Π ρώτος ήταν ο Οσκαρ Ουάιλντ, ο οποίος είχε πει ότι τα νεκροταφεία είναι γεμάτα από εκείνους που θεωρούν εαυτούς αναντικατάστατους... Χρειάστηκε να περάσει σχεδόν ένας αιώνας, για να γεννηθεί ο νους, που θα συνέχιζε το συλλογισμό. Ηταν μια ανύποπτη στιγμή, σε μια κρύα αίθουσα ενός συνεδριακού κέντρου, γεμάτου με αντιπροσώπους που βρέθηκαν εκεί εκ κομματικού καθήκοντος και μόνο, χωρίς καμία προσδοκία. «Το νεκροταφείο της Ιστορίας είναι γεμάτο κόμματα που θεοποίησαν το παρελθόν, για να χάσουν το παρόν και να αφανιστούν στο μέλλον», είπε ο Κώστας Σημίτης για να κατακεραυνώσει όσους εκ των εσωκομματικών αντιπάλων του τον αμφισβητούν κάνοντας αναφορές στις παραδοσιακές αρχές του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος. Aφωνη έμεινε και η Ιστορία, που είχε αρχίσει να κουτουλάει από τη νύστα, προσπαθώντας να παρακολουθήσει όσα ελάχιστα ενδιαφέροντα συμβαίνουν εσχάτως σ' αυτό τον τόπο. Σήκωσε τη γραφίδα της, σημείωσε τη φράση και έκανε νόημα στον πρωθυπουργό ότι μπορεί και να αποχωρήσει, αν θέλει, αφού πλέον έχει επιτελέσει το καθήκον του ενώπιόν της. Εξάλλου, ας κάνουν και οι άλλοι κάτι... Με το σύγχρονο Μινώταυρο που περιφέρεται στους δαιδάλους της διαπλοκής... Με το Χρηματιστήριο που κοντεύει να σκάσει από το ντοπάρισμα των τελευταίων ημερών... Με, με...

ΓΡ. ΡΟΥΜΠΑΝΗΣ