Ολα δε αυτά τη στιγμή που το πλάνο της Ε.Ε. για την Ελλάδα προβλέπει να αυξηθεί σε 20% η συμμετοχή των ανανεώσιμων πηγών στην ηλεκτροπαραγωγή και ενώ οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα στην Ελλάδα αυξήθηκαν κατά 18% το διάστημα 1990-98.

Τις ανησυχίες τους για τις εξελίξεις που θα έχουν αρνητικές επιπτώσεις στην ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών στην Ελλάδα παρουσίασαν χθες οι εκπρόσωποι του Συνδέσμου Επενδυτών ανανεώσιμων πηγών, της Ελληνικής Εταιρείας Αιολικής Ενέργειας, του ΕΜΠ και της Greenpeace, Νίκος Βασιλάκος, Απόστολος Φραγκούλης, Αρθούρος Ζερβός και Στέλιος Ψωμάς.

Τις αντιδράσεις των φορέων προκαλεί μια σειρά αλλαγών στο θεσμικό πλαίσιο για την ενίσχυση επενδύσεων, την αδειοδότηση των αιολικών πάρκων και τους όρους αγοράς του παραγόμενου ηλεκτρισμού. Συγκεκριμένα, ενώ μέχρι πρόσφατα οι επενδύσεις αυτές ενισχύονταν με 40% επί του κόστους από τον αναπτυξιακό νόμο ή το επιχειρησιακό πρόγραμμα του υπουργείου Ανάπτυξης, το υπουργείο Ανάπτυξης μελετά τη δραστική μείωση του ποσοστού αυτού.

Επίσης, με βάση το νόμο 2244 το παραγόμενο ηλεκτρικό αγοράζονταν με τιμή προκαθορισμένη που ήταν ποσοστό επί του οικιακού τιμολογίου της ΔΕΗ (έως και 90% στα νησιά). Ωστόσο, με το νόμο 2273 του '99 οι τιμές παύουν να είναι εγγυημένες, καταργείται το δεκαετές συμβόλαιο αγοράς του ηλεκτρικού από τη ΔΕΗ, ενώ το υπουργείο Ανάπτυξης έχει πλέον το δικαίωμα να ζητά εκπτώσεις από τις τιμές αυτές.

Πιο απλά, οι νέες άδειες για εγκατάσταση αιολικών πάρκων θα δίνονται ύστερα από μειοδοτικούς διαγωνισμούς για συγκεκριμένες περιοχές στις οποίες θα προβλέπεται η εγκατάστασή τους, σαν να επρόκειτο για μια οποιαδήποτε μονάδα ηλεκτροπαραγωγής με συμβατικά καύσιμα, όπως προβλέπεται στο νέο νόμο για την απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρισμού.

Το μοντέλο αυτό, σύμφωνα με τον Νίκο Βασιλάκο, είναι αποτυχημένο και αυτό αποδεικνύεται από το ότι οι ευρωπαϊκές χώρες που το εφάρμοσαν έχουν μόνο το 5% της εγκατεστημένης ισχύος σε αιολικά πάρκα, ενώ οι χώρες που έχουν σύστημα παραπλήσιο με αυτό που ίσχυε το υπόλοιπο 95%.

Τα αντικίνητρα αυτά έρχονται να προστεθούν στα υφιστάμενα που δεν είναι άλλα από την τεράστια γραφειοκρατία που αντιμετωπίζουν οι επενδυτές προκειμένου να αποκτήσουν την άδεια εγκατάστασης αιολικού πάρκου. Οπως τόνισε χαρακτηριστικά ο εκπρόσωπος της Greenpeace, Στέλιος Ψωμάς, για την έκδοση μιας άδειας εγκατάστασης απαιτούνται εγκρίσεις από δεκαέξι διαφορετικές δημόσιες υπηρεσίες, ενώ μνημονεύονται τρείς νόμοι και εφτά υπουργικές αποφάσεις.

Τέλος, οι εκπρόσωποι των φορέων ζήτησαν να διατηρηθεί το ποσοστό ενίσχυσης των επενδύσεων, να αυξηθεί η τιμή του αγοραζόμενου ηλεκτρικού στις περιοχές με χαμηλή ταχύτητα ανέμου, αφού οι θέσεις με την υψηλή ταχύτητα έχουν καλυφθεί όλες, να εξασφαλιστεί σταθερή τιμή για τις «αιολικές κιλοβατώρες» με συμβάσεις για δύο δεκαετίες, να αναπτυχθούν οι υποδομές και τα δίκτυα μεταφοράς και να καλυφτούν τα νομοθετικά κενά που δυσκολεύουν τις επενδύσεις.

MIXAΛHΣ KAΪTANTZIΔHΣ