Το ντέρμπι Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού, στη σκιά έξι

πρωταγωνιστών, που θα

αναζητούν τη νίκη για τους

δικούς τους λόγους...

Tου ΓΙΑΝΝΗ ΝΤΕΝΤΟΠΟΥΛΟΥ

Iσως ποτέ άλλοτε στη σύγχρονη ιστορία ένα ντέρμπι μεταξύ του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού δεν είχε τόσο προσωπικό χαρακτήρα όσο το σημερινό.

Μπορεί να μην κρίνεται ένας τίτλος, ούτε καν η πρώτη θέση της κανονικής περιόδου, έτσι όπως έχει διαμορφωθεί πλέον η κατάσταση στο πρωτάθλημα. Ομως για τέσσερις παίκτες και δυο προπονητές ετούτο το ματς δεν μοιάζει με τα άλλα.

Εξι πρόσωπα λοιπόν δεν ζητούν συγγραφέα, όπως θα υποστήριζε ο Πιραντέλο, αλλά τη νίκη, όχι μόνο για την ομάδα τους αλλά και για καθαρά... ιδιωτική χρήση.

Πώς θα μπορούσε να ισχύει κάτι διαφορετικό για τρεις παίκτες που απόψε στο ΣΕΦ θα φορούν τη φανέλα του Ολυμπιακού, αλλά στις 20 Μαΐου του 1999 έφυγαν πανηγυρίζοντας τον τίτλο του πρωταθλητή φορώντας τη φανέλα με το «τριφύλλι»;

Οι τρεις καμπαλέρος

nΟύτε εκείνη η ιστορική ­για τον Παναθηναϊκό­ νίκη δεν εξελίχθηκε σε κολυμπήθρα του Σιλωάμ για τον Ντίνο Ράτζα και το Νίκο Οικονόμου, που την επόμενη κιόλας μέρα πήραν των ομματιών τους και τράβηξαν για άλλες πολιτείες (Ζαντάρ και Μπολόνια), που τις χρησιμοποίησαν ως γέφυρα πριν καταλήξουν στον Πειραιά.

nΑκόμη και ο Νίκος Μπουντούρης, που έμεινε άλλον ένα χρόνο, κατέκτησε άλλα δυο τρόπαια και έφυγε σαν φίλος, στο πίσω μέρος του μυαλού του δεν μπορεί παρά να σκέφτεται ότι στα παιχνίδια της δόξας ο Ομπράντοβιτς δεν τον υπολόγιζε πια.

nΚαι δεν είναι μόνο οι τρεις τους, που έχουν τους λόγους τους: Ο σέντερ του Παναθηναϊκού Ζέλικο Ρέμπρατσα θα αντιμετωπίσει ­επιτέλους για όλους­ face to face τον ίδιο και όχι το φάντασμα του Ντίνο Ράτζα, που πέρυσι τον κυνηγούσε σαν ερινύα.Οι δυο προπονητές, ο νεαρός Ηλίας Ζούρος και ο χρυσοδάκτυλος Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς, θα ρίξουν όλα τα χαρτιά που έχουν και δεν έχουν στο τραπέζι για να κάνουν πιο εύκολη τη δύσκολη ζωή ενός προπονητή σε μεγάλη ελληνική ομάδα, όποιο κι αν είναι το όνομά του.

nΚανείς ξένος παίκτης δεν προκάλεσε τόσο ακραία και αντικρουόμενα συναισθήματα στο ελληνικό μπάσκετ όσο ο Ντίνο Ράτζα, που σίγουρα θα είναι το κεντρικό πρόσωπο του ντέρμπι. Από τη μία οι οπαδοί του Παναθηναϊκού έκαναν υποκλίσεις φωνάζοντας το όνομά του κι από την άλλη του πέταγαν γιαούρτια και αβγά μετά τον αποκλεισμό από την Τιμσίστεμ στα πλέι οφ του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος του 1999.

Η διοίκηση, αναγνωρίζοντας τη μεγάλη κλάση του (και τη συμβολή του στην κατάκτηση δυο συνεχόμενων πρωταθλημάτων) αλλά και τον ιδιόμορφο χαρακτήρα του, μπορεί να «κατάπινε» τα ειδικά προνόμια που απολάμβανε για να ικανοποιήσει τις βιολογικές και ψυχολογικές ανάγκες του, αλλά τον «τελείωσε» από τη μέρα που σήκωσε χέρι και χτύπησε το γιο του Παύλου Γιαννακόπουλου Δημήτρη.

Εστω κι αν ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι δεν γνώριζε για ποιον επρόκειτο. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Κροάτης αρνήθηκε να πανηγυρίσει τη νίκη μέσα στο ΣΕΦ, εκνευρισμένος γιατί λίγες μέρες πριν γνωστοί-άγνωστοι είχαν εκσφενδονίσει πέτρες στο σπίτι του, στην Εκάλη.

Ούτε είναι συμπτωματικό πως από την επόμενη κιόλας σεζόν ετοιμαζόταν να υπογράψει στον Ολυμπιακό και θα το έκανε αν δεν ερχόταν σε ανοιχτή ρήξη με το Γιάννη Ιωαννίδη.

«Ποτέ ξανά... στον Πειραιά»

nΟ Νίκος Οικονόμου τραγούδησε «ποτέ ξανά, πρωτάθλημα στον Πειραιά» και το 1998 και το 1999. Του είχε μείνει απωθημένο, γιατί, στα οχτώ χρόνια που έπαιξε στον Παναθηναϊκό, πάντα οι «ερυθρόλευκοι» ήταν ο μεγάλος εφιάλτης του στο δρόμο για τους τίτλους.Το κύπελλο πρωταθλητριών το 1996 , τα δυο κύπελλα αλλά κυρίως τα δυο πρωταθλήματα ήταν γι' αυτόν μια αφορμή για εκτόνωση, ειδικά μάλιστα μετά από το δικό του καθοριστικό τρίποντο στο ΣΕΦ και τη χειρονομία που έκανε στην «πράσινη κερκίδα» πριν πάρει την απόφαση να αναζητήσει την ψυχική του ηρεμία στην Κίντερ.

Βλέπετε, τα τελευταία χρόνια είχε την αίσθηση ότι ήταν το «μαύρο πρόβατο» και για τη διοίκηση αλλά και για τους οπαδούς της ομάδας, που τον κατηγορούσαν ακόμη και για την προσωπική του ζωή, όταν δεν έπαιζε όπως εκείνοι περίμεναν.

Η αλήθεια είναι πως, πριν επιστρέψει στην Ελλάδα, μίλησε με τον Παύλο Γιαννακόπουλο που όμως όχι μόνο του έκλεισε την πόρτα αλλά σύμφωνα με ασφαλή πληροφορία τηλεφώνησε και στο Σωκράτη Κόκκαλη και τον συμβούλευσε να μην τον πάρει στον Ολυμπιακό.

Στο τηλεφώνημα εκείνο ο Νίκος φέρεται να ήταν μπροστά και να τα άκουσε όλα.

nΟ Νίκος Μπουντούρης παντρεύτηκε το περασμένο καλοκαίρι, όταν είχε ήδη ξεκινήσει προετοιμασία με τον Ολυμπιακό και όποιος πήγε στο γάμο του δεν πίστευε στα μάτια του. Εκτός από το γεγονός ότι κουμπάρος του ήταν ο γενικός διευθυντής της ΚΑΕ Παναθηναϊκός , Τάσος Στεφάνου, παρόντες ήταν και ο Παύλος και ο Θανάσης Γιαννακόπουλος και σίγουρα οι εκπρόσωποι του «τριφυλλιού» ήταν περισσότεροι από αυτούς της νέας του ομάδας. Οσο ισορροπημένο παιδί κι αν θεωρείται ο Νίκος, δεν μπορεί να μην έχει στο μυαλό του ότι ο Ομπράντοβιτς δεν τον χρησιμοποίησε δευτερόλεπτο στον τελικό της Ευρωλίγκας με τη Μακάμπι στη Θεσσαλονίκη, σε έναν αγώνα που τον κατέστησε πρώτο έλληνα κάτοχο του γκραντ σλαμ (Πρωταθλητριών, Κυπελλούχων, Κόρατς), αλλά εκείνος δεν μπόρεσε να το γιορτάσει όσο θα ήθελε κι ενδεχομένως όσο του άξιζε. Δυο μήνες μετά ο «Ζοτς» τον άφησε ελεύθερο μαζί με τον Καράγκουτη και τον Μάγλο.

nΟ Ζέλικο Ρέμπρατσα από την πρώτη μέρα που υπέγραψε στον Παναθηναϊκό αισθανόταν τη σύγκρισή του με τον Ντίνο Ράτζα ως δαμόκλειο σπάθη πάνω από το κεφάλι του.

Μπορεί να μην έχει τα τεχνικά προσόντα του Κροάτη, όμως κανείς δεν αμφισβητεί πως είναι ένας από τους κορυφαίους, αν όχι ο κορυφαίος ­πλέον­ ευρωπαίος σέντερ, με δική του προσωπικότητα και αγωνιστικά χαρακτηριστικά. Απάντησε κατακτώντας πρωτάθλημα Ευρώπης και Ελλάδας και τρεις προσωπικούς τίτλους MVP.

Aπάντηση

Ηρθε η ώρα να απαντήσει παίζοντας και εναντίον του προκατόχου του. Θέλει να παίξει καλά κι ας λέει πως «αν ήταν ένα ματς υπόθεση των δυο μας τότε θα παίζαμε μονό».

nΓια τον Ηλία Ζούρο το ντέρμπι αυτό έχει ιδιαίτερη ψυχολογική σημασία, όπως θα είχε για κάθε 34χρονο «ρούκι» τεχνικό. Ηδη νίκησε τον Ιβκοβιτς μέσα στο ΟΑΚΑ και θα είναι ευτυχής αν καταφέρει το ίδιο και με τον κουμπάρο του. Οχι τίποτ' άλλο γιατί μετά την ήττα από το Περιστέρι πολλοί βιάστηκαν να... τρίξουν την καρέκλα του.

nΚι αν για τον Ζούρο η επιθυμία είναι δεδομένη, για τον Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς οι καταστάσεις δείχνουν πιο πιεστικές. Οι «πράσινοι» δεν δείχνουν τόσο ισχυροί όσο πέρυσι, με αποτέλεσμα να ακούσει κι εκείνος τα σχολιανά του ακόμη κι από τον πρόεδρο. «Οσο πέρυσι» είπαμε;

Μα και πέρυσι που ο Παναθηναϊκός πήρε το πρωτάθλημα ο «Ζοτς» έχασε και τα δυο παιχνίδια από τον Ολυμπιακό, με τον οποίο δεν συναντήθηκαν καν στα πλέι οφ. Είχε μόνο να θυμάται ότι του στέρησε δυο κύπελλα πρωταθλητριών στο Τελ Αβίβ (με την Μπανταλόνα) και τη Σαραγόσα (με τη Ρεάλ).