TA ΠAIΔIA TΟY ΟYPANIΟY: Xθες το Iράκ, σήμερα το Kόσοβο και η Σερβία, αύριο η σειρά μας;

Iδού η νέα τάξη θανάτων

Ξεχασμένα από τον πολιτισμένο κόσμο, φιγούρες τραγικές, παιδιά σημαδεμένα από το θάνατο, προσπαθούν να βρουν παρηγοριά στην αγκαλιά της μάνας τους, στρέφοντας το άδειο βλέμμα προς τον ουρανό, απ' όπου έπεσε η φωτιά και η καταστροφή. Αυτά είναι τα αθώα παιδιά του Ιράκ, με πρόσωπα και σώματα παραμορφωμένα, ακρωτηριασμένα, λειψά, που ζουν το μαρτύριό τους χωρίς να γνωρίζουν γιατί.

Είναι τα αθώα βρέφη που δοκίμασαν τη φρίκη του πολέμου και τις αμερικανικές βόμβες ουρανίου, που γεννήθηκαν από γονιούς που έζησαν τις μέρες του πολέμου, του ξέφυγαν, αλλά έγιναν ζωντανά θύματά του. Είναι οι ίδιες βόμβες ουρανίου που σήμερα αναστατώνουν την Ευρώπη με τους θανάτους στρατιωτών που υπηρέτησαν στη Βοσνία. Το Κοσσυφοπέδιο έπεται και οι θανατηφόρες συνέπειες των «φτηνών» βλημάτων θα καθυστερήσουν ίσως, αλλά δεν θα μας ξεχάσουν.

Ενα απλό τρίγλωσσο λεύκωμα (στα αγγλικά, γερμανικά, γαλλικά), που εξέδωσε ο Οίκος Ahriman-Verlang «Βλήματα ουρανίου - Φρικτά ακρωτηριασμένοι στρατιώτες, παραμορφωμένα μωρά, πεθαμένα παιδιά», δίνει μια γροθιά στο στομάχι με τις φωτογραφίες των μικρών θυμάτων από τις βάρβαρες επιδρομές και προβληματίζει το συνειδητοποιημένο πολίτη για το άγνωστο και άδηλο μέλλον που περιμένει τον ίδιο και τα παιδιά του.

Το λεύκωμα περιλαμβάνει τρεις προλόγους, του Τόνι Μπεν, της Μαργαρίτας Παπανδρέου και του Φράιμουντ Σάιντελ και δίνει ένα μάθημα ζωής στους στρογγυλοκαθισμένους αμέριμνους πολίτες του κόσμου και τους καλεί να αγωνιστούν και να υψώσουν το ανάστημά τους απέναντι σ' αυτούς που ρυθμίζουν τις τύχες των λαών, δρουν στο όνομά τους και επιχειρούν να τους καθυποτάξουν, βομβαρδίζοντας όνειρα και ελπίδες, γκρεμίζοντας ζωές και καταστρέφοντας οικογένειες.

Ακόμα και σήμερα, όπως έγραφε μια γερμανική εφημερίδα, η κοινή γνώμη δεν γνωρίζει τίποτε για την πραγματική αιτία του πολέμου αυτού, για το τι συνέβη πράγματι στα πεδία των μαχών και πόσα θύματα προκάλεσαν οι συγκρούσεις. Οπως σημειώνεται στον πρόλογο του λευκώματος, η αλήθεια υπάρχει, αλλά είναι δύσκολο να τη βρεις και αν την ανακαλύψεις, είναι επικίνδυνο να την αποκαλύψεις. Τα ίδια περίπου ισχύουν και με τον αήθη μονομερή πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία.

Οι φωτογραφίες που παρατίθενται στο λεύκωμα συμπυκνώνουν τόσο πόνο, τόση φρίκη και τόση οδύνη, που ξεπερνούν τα όρια της φαντασίας, αλλά και της ψυχικής ανοχής και αντοχής και δεν ξέρει κανείς αν το αύριο στον Κόλπο θα είναι χειρότερο από το σήμερα και το χθες.

Είναι ακόμη άγνωστο (όπως άγνωστο είναι και για την περιοχή μας) αν αυτά τα παιδιά του Ιράκ που αργοσβήνουν από λευχαιμία, που γεννιούνται παραμορφωμένα, με φρικτές δυσπλασίες, που πεθαίνουν από τον τύφο, από την πείνα και τις κακουχίες, δεν δίνουν την πρόγευση ενός εφιάλτη που απειλεί την υφήλιο, από «συμμάχους» που επιχειρούν κάθε τόσο να επικυρώσουν την παντοδυναμία τους, προκαλώντας αθώα θύματα και ανείπωτες καταστροφές στο περιβάλλον.