Προδοσία θεωρούν την ισραηλινοπαλαιστινιακή συνάντηση κορυφής, που ξεκίνησε χθες στο Σαρμ ελ Σεΐχ της Αιγύπτου οι περισσότεροι Παλαιστίνιοι, υποστηρίζουν πολιτικοί αναλυτές και απλοί πολίτες. Κι αυτό γιατί, με τη συνάντηση αυτή χάνουν τη «νίκη» που πιστεύουν ότι πέτυχαν με την εξέγερσή τους εναντίον του ισραηλινού στρατού. Χιλιάδες Παλαιστίνιοι διαδήλωναν χθες στη Γάζα και τη Δυτική Οχθη εκφράζοντας την αντίθεσή τους στη συνάντηση.

Το μίγμα αυτό οργής και απογοήτευσης θα μπορούσε να επηρεάσει την εξέλιξη και το αποτέλεσμα της συνάντησης, ωθώντας τον Παλαιστίνιο ηγέτη Γιάσερ Αραφάτ, ο οποίος συμμετέχει παρά τη θέλησή του, να σκληρύνει τη στάση του ή ακόμη και να οδηγήσει τη συνάντηση σε αποτυχία, εκτιμούν Παλαιστίνιοι αναλυτές. Οι ίδιοι υποστηρίζουν ότι κανένας Παλαιστίνιος, ούτε καν όσοι ανήκουν στο περιβάλλον του, δεν εγκρίνει τη συμμετοχή του Αραφάτ γιατί όλοι γνωρίζουν ότι δέχτηκε πιέσεις να μεταβεί στο Σαρμ ελ Σεΐχ από τους Αμερικανούς, τους Ευρωπαίους, αλλά και πολλές αραβικές χώρες.

Ο Γ. Αραφάτ δεν επιθυμούσε να συναντηθεί με τον Iσραηλινό πρωθυπουργό, Εχούντ Μπάρακ, πριν από την αραβική διάσκεψη κορυφής, που έχει προγραμματιστεί για τις 21 και 22 Οκτωβρίου στο Κάιρο και από την οποία περίμενε συγκεκριμένα μέτρα υποστήριξης. Αντιθέτως, ο Ε. Μπάρακ ήθελε να αποφύγει με κάθε τρόπο τη λήψη τέτοιων μέτρων και ιδίως την αμφισβήτηση των διπλωματικών δεσμών με ένα αυξανόμενο αριθμό αραβικών κρατών που το Ισραήλ πέτυχε με πολλή προσπάθεια. Κατά τον Ζακαρία αλ-Κακ, συν-διεθυντή του Ισραηλινο-Παλαιστινιακού Κέντρου για την Ερευνα και την Ενημέρωση, ο Ε. Μπάρακ είναι αυτός που έχει να κερδίσει περισσότερα από το Σαρμ ελ-Σεΐχ, που είναι ένα «μέσο για να εμποδιστεί η αραβική διάσκεψη να λάβει αυστηρά μέτρα κατά του Ισραήλ».

Οι Παλαιστίνιοι, οι οποίοι θεωρούν ότι με τις πρόσφατες εξεγέρσεις τους είχαν ξαναπάρει την πρωτοβουλία των εξελίξεων, πιστεύουν ότι τώρα στερούνται «τους καρπούς της εξέγερσής τους αφού πρώτα έχυσαν πολύ αίμα» εκτιμά ο αλ-Κακ. Αισθάνονται ακόμη πιο προδομένοι από τη στιγμή που η εξέγερσή τους, είχε προκαλέσει διαδηλώσεις λαϊκής συμπαράστασης σε μεγάλο μέρος του αραβικού κόσμου που οδήγησαν σε ανάλογη στάση και τις ηγεσίες των χωρών αυτών. Για πρώτη φορά ο Γ. Αραφάτ είχε μία τόσο μεγάλη υποστήριξη από τα αραβικά κράτη, σχολιάζει ο Aλ-Κακ τονίζοντας ωστόσο ότι αυτό ακριβώς οδήγησε τις πιο μετριοπαθείς αραβικές χώρες, ξεκινώντας από την Αίγυπτο και την Ιορδανία να παρέμβουν, προκειμένου να ηρεμήσουν τα πνεύματα και να μην καταλήξει η παλαιστινιακή εξέγερση σε αποσταθεροποίηση της περιοχής.

Οσο για τον Γ. Αραφάτ, βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα μεγάλο δίλημμα. Εάν δεχτεί την παύση του πυρός, κινδυνεύει να κατηγορηθεί από τους υποστηρικτές του για εγκατάλειψη. Εάν όχι, να θεωρηθεί από τη διεθνή κοινότητα υπεύθυνος για την αποτυχία της συνάντησης.

(Γαλλικό)