Ολη αυτή η φιλολογία και η σεναριολογία γύρω από μυστικούς και μη δείπνους, έχει επί της ουσίας μία και μόνη αφετηρία: Το πολιτικό μέλλον του κ. Σημίτη... Για την ακρίβεια, ποια προσωπική στρατηγική θα χαράξει ο πρωθυπουργός και ποιες επιπτώσεις θα έχει στα στελέχη που διαγκωνίζονται ή θα ήθελαν να διαγκωνιστούν για να γίνουν... χαλίφηδες στη θέση του χαλίφη. Μόνο που το θέμα είναι πολιτικά άκομψο να τεθεί ευθέως, με συνέπεια ν' αρχίσουν οι πλαγιοκοπήσεις μέσω δείπνων, ρεταλιών, ενοικιαστών και λοιπών συμπαραμαρτούντων...

•••Διότι όλοι γνωρίζουν ότι το ΠΑΣΟΚ, όπως είναι σήμερα, πολύ λίγες προοπτικές έχει για να κερδίσει μια ακόμα εκλογική αναμέτρηση. Η όποια αλλαγή όμως περνάει αναγκαστικά από τις δεδομένες εσωκομματικές ισορροπίες. Που άλλη δυναμική -και λογική- αποκτούν αν, για παράδειγμα, ο κ. Σημίτης αποφασίσει να διεκδικήσει μια ακόμα τετραετία και άλλη αν αποφασίσει ότι 7 χρόνια εξουσίας τού αρκούν...

•••Ομως επειδή των... φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν, όλοι οι φερέλπιδες δελφίνοι φροντίζουν από τώρα να αναδιατάξουν ή να διατηρήσουν την προνομιακή σχέση τους με τον κομματικό μηχανισμό ο οποίος θα κρίνει σε σημαντικό βαθμό και το ποιος ή ποια θα επικρατήσει. Αυτόν ξέρουν, αυτόν μπορούν πιο εύκολα να ελέγξουν, αυτόν χαϊδεύουν, με αυτόν... αλληλομαχαιρώνονται, για να μπορούν όταν έλθει η ώρα να τον χρησιμοποιήσουν προς όφελός τους...

•••Το ερώτημα -και το πολιτικό δίλημμα φαντάζομαι- του κ. Σημίτη είναι (ή θα έπρεπε να είναι...) πώς τα συντροφικά μαχαιρώματα να μην οδηγήσουν σε μια γενική παραλυσία από τη μια και πώς αυτός ο διαβρωμένος, κουρασμένος και κρατικοποιημένος μηχανισμός μπορεί να πάρει μπρος και να αρχίσει να παράγει πάλι πολιτική... Ή πώς ο ίδιος, ανεξάρτητα από την όποια επιλογή του, έχει τη δυνατότητα και την ικανότητα να «ανακατέψει» και να αναζωογονήσει ένα γερασμένο πολιτικό σκηνικό ...

ΣΗΦΗΣ ΠΟΛΥΜΙΛΗΣ