Τετάρτη 27/12/2000



ΣΤΗΛΕΣ








ΟΔΗΓΟΙ

Αθηναίοι χωρίς πόζα Στο λεύκωμα του Κώστα Ορδόλη, πρωταγωνιστές είναι η Αθήνα και οι κάτοικοί της. Με έναν ιδιαίτερα προσωπικό τρόπο, ο φωτογράφος σκιαγραφεί το πορτρέτο της Αθήνας μέσα από τους ανθρώπους που αυτός συναντά στις ατέλειωτες διαδρομές του.

• Ο Λειβαδίτης είναι ο υμνωδός του έρωτα. Mελώδησε τους καημούς και τα πάθια του, το μαράζι, τον οίστρο του. Eψαλε αναβαθμούς και αποχρώσεις σε τόνους λυρικούς, επικούς, δραματικούς. Aποτύπωσε τη σκιά της φευγαλέας παρουσίας του, την ανεπίδοτη κλήση, την έκλαμψη της ποίησης του διασταυρουμένου βλέμματος, έως την κατευνασμένη του πληρότητα, επιτονίζοντας όλες τις ενδιάμεσες νότες του τόξου.

• Είχα πολλά χρόνια να συναντήσω τον Σταμάτη Φασουλή και είχα σχεδόν ξεχάσει το χειμαρρώδη, μεστό, τον τολμηρό και υπόγεια ποιητικό του λόγο, έκφραση μιας ευφυϊας και μιας ευαισθησίας που σπανίως συναντάει κανείς.

• Η Ταινιοθήκη στην επέτειο των 50 χρόνων της, είναι υπό έξωση, αναζητώντας στέγη κάπου στην Ιερά Οδό, στο παλιό σινεμά «Λαϊς», μακριά από το κτίριο με το οποίο είχε ταυτιστεί, και το ιστορικό κέντρο.

• «Εγινα αγγελιοφόρος του μηνύματός του κι αυτό επηρέασε ολόκληρη τη ζωή μου». Η φράση θα μπορούσε να ανήκει στην... Ζαν Ντ' Αρκ. Αλλά και η Λιβ Ούλμαν, που τη λέει, σε έναν προσωπικό της θεό αναφέρεται.