Tου ΓΙΩΡΓΗ ΜΕΡΜΗΓΚΑ

Οι επενδυτές θα θυμούνται, ασφαλώς, ότι αμέσως μετά τα Χριστούγεννα του 1999 και έπειτα από ένα δραματικό τρίμηνο χρηματιστηριακής κατρακύλας, σημειώθηκε ένα έντονα ανοδικό ξέσπασμα στην αγορά, με αποτέλεσμα ο δείκτης να κλείσει στο τέλος Δεκεμβρίου στις 5.535 μονάδες.

Το πάρτι συνεχίστηκε ξέφρενα την Πρωτοχρονιά, καθώς στην πρώτη συνεδρίαση του 2000 ο δείκτης κέρδισε κοντά στις 300 μονάδες, φθάνοντας στις 5.800 μονάδες (δηλαδή μόνο 500 μονάδες κάτω από το ανώτατο σημείο ανόδου που είχε καταγραφεί), αλλά πού μυαλό τότε από τις χιλιάδες των μικροεπενδυτών, που σκέφτονταν μόνο το πώς θα «ρεφάρουν» και θα κερδίσουν διπλάσια από όσα είχαν χάσει στο μεταξύ! ...

Εκτοτε, βέβαια, πολύ νερό κύλησε στο αυλάκι της Σοφοκλέους. Ο γενικός δείκτης του ΧΑΑ κινείται 2.000 μονάδες χαμηλότερα, η συντριπτική πλειονότητα των μετοχών καταγράφει απώλειες από 70% έως και 90% σε σύγκριση με τις προ 12μήνου τιμές, οι 7 στους 10 μικροεπενδυτές έκλεισαν ή «πάγωσαν» τους κωδικούς που είχαν ανοίξει στις ΕΛΔΕ και τις χρηματιστηριακές εταιρείες. Ο τζίρος συναλλαγών έχει διαμορφωθεί σε υποδεκαπλάσια επίπεδα (από τα 350-400 δισ. δρχ. σε 40-50 δισ. δρχ. φέτος), ενώ στο σύνολό της η αγορά δείχνει να κινείται μόνο από τους τρέιντερ, που δεν το βάζουν κάτω, καθώς και από τις κινήσεις απελπισίας των θεσμικών χαρτοφυλακίων.

Κάτω από τις συνθήκες αυτές, μόνον αιθεροβάμονες θα μπορούσαν να αναμένουν ότι θα ξανανοίξουν -Χριστούγεννα ή Πρωτοχρονιά, δεν έχει πια και τόση σημασία- σαμπάνιες στη Σοφοκλέους. Αλλά και αν αυτό συμβεί, επειδή θα υπάρξουν ενδεχομένως δυο-τρεις ανοδικές συνεδριάσεις στη σειρά και πάλι ελάχιστοι από τους παράγοντες της χρηματιστηριακής αγοράς εκτιμούν ότι μπορεί στο αμέσως προσεχές διάστημα (πιθανώς έως τα μέσα Ιανουαρίου) να δημιουργηθούν ικανές συνθήκες ανόδου στην αγορά.

Χρηματιστές και αναλυτές της αγοράς υποστηρίζουν συγκεκριμένα -χωρίς να διεκδικούν ωστόσο και το αλάθητο του... Πάπα- ότι μόνο με τα «γυρίσματα» των τραπεζών και άλλων εισηγμένων εταιρειών, που θα προσπαθήσουν ώς το τέλος του έτους να βελτιώσουν τα οικονομικά αποτελέσματά τους, δεν «γίνεται χωριό» και πολύ περισσότερο δεν μπορεί να συντηρηθεί σε βάθος χρόνου το όποιο ανοδικό ξέσπασμα ενδέχεται να διαφανεί κατά τις αμέσως προσεχείς ημέρες.

Η άποψη αυτή εδράζεται ακόμη στο γεγονός ότι οι περίφημοι ξένοι επενδυτές -είτε πρόκειται για τα γνωστά funds των αναδυόμενων αγορών, που «παίζουν» στη Σοφοκλέους, είτε, σε πολύ μικρότερο βαθμό, για διεθνή χαρτοφυλάκια που επενδύουν σε μακροχρόνια βάση - απέχουν κατά πάγια τακτική από χρηματιστηριακές τοποθετήσεις λίγο πριν από το τέλος του έτους, αλλά και λίγο μετά. Κατά συνέπεια οι ξένοι, εκτός απροόπτου, δεν πρόκειται να «εφορμήσουν» στη Σοφοκλέους πριν μεστώσει ο Γενάρης, ενώ τα εγχώρια θεσμικά χαρτοφυλάκια μάλλον θα επιδοθούν και θα αρκεστούν σε κινήσεις «αρπαχτής» παρά σε στρατηγικές τοποθετήσεις για το «χτίσιμο» μακροχρόνιων θέσεων. Αλλωστε, όσο δεν εμφανίζονται οι ξένοι, άλλο τόσο τελούν «εν υπνώσει» οι ντόπιοι μεγαλοεπενδυτές!

Η προσαρμογή της Σοφοκλέους, εξάλλου, στην εντός ΟΝΕ πραγματικότητα -ως γνωστόν οι χρηματιστηριακές συναλλαγές θα γίνονται από τις αρχές του χρόνου σε ευρώ, αλλά θα πληρώνονται σε δραχμές- μάλλον στους προσωρινά ανασταλτικούς παράγοντες θα πρέπει να λογίζεται, καθώς για ένα μικρό διάστημα αναμένεται να επικρατήσει νευρικότητα και εύλογη επιφυλακτικότητα.

Σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα, βεβαίως, η ένταξη της Σοφοκλέους στη μεγάλη ευρωχρηματιστηριακή παρέα, με συναλλαγές στο ίδιο «καλάθι» και με το ίδιο νόμισμα, μόνο ως παράγοντας εξισορρόπησης και εγγύησης ομαλής και απρόσκοπτης πορείας της Σοφοκλέους μπορεί να λογίζεται. Αλλά, αυτό αναμένεται να αξιολογηθεί θετικά από τους απανταχού επενδυτές, πιθανότατα αφού παρέλθει η εορταστική ατμόσφαιρα...