EΠIKPINETAI έντονα η Συνθήκη της Νίκαιας και από τις οχτώ ομάδες του Ευρωκοινοβουλίου, που απειλούν να μην την επικυρώσουν, αλλά και από τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ρομάνο Πρόντι και από τον προοδευτικό ευρωπαϊκό Τύπο.

KATHΓΟPHΣE το Ευρωκοινοβούλιο τους 15 ηγέτες ότι έθεσαν τα εθνικά τους συμφέροντα πάνω από το συμφέρον της Ευρώπης, με αποτέλεσμα να απειλείται η διεύρυνση, ενώ ο Ρομάνο Πρόντι δήλωσε απογοητευμένος διότι δεν σημειώθηκε καμία άλλη πρόοδος στα ευαίσθητα θέματα, πέραν της προετοιμασίας για τη διεύρυνση.

ΓIA TA ΠAZAPIA που έγιναν και για τις εξισώσεις, προκειμένου να διασφαλίσει κάθε ηγέτης τα συμφέροντα της χώρας του έναντι της Ευρώπης, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είπε επιγραμματικά: «Mερικοί βλέπουν απλώς την Ευρώπη σαν ταμείο από το οποίο απομακρύνεσαι όταν δεν μπορείς να πάρεις κάτι ή όταν έχεις ήδη αρκετά».

ΟI ANTIΔPAΣEIΣ αυτές, όπως και τα σχόλια των μεγαλύτερων ευρωπαϊκών εφημερίδων, που επισημαίνουν ότι στη σύνοδο επικράτησαν οι εθνικοί εγωισμοί της ανάγκης για βαθιές μεταρρυθμίσεις και «σβήνουν τα άστρα της Ευρώπης», η οποία με τη διεύρυνση εξελίσσεται σε μια Ευρώπη πολλών ταχυτήτων, δείχνουν το μέγεθος της αποτυχίας της συνάντησης κορυφής.

THN KPIΣIMH για την Ευρωπαϊκή Ενωση στιγμή δεν τόλμησαν οι ηγέτες των χωρών-μελών να κάνουν ένα μεγάλο βήμα με προοπτική, δηλαδή να ανοίξουν το δρόμο για την πολιτική ένωση και την κάλυψη του τεράστιου δημοκρατικού ελλείμματος, ώστε να οικοδομηθεί, επιτέλους, η ενωμένη Ευρώπη των πολιτών, που είναι το μέγα αίτημα.

EINAI ΠAPHΓΟPΟ που το Ευρωκοινοβούλιο ομόφωνα αντιδρά και αντιστέκεται, ζητώντας να του παραχωρηθεί μεγαλύτερος ρόλος με την αναθεώρηση των συνθηκών. Ο επικεφαλής του Λαϊκού Kόμματος, δηλαδή της μεγαλύτερης ομάδας του Ευρωκοινοβουλίου, προειδοποίησε: «Θέλουμε μεγαλύτερη ανάμιξη στον προσδιορισμό της ημερήσιας διάταξης. Η επικύρωση της συνθήκης της Νίκαιας εξαρτάται απ' αυτό».

ΔYΣTYXΩΣ οι 15 ηγέτες με τα παζάρια, τις αντιθέσεις τους και την ατολμία τους να εργαστούν για το συνολικό συμφέρον της Ευρώπης, απογοήτευσαν όχι μόνο το Ευρωκοινοβούλιο και τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αλλά προπαντός τους λαούς, που μάταια περιμένουν ένα όραμα. Αλλά το όραμα δεν μπορεί να συντεθεί χωρίς τη συμμετοχή των λαών στις αποφάσεις, χωρίς δημοκρατικούς θεσμούς.