Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ, ενωμένο, δυνατό... Δεν νομίζω να έχετε ξεχάσει το κλασικό προεκλογικό σλόγκαν του κινήματος; Αυτοί που μάλλον το ξέχασαν είναι οι... βουλευτές του, που δεν χάνουν ευκαιρία για να εκδηλώσουν με κάθε τρόπο ότι δεν γνωρίζουν πού πατούν και πού (μας) πηγαίνουν... Μέχρι τώρα υποψιαζόμαστε ότι οι πολίτες είναι αυτοί που έχουν κουραστεί, έχουν απογοητευτεί με την πολύχρονη διακυβέρνηση από το ΠΑΣΟΚ. Να όμως που διαπιστώνουμε τώρα ότι αυτοί που πρωτίστως βαρέθηκαν να ασκούν εξουσία, είναι τα στελέχη του κυβερνώντος κόμματος.

••• Ετσι, για να σπάσουν τη μονοτονία και την πλήξη τους, σπεύδουν με την πρώτη ευκαιρία να εκδηλώσουν τη διαφωνία τους για τον τρόπο που οι συνάδελφοι τους ασκούν την εξουσία, ενώ παράλληλα συναγωνίζονται ποιος θα τραβήξει πρώτος το χαλί κάτω από τα πόδια του άλλου... Ετσι, μετά τους 61 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, που έσπευσαν να εκδηλώσουν την ανησυχία τους για το μέλλον της Ολυμπιακής, άλλοι 70 τώρα ανακάλυψαν ότι η κυβέρνηση, την οποία υποτίθεται ότι στηρίζουν, στερείται κοινωνικού προσώπου.

••• Με πρωτεργάτη μάλιστα τον πάλαι ποτέ... στρατηγό του Σημίτη, που αφού βρέθηκε στο περιθώριο της εξουσίας και στο... περιθώριο των ενασχολήσεών του με τα κότερα, αποφάσισε να δείξει την κοινωνική ευαισθησία του, στέλνοντας παράλληλα και ένα μήνυμα στου Μαξίμου. Για να επαναληφθεί έτσι, για πολλοστή φορά το κλασικό ΠAΣΟKικό φαινόμενο, πρωτοκλασάτα στελέχη, μόλις χάνουν την όποια καρέκλα εξουσίας, να προσπαθούν να... γκρεμίσουν και τους υπόλοιπους.

••• Είναι φανερό, λοιπόν, ότι η πολιτική αποσύνθεση του ΠΑΣΟΚ προχώρα με ρυθμούς πολύ πιο γρήγορους από όσο θα περίμενε κανείς. Η ισορροπιστική λογική που επέλεξε ο κ. Σημίτης μετά την τελευταία εκλογική νίκη, όχι μόνο δεν λειτούργησε εκτονωτικά, αλλά, αντιθέτως, εκλήφθηκε ως ένδειξη αδυναμίας. Καθώς μάλιστα τα προβλήματα συσσωρεύονται και η κομματική αλληλεγγύη και συνοχή μειώνεται, τα συντροφικά μαχαιρώματα όλο και θα επεκτείνονται. Και το ερώτημα είναι, αν και πότε θα αποβούν μοιραία για το... ένωμενο και δυνατό ΠΑΣΟΚ.

ΣΗΦΗΣ ΠΟΛΥΜΙΛΗΣ