Με τη θερμοκρασία στο Ζάγκρεμπ στους μείον πέντε (-5) βαθμούς Κελσίου, σε ένα χιονισμένο γήπεδο, με έναν αγωνιστικό χώρο για... πατινάζ, ο Ολυμπιακός κατόρθωσε πριν από δύο χρόνια να σφραγίσει το εισιτήριο της πρόκρισης για την «οκτάδα» του Champions League, πρώτη φορά στην ιστορία του.

Ηταν το τελευταίο παιχνίδι για τον πρώτο όμιλο (9 Δεκεμβρίου 1998) και η πειραϊκή ομάδα στάθηκε όρθια (1-1) κόντρα στην Κροάσια, χάρη στην κεφαλιά του Στ. Γιαννακόπουλου στο 64  του αγώνα.

- Δύο χρόνια μετά και οι «ερυθρόλευκοι» καλούνται να αποσπάσουν τουλάχιστον την ισοπαλία στο «Μουνισιπάλ Ντε Γκερλάντ» απένταντι στη Λιόν, στο τελευταίο παιχνίδι του τρίτου ομίλου, για να πανηγυρίσουν την πρόκριση στη δεύτερη φάση του Champions League.

– «Η 7η Νοεμβρίου είναι μία κρίσιμη μέρα για την εταιρεία και για την ομάδα, για τους στόχους που έχει θέσει η διοίκηση» υποστήριξε κορυφαίο στέλεχος του Ολυμπιακού την επομένη του αγώνα με τη Βαλένθια, γεγονός που έχει γεμίσει πρόσθετο άγχος τους ποδοσφαιριστές.

–«Αν είχαμε πάρει την ισοπαλία στην Ολλανδία όλα θα είχαν τελειώσει», σχολίαζαν οι ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού μετά τη λήξη του αγώνα με τη Βαλένθια στο ΟΑΚΑ, αλλά στερνή μου γνώση, να σε είχα πρώτα, όπως λέει η λαϊκή παροιμία.

Υστερα από πέντε αγωνιστικές στον 3ο όμιλο του Champions League, ο Ολυμπιακός σύμφωνα με την εκτίμηση της διοίκησης «δεν τα πήγε άσχημα από βαθμολογικής πλευράς, αλλά θα μπορούσε να τα είχε πάει καλύτερα και να είχε εξασφαλίσει τώρα την πρόκριση στην επόμενη φάση της διοργάνωσης, που ήταν από την αρχή το ζητούμενο της ομάδας.

Και η αλήθεια είναι ότι την ημέρα που έγινε η κλήρωση των ομίλων στο Μόντε Κάρλο (τέλος Αυγούστου) στην πειραϊκή ΠΑΕ έθεσαν στόχο την πρόκριση της ομάδας. Ο Ολυμπιακός εξακολουθεί να είναι εντός στόχων, αφού είναι στο χέρι του η πρόκριση (πηγαίνει στις 7 Νοεμβρίου για δύο αποτελέσματα στη Γαλλία), αλλά προβληματίζει το πρόσωπο που παρουσιάζει στους εκτός έδρας αγώνες του.

Οι «ερυθρόλευκοι» κατόρθωσαν να πετύχουν τρεις νίκες στα ισάριθμα παιχνίδια τους στο Ολυμπιακό Στάδιο, χάρη στην αποφασιστικότητα, τη θέληση, την ψυχή των ποδοσφαιριστών, αλλά αυτά τα στοιχεία έλειψαν, τόσο στο «Μεστάγια» όσο και στο «Αμπε Λένστρα». Ο Ολυμπιακός όταν περνάει τα ελληνικά σύνορα, μοιάζει αδύναμος και γίνεται εύκολη λεία στα «δόντια» οποιασδήποτε ομάδας της Ευρώπης.

Πάντως, παρ' ό,τι η πειραϊκή ομάδα βρίσκεται σε τροχιά πρόκρισης, είναι γεγονός πως δεν έχει ικανοποιήσει με την αγωνιστική της παρουσία τους «ερυθρόλευκους» οπαδούς, ακόμα και στα εντός έδρας παιχνίδια και το έδειξε στο παιχνίδι με τη Βαλένθια, όπου γιουχαΐστηκαν ορισμένοι ποδοσφαιριστές αλλά και ο προπονητής τους Γιάννης Μαντζουράκης.

- Πέρασε από σαράντα κύματα, αλλά γλίτωσε. Κάποια στιγμή μάλιστα, εκεί που τον είχαν ξεγραμμένο, με την εκπληκτική νίκη στο Αμβούργο, φάνηκε να είναι μέσα σ' όλα. Κι όμως ο Παναθηναϊκός κατάφερε να επιστρέψει στον ίδιο παρονομαστή, αφού, ύστερα από πέντε αγώνες στην εφετινή διοργάνωση «της δόξας και τους χρήματος», πρώτον, δεν κατάφερε να αξιοποιήσει τον παράγοντα έδρα, με... μη νίκες (1-1 με Λα Κορούνια, 0-0 με Αμβούργο) και, δεύτερον, έχασε (στο... παραπέντε μεν, αλλά έχασε) σε Ντέλε Αλπι (εκεί που κέρδισε το Αμβούργο 3-1 και η... Μπρέσια, τη Γιουβέντους), Λα Κορούνια.

Μπορεί άραγε μια ομάδα να βαδίσει με αξιώσεις τη... λεωφόρο της ευρωπαϊκής καταξίωσης, αν δεν κερδίζει τουλάχιστον εντός έδρας;

Δύσκολα. Κι ακόμη δυσκολότερα γίνονται τα πράγματα, όταν στα υπάρχοντα προβλήματα δημιουργούνται εκ του μη όντος κι άλλα... αχρείαστα.

– Είναι οφθαλμοφανές, στα μέχρι τώρα ματς του Τσάμπιονς Λιγκ και όχι μόνον (δηλαδή, για να είμαστε πιο συγκεκριμένοι και στα ματς πρωταθλήματος με ΠΑΣ Γιάννινα, Πανιώνιο, Αρη), ότι το γκολ είναι πλέον μια πολύ δύσκολη υπόθεση.

Στα 36 του ο Κριστόφ Βαζέχα προσπαθεί, με τα υπολείμματα δυνάμεων και την ανεκτίμητη πείρα του βεβαίως, να ανταποκριθεί, αλλά τα ματς είναι πολλά και κανείς δεν μπορεί να πάει κόντρα στη φύση. Μόλις πιέστηκε άλλωστε, έμεινε από... λάστιχο (στο ματς με τον Πανιώνιο) κι έχασε τον αγώνα στο «Φολκπαρκστάντιον».

– Η δυστοκία στα ευρωπαϊκά ματς, με ή χωρίς Βαζέχα, εντείνεται στο ιστορικό γήπεδο της λεωφόρου Αλεξάνδρας, που από παλιά έχει κάποιες ιδιαιτερότητες: οι κλειστές άμυνες ανοίγουν δύσκολα, οι τερματοφύλακες γίνονται ήρωες μέσα σε μία βραδιά, οι κεφαλοσφαιριστές και οι σουτέρ (ή... σπεσιαλίστες των φάουλ, αν θέλετε) εύκολα αναδεικνύονται φυσιογνωμίες. Οτι ο Παναθηναϊκός χρειάζεται επειγόντως σέντερ-φορ δεν είναι ασφαλώς κάτι καινούριο...

– Σε αυτό το κεφαλαιώδες (για μια ομάδα με στόχους) πρόβλημα, προστίθενται, όπως βλέπουμε από την αρχή της περιόδου, από καιρού εις καιρόν, διάφορα... εσωτερικά, με πρωταγωνιστές από τη μία τον προπονητή κι από την άλλη πρωτοκλασάτα, ακριβοπληρωμένα ονόματα.

Τον Πάολο Σόουζα, ο Παναθηναϊκός τον πληρώνει ένα δισ. το χρόνο για να παίζει και να ανεβάζει το επίπεδο της ομάδας, όχι να τσακώνεται κάθε τόσο με τον Αναστασιάδη. Το ίδιο ισχύει για τον Βλάοβιτς και τον Πφλίπσεν, που κατά σύμπτωση είναι παίκτες που πληρώνονται επίσης αδρά.

Αν έπαιζαν όλοι αυτοί, χωρίς αμφιβολία θα ήταν σε πολύ καλύτερη κατάσταση και ίσως ο ΠΑΟ να μη βρισκόταν εκεί απ' όπου ξεκίνησε...