«Θέλω να βγει πολύ χαμόγελο απ' αυτή την παράσταση. Το επιδίωξα», λέει η Χάρις Αλεξίου στο διάλειμμα της πρόβας με τον Μιχάλη Χατζηγιάννη, «ένα νέο τραγουδιστή που το φαντάζομαι λαμπρό να συνεχίζει την καριέρα του». «Είναι παιδικό όνειρο η συνεργασία μου -εξομολογείται ο τραγουδιστής- με τη σπουδαιότερη, την εθνική μας τραγουδίστρια και το πραγματοποιώ σε πολύ μικρή ηλικία».

Το στόχο υποστηρίζει μια «δυναμική και ζωντανή ορχήστρα», μ' έναν εξαιρετικά σύγχρονο ήχο που επιμελήθηκε ο Νίκος Αντύπας. Κι ένας ολόκληρος εικονικός κόσμος, που προβάλλει η νέα μηχανή προβολής ETC/PIGI DDRA, και σε ταξιδεύει από το βυθό της θάλασσας στον ίλιγγο της πτώσης πάνω σ' έναν ιστό αράχνης ή σε υπνωτίζει με τη γλυκιά ζέστη που παράγουν οι φλόγες των κεριών...

«Η ιδέα ήταν να δημιουργήσουμε μια εντελώς διαφορετική σκηνογραφία», εξηγεί ο Lonchampt, που χρησιμοποιεί στην παράσταση όχι ένα κάθετο φως που ανάβει και σβήνει, αλλά ένα οριζόντιο με διάρκεια και προοπτική. Μαζί με την Αλεξίου επέλεξαν εικόνες αρμοστές με τη θεματολογία των τραγουδιών, αρχιτεκτονικά σχήματα και γραφικά με κίνηση. Ετσι, το φως στο «Παράξενο φως» είναι, πραγματικά, παράξενο. Δεν έχει μόνο χρώμα, αλλά και σχήμα και βάθος και... κίνηση!

«Εδώ έχουμε να κάνουμε με μια εφαρμογή πειραματική», συνοψίζει η Λίνα Νικολακοπούλου, επιμελήτρια του προγράμματος. «Ανιχνεύουμε τι μπορεί να μεταδώσει το τραγούδι, τι να μεταφέρει η ανθρώπινη φωνή στον ακροατή σε μια παράσταση-πρόταση που κάνει "ζωντανή" χρήση της τεχνολογίας». Αντιτάσσει, λοιπόν, στον ήχο και το φως τραγούδια «σταγόνες ασθήσεων κι αισθημάτων». Μια ήσυχη αφήγηση που εστιάζει στο υλικό του δίσκου «Παράξενο φως», στο πρώτο μέρος, και στους «Ψιθύρους», στο δεύτερο.

Η παράσταση θα ταξιδέψει σ' όλη την Ελλάδα κι αργότερα στο εξωτερικό. «Το πρόγραμμα θέλω να παίξει και στην Αθήνα μόλις καταλήξουμε στο χώρο», καταλήγει η Αλεξίου. Οσο για το αν θα ανταποκριθεί στην πρόσκληση του Δημήτρη Αβραμόπουλου να τραγουδήσει στο Σύνταγμα την παραμονή Πρωτοχρονιάς, απαντά: «Tο σκέπτομαι θετικά».

ΜΑΡΙΑ ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΥ