Μια αυτοκτονία από μόνη της είναι ούτως ή άλλως μια πράξη μοναχική, που δεν υπόκειται σε κανόνες, που πολύ δύσκολα μπορεί να βρει λογικές και αποδεκτές εξηγήσεις... Δυστυχώς ή ευτυχώς, δεν υπάρχει μέτρο που να προσδιορίζει πότε αποφασίζει κάποιος να διαβεί τη λεπτή γραμμή που συνδέει τη ζωή με το θάνατο. Ακόμη και όταν έχουμε να κάνουμε μ' ένα δημόσιο πρόσωπο, που σχεδόν κάθε πτυχή της ζωής του έχει εκτεθεί στην αδηφάγο κριτική των μέσων και της κοινής γνώμης, δεν είναι ευκολότερη ή απλούστερη η αναζήτηση των αιτιών που οδήγησαν στην τραγική έξοδο.

••• Ο Παντελής Σφηνιάς, απ' όσα ξέρουμε μέχρι τώρα, θέλησε να κρατήσει για τον εαυτό του και μόνο τους λόγους που τον έσπρωξαν στο τελευταίο ταξίδι. Ερμηνείες, αναλύσεις, υποψίες μπορεί να υπάρχουν πολλές. Τις ακούμε άλλωστε κατά κόρον από σχετικούς και άσχετους, που βρήκαν μια ακόμη ευκαιρία για να κάνουν αισθητή την ...απουσία τους μέσα από τα τηλεοπτικά παράθυρα. Αλλωστε, η στενότατη σχέση του με όλα σχεδόν τα μεγάλα ονόματα του επιχειρηματικού κόσμου αλλά και της πολιτικής, αρκεί για να τροφοδοτήσει κάθε λογής εικασίες, να καλλιεργήσει ένα κλίμα γενικευμένων κατηγοριών.

••• Θα πουν, βέβαια, κάποιοι ότι δεν είναι δυνατόν να υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά. Πολύ περισσότερο όταν διακυβεύονται τεράστια ποσά, που είχαν επενδυθεί με την προσδοκία του γρήγορου και εύκολου κέρδους. Οταν είναι γνωστή η σκληρότητα που χαρακτηρίζει τον κόσμο του χρήματος, που δεν αναγνωρίζει ούτε φιλίες ούτε προσωπικές σχέσεις, που διαγράφει με απίστευτη ευκολία τις καλές υπηρεσίες, αλλά δεν ξεχνά τις αποτυχίες ή τις άσχημες συγκυρίες. Και είναι δεδομένο ότι αυτό το ένιωσε για τα καλά ο Π. Σφηνιάς με τους πολιτικούς του φίλους και, όπως φαίνεται, με κάποιους τουλάχιστον από τους επιχειρηματίες-συνεργάτες του... Ποιον ακριβώς ρόλο έπαιξαν αυτές οι αντιδράσεις στη δική του απόφαση, μάλλον δεν θα το μάθουμε ποτέ...

ΣΗΦΗΣ ΠΟΛΥΜΙΛΗΣ