Πονοκέφαλος αυτοί οι στρατηγοί. Κι αν είναι εγχώριοι, και δη του κομματικού επιτελείου, κάτι πάει κι έρχεται. Μια πρόσκληση στο Μαξίμου για τον ατακτούντα, μια συζήτηση επί της οποίας δίδεται εντολή στους επί της ενημέρωσης αρμοδίους... να μη γίνει ενημέρωση, και κλείνει το θέμα με ειρηνικό τρόπο. Αν όμως είναι από τους άλλους, τους κανονικούς, με τη στολή και τα γαλόνια, οι οποίοι μάλιστα έχουν και άποψη για το περιεχόμενο μιας φιλίας (της πολυθρύλητης ελληνοτουρκικής εν προκειμένω), τα πράγματα δυσκολεύουν. Διότι εδώ δεν ισχύει το «φίλος έδωσε σε φίλο τριαντάφυλλο με φύλλο». Εδώ τα πράγματα είναι ζόρικα. Εχει αεροπλάνα, έχει αναχαιτίσεις, έχει και εμπλοκές πάνω από το Αιγαίο. Το οποίο διεκδικεί ο ισχυρότερος της Συμμαχίας, ο πιο χαϊδεμένος, ο πιο αναιδής, ο νταής. Και βρίσκει δίκιο. Αφού το ίδιο αναιδώς, το ίδιο νταηλίδικα λειτουργεί και η παρέα ως σύνολο. Εντός και εκτός ορίων ευθύνης της (ωραία λέξη για να αποδώσει κάποιος κόσμια τον τσαμπουκά). Παραχαϊδεμένη κι αυτή, αφού κανείς πια δεν της χαλάει χατίρι. Αντε τώρα, ένας καθηγητής να τους διδάξει εκσυγχρονισμό και καλή συμπεριφορά. Είναι κι αυτή η Μάντλεν που δεν λέει να στείλει ένα γράμμα, να κάνει ένα τηλέφωνο...

ΓΡ. ΡΟΥΜΠΑΝΗΣ