει κατασταλάξει σε συγκεκριμένο σχήμα στην άμυνα. Το γεγονός όμως ότι κυρίως σε ματς υψηλής δυσκολίας (βλέπε Bαλένθια) χρησιμοποιούνται υποχρεωτικά τέσσερις παίκτες στην αμυντική γραμμή, συν δύο αμυντικά χαφ στερεί από την ομάδα τον επιθετικό προσανατολισμό της, την εμφανίζει φοβισμένη και ακίνδυνη.

Ετσι πέφτει ένα απρόσμενο φορτίο στις πλάτες του προπονητή του Ολυμπιακού και δημιουργούνται πολλά προβλήματα. Οπως και στους ποδοσφαιριστές (περισσότερο σε αυτούς που αγωνίζονται στο κέντρο και την επίθεση), οι οποίοι μουρμουρίζουν ή γκρινιάζουν γιατί δεν έχουν μεγάλο χρόνο συμμετοχής στο Champions League.

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το ξέσπασμα του Λάμπρου Χούτου στα μέσα του περασμένου Σεπτεμβρίου. Ο 21χρονος σέντερ φορ έβαλε ανοιχτά κατά του προπονητή του, διότι δεν έχει αρκετό χρόνο συμμετοχής στα παιχνίδια της Ευρώπης. Το άσχημο, όμως, για τον Ιταλοαναθρεμμένο ποδοσφαιρικά Χούτο είναι ότι υπάρχουν αρκετοί υποψήφιοι για μία θέση στην ενδεκάδα. Από τη στιγμή που ο Γιάννης Μαντζουράκης αναγκάζεται να χρησιμοποιήσει έναν ποδοσφαιριστή στην επίθεση, καθώς προσπαθεί να προφυλάξει τα νώτα του Ολυμπιακού, πώς είναι δυνατόν να χωρούν οι Τζιοβάνι, Χούτος, Αλβεζ, Αλεξανδρής, Οφορίκουε;

Ακόμα παράπονα είχε έως και τα μέσα Σεπτεμβρίου ο Πίτερ Οφορίκουε, αλλά εκείνος μπόρεσε -ίσως και λόγω χαρακτήρα- να κάνει υπομονή. Αποτέλεσμα ήταν να κερδίσει την εμπιστοσύνη του «ερυθρόλευκου» προπονητή και να έχει χρόνο συμμετοχής στο πρωτάθλημα και στους εντός έδρας αγώνες στο Champions League, όπως συνέβη στον αγώνα με τη Λιόν.

Δυσαρεστημένος φέρεται να είναι και ο Αλέξης Αλεξανδρής, ο οποίος τον περασμένο Ιούλιο ανανέωσε το συμβόλαιό του με τον Ολυμπιακό και περίμενε ότι θα έχει περισσότερες ευκαιρίες από τον Γιάννη Μαντζουράκη. Είναι άλλωστε ο ποδοσφαιριστής που βοήθησε τα μέγιστα την πειραϊκή ομάδα την τελευταία πενταετία και όπως λέει ο ίδιος σε συμπαίκτες του, «δεν είμαι ο ποδοσφαιριστής που του αρέσει να παρακολουθεί τους αγώνες από την εξέδρα».

Το ίδιο συμβαίνει και με τον Γκαμπριέλ Αλβεζ, ο οποίος μπορεί να πήρε μετεγγραφή στον Ολυμπιακό χάρη στην εισήγηση του Μαντζουράκη, αλλά είναι πικραμένος με τον 52χρονο τεχνικό, διότι θεωρεί ότι δεν του έχουν δοθεί οι κατάλληλες ευκαιρίες.

Bίοι παράλληλοι και στη μεσαία γραμμή. Εκεί όπου ο «ερυθρόλευκος» προπονητής φροντίζει να χρησιμοποιούνται παίκτες με περισσότερο ανασταλτικά καθήκοντα και αφήνει παραπονούμενους επιθετικογενείς ποδοσφαιριστές. Οταν οι δύο από τις πέντε θέσεις πηγαίνουν στους Ζε Ελίας και Πουρσανίδη, είναι λογικό στα άκρα να μη χρησιμοποιούνται οι δύο γνωστές τετράδες (Μαυρογενίδης, Γιαννακόπουλος και Γεωργάτος, Τζόρτζεβιτς) οι οποίοι έχουν δώσει εξετάσεις και έχουν πετύχει στο συγκεκριμένο ρόλο. Ετσι πότε ο Γιαννακόπουλος και πότε ο Λουτσιάνο και πότε ο Πασσαλής μένουν εκτός ομάδας.

Το πρόβλημα για τον Γιάννη Μαντζουράκη είναι ότι υπάρχει μεγάλη συγκέντρωση ποδοσφαιριστών με σχεδόν τα ίδια στοιχεία σε συγκεκριμένες θέσεις και σε άλλες (όπως στο κέντρο της άμυνας) παρατηρείται έλλειψη, που καλύπτεται από παίκτες που προσπαθούν να ενσωματωθούν στο σύνολο. Ετσι είναι λογικό να υπάρχουν δυσαρεστημένοι και άλλοι, που δεν πίστευαν ότι θα μπορούσαν να βρίσκονται στην ενδεκάδα του Ολυμπιακού, να φέρονται ευνοημένοι από τον προπονητή.

Ο προπονητής

Ο Γιάννης Μαντζουράκης, όμως, έχει και αυτός τις ευθύνες του. Από τη στιγμή που ήθελε κεντρικό αμυντικό και δεν αποκτήθηκε από τη διοίκηση, θα έπρεπε να βγει και να πει ότι υπάρχουν προβλήματα στην άμυνα και θα αναγκαστούμε να αλλάξουμε όλο το σύστημα της ομάδας. Ομως δέχθηκε και ίδιος αδιαμαρτύρητα τις εξελίξεις στην υπόθεση του ξένου αμυντικού και μάλιστα λίγες μέρες αργότερα δήλωσε ότι «είναι καλύτερα που μείναμε έτσι, ώστε να παίζουν και κάποιοι (Eλληνες) στην Eθνική Ομάδα». Ηταν αυτός μάλιστα που υποστήριξε ότι «δεν υπάρχει πρόβλημα στην άμυνα και οι λύσεις θα βρεθούν εκ των έσω».

Σε αυτό ακριβώς πάτησε και η πειραϊκή ΠΑΕ και σταμάτησε στο τέλος Ιουλίου κάθε ενέργεια για τη μετεγγραφή ξένου κεντρικού αμυντικού. Ετσι ο Μαντζουράκης έμεινε μόνος να προσπαθεί να μεταμορφώσει τον Ολυμπιακό με εργαλεία που δεν είχε στα χέρια του. Δεν είναι λοιπόν δυνατόν η πειραϊκή ομάδα να αλλάξει πρόσωπο από τη μια στιγμή στην άλλη και με έναν προπονητή ο οποίος δεν είχε εργαστεί παλαιότερα σε σύλλογο του μεγέθους του Ολυμπιακού.

Ο Μαντζουράκης, που φημίζεται για την πειθαρχία και τη δουλειά του, κατηγορείται τον τελευταίο καιρό από «ερυθρόλευκους» οπαδούς ή από μερίδα του Τύπου ότι έχει επιτρέψει στον Ολυμπιακό να εμφανιστούν κρούσματα απειθαρχίας. Εχει αναπτυχθεί ολόκληρη φιλολογία περί κλίκας Ελλήνων και Βραζιλιάνων στον Ολυμπιακό στην οποία φέρεται να είναι παρατηρητής ο «Ρουμάνος» τεχνικός, ο οποίος προσπαθεί να τα έχει καλά και με τις δύο πλευρές.

Από τη μια πλευρά οι Ελευθερόπουλος, Ανατολάκης, Γεωργάτος, Χούτος και από την άλλη οι Τζιοβάνι, Λουτσιάνο, Ζε Ελίας, Αλβεζ. Τόσο όμως ο προπονητής όσο και οι ποδοσφαιριστές αρνούνται τις κατηγορίες και υποστηρίζουν ότι τα προβλήματα τα δημιουργεί ο Τύπος και εξωγενείς παράγοντες που θέλουν να δημιουργήσουν αναταραχή μέσα στην ομάδα. «Είμαστε σαν μια γροθιά στον Ολυμπιακό και δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα» επαναλαμβάνει ο «ερυθρόλευκος» προπονητής, ο οποίος συμπληρώνει: «Ολα τα παιδιά προσπαθούν για το καλό της ομάδας και έχουν πολύ καλές σχέσεις μεταξύ τους».

Ο Γιάννης Μαντζουράκης κατηγορείται επίσης ότι δεν διαθέτει το ειδικό βάρος για προπονητής του Ολυμπιακού που έχει φιλοδοξίες για να φθάσει ψηλά στο Champions League. Ο 52χρονος προπονητής ωστόσο φροντίζει τον τελευταίο καιρό να αποφεύγει τα πολλά πολλά με τον Τύπο και γενικά ό,τι πιστεύει πως του χαλάει την εικόνα που βγάζει προς τα έξω στον Ολυμπιακό, κλείνεται στον εαυτό του και εμπιστεύεται μόνο τους συνεργάτες του. Σκύβει το κεφάλι και δουλεύει σκληρά για να αποδείξει το αντίθετο και τουλάχιστον στον αγώνα με την Λιόν έδειξε ότι βοήθησε και ο ίδιος τα μέγιστα στο να κερδίσει η πειραϊκή ομάδα τους τρεις βαθμούς.

Τα κέντρα εξουσίας

Το δικό τους ρόλο στην εικόνα του Γιάννη Μαντζουράκη αλλά και στη γενικότερη εικόνα του Ολυμπιακού (ίσως) έχουν παίξει και τα κέντρα εξουσίας στην πειραϊκή ΠΑΕ. Η αλήθεια είναι ότι ο Σωκράτης Κόκκαλης έχει το γενικό πρόσταγμα, παίρνει όλες τις κρίσιμες αποφάσεις και έχει την τελευταία κουβέντα, αλλά δεν περνούν και όλα από τα χέρια του. Δεν είναι δυνατόν, άλλωστε, με τις τόσες επαγγελματικές ασχολίες καθημερινά. Γι' αυτό έχει τους δικούς του ανθρώπους στην ΠΑΕ, τους συνεργάτες του, τους οποίους εμπιστεύεται και οι οποίοι έχουν την καθημερινή τριβή στα του Ολυμπιακού.

Εκτός από τον Σωκράτη Κόκκαλη λοιπόν, έχουν δημιουργηθεί δύο ακόμη κέντρα (υπο) εξουσίας στον Ολυμπιακό που έχουν και αυτά το δικό τους ρόλο. Το ένα, σύμφωνα με πληροφορίες, το εκπροσωπεί ο γενικός διευθυντής του Ολυμπιακού Γιώργος Λούβαρης και το άλλο ο υπεύθυνος των διεθνών σχέσεων της ΠΑΕ Πέτρος Κόκκαλης, ο οποίος έχει επεκτείνει τις αρμοδιότητές του. Αυτοί οι δύο άνδρες λοιπόν είναι που επηρεάζουν τον Σωκράτη Κόκκαλη, αν και υπάρχουν και εκείνοι που αφήνουν να εννοηθεί ότι ο πρόεδρος της «ερυθρόλευκης» εταιρείας δέχεται συμβουλές και από τον Θωμά Μητρόπουλο, ο οποίος φαίνεται να βοήθησε στο να πάει ο Γιάννης Μαντζουράκης στον Ολυμπιακό τον περασμένο Απρίλιο. Τον τελευταίο μάλιστα εμπλέκουν πολλοί και στα μετεγγραφικά του καλοκαιριού λέγοντας ότι προσπάθησε να επηρεάσει καταστάσεις. Ο Θωμάς Μητρόπουλος μπορεί να μη βρίσκεται στο Δ.Σ. του Ολυμπιακού εδώ και περίπου δύο χρόνια, αλλά διατηρεί πολύ καλές σχέσεις με τον Σωκράτη Κόκκαλη και τα λένε συχνά οι δυο τους.

Οπως και να έχει, όμως, οι πολλές φωνές μέσα σε μια ομάδα κάθε άλλο παρά συνηγορούν στην ηρεμία της. Είναι πιο εύκολο να υπάρξουν τριγμοί, αν και ο Σωκράτης Κόκκαλης για την ώρα έχει αποφύγει τις μεγάλες φουρτούνες, οι οποίες τον περασμένο χειμώνα οδήγησαν στην αλλαγή τριών προπονητών. Διαφορετικό όμως είναι να αποφασίζει ένας για όλα στην ομάδα και άλλο να υπάρχουν διάφορες εισηγήσεις, που ίσως καθυστερούν ορισμένες αποφάσεις που θα έπρεπε ήδη να έχουν ληφθεί νωρίτερα.

Ο κόσμος

Οι οπαδοί του Ολυμπιακού στην πλειονότητά τους για την ώρα κρατούν ουδέτερη στάση απέναντι στον Γιάννη Μαντζουράκη και τους περισσότερους ποδοσφαιριστές. Με την παρουσία τους στο γήπεδο δείχνουν ότι βρίσκονται κοντά στην ομάδα, τη θέλουν όσο το δυνατό πιο ψηλά στο Champions League και δεν εξετάζουν το γεγονός ποιος βρίσκεται στον πάγκο ή ποιοι θα είναι στην ενδεκάδα.

Υπάρχει βέβαια και η μερίδα εκείνη των οπαδών που είναι φανατικοί υποστηρικτές του Γιάννη Μαντζουράκη και θεωρούν ότι σωστά ο Σωκράτης Κόκκαλης τον διατηρεί στην τεχνική ηγεσία. Αλλά είναι και πολλοί περισσότεροι εκείνοι που πιστεύουν ότι ο πρόεδρος του Ολυμπιακού θα έπρεπε να εμπιστευτεί «μία ομάδα δισεκατομμυρίων με τόσα αστέρια σε έναν ξένο προπονητή». Η κάθε πλευρά παρουσιάζει τα δικά της επιχειρήματα, αλλά «το ταμείο θα γίνει στο τέλος της περιόδου», όπως λένε στη διοίκηση του Ολυμπιακού.

Στο μόνο που συμφωνεί ο κόσμος του Ολυμπιακού είναι ότι επιθυμεί να βλέπει την πειραϊκή ομάδα να μπαίνει στον αγωνιστικό χώρο με επιθετικό σχήμα, είτε αγωνίζεται στο ΟΑΚΑ είτε εκτός έδρας, και οι ποδοσφαιριστές να τα δίνουν όλα στο γήπεδο και ας μην είναι θετικό το αποτέλεσμα.