Read the King-Crane Commission Report of Mandates in Turkey (1919) A)? GHT="50">
Compact version
Today's Suggestion
Read The "Macedonian Question" (by Maria Nystazopoulou-Pelekidou)
HomeAbout HR-NetNewsWeb SitesDocumentsOnline HelpUsage InformationContact us
Monday, 20 January 2020
 
News
  Latest News (All)
     From Greece
     From Cyprus
     From Europe
     From Balkans
     From Turkey
     From USA
  Announcements
  World Press
  News Archives
Web Sites
  Hosted
  Mirrored
  Interesting Nodes
Documents
  Special Topics
  Treaties, Conventions
  Constitutions
  U.S. Agencies
  Cyprus Problem
  Other
Services
  Personal NewsPaper
  Greek Fonts
  Tools
  F.A.Q.
 

Macedonian Press Agency: News in Greek, 02-06-27

Macedonian Press Agency: Brief News in Elot928 Greek Directory - Previous Article - Next Article

From: The Macedonian Press Agency at http://www.mpa.gr and http://www.hri.org/MPA.


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

  • [01] ΕΝΤΟΠΙΣΤΗΚΑΝ ΤΑ ΣΥΝΤΡΙΜΜΙΑ ΤΟΥ ΜΟΙΡΑΙΟΥ ΦΑΝΤΟΜ
  • [02] ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ Γ.ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΜΕ ΜΙΛΕΡ - ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ
  • [03] ΠΑΡΑΤΕΙΝΕΤΑΙ Η ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΑΝΑΡΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΤΟΥΡΚΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ
  • [04] ΤΟΥΡΝΟΥΑ ΜΠΙΤΣ ΒΟΛΕΪ ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΟΜΗ
  • [05] ΣΩΟΙ ΟΙ ΕΠΙΒΑΤΕΣ ΑΜΑΞΟΣΤΟΙΧΙΑΣ ΠΟΥ ΠΡΟΣΕΚΡΟΥΣΕ ΣΕ ΧΩΜΑΤΟΥΡΓΙΚΟ ΜΗΧΑΝΗΜΑ
  • [06] ΟΜΙΛΙΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΑΚΗ ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΟΠΕΚ
  • [07] ΔΙΕΘΝΕΣ ΤΟΥΡΝΟΥΑ ΤΖΟΥΝΤΟ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
  • [08] ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΣΑΜΑΡΑ ΣΤΗ ΝΔ Η ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΩΝ ΨΗΦΟΦΟΡΩΝ ΤΗΣ
  • [09] Ο Α. ΜΙΤΣΗΣ ΝΕΟΣ ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ
  • [10] ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΓΙΑ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ ΥΨΟΥΣ 55 ΕΚΑΤ. ΔΟΛΑΡΙΩΝ ΣΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟ
  • [11] Γ. ΑΛΟΓΟΣΚΟΥΦΗΣ: Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΜΙΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
  • [12] Ο ΓΓ ΤΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΠΡΑΤΗΣΗ ΤΗΣ
  • [13] ΟΙ ΗΠΑ ΚΑΙ Η G7 ΘΑ ΔΩΣΟΥΝ 20 ΔΙΣ ΔΟΛΑΡΙΑ ΣΤΗ ΡΩΣΙΑ ΓΙΑ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ
  • [14] ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟ ΚΑΤΕΠΕΣΕ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ
  • [15] ΔΡΥΣ: Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ Ε.Ε. ΓΙΑ ΤΗ ΦΕΤΑ ΔΙΚΑΙΩΝΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
  • [16] ΝΕΚΡΟΙ ΟΙ ΠΙΛΟΤΟΙ ΤΟΥ ΦΑΝΤΟΜ
  • [17] ΚΥΠΡΟΣ: ΨΗΦΙΣΗ Ν/Σ ΓΙΑ ΑΥΞΗΣΗ ΦΠΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΕΚΤΑΚΤΗΣ ΕΙΣΦΟΡΑΣ ΓΙΑ
  • [18] ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ: ΓΙΑ ΣΚΟΠΟΥΣ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΜΟΥ ΤΑ ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΦΥΓΗΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΣΤΟ
  • [19] ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΚΛΗΡΙΔΗ - ΣΟΡΤ
  • [20] ΧΑΑ: "ΠΡΑΣΙΝΟ ΦΩΣ" ΓΙΑ ΣΑΡΑΝΤΗ - NEWSPHONE
  • [21] Η ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ Χ. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑ
  • [22] ΑΥΞΗΜΕΝΟ ΜΕΡΙΣΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ LOGICDIS
  • [23] ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ ΣΤΗΝ

  • [01] ΕΝΤΟΠΙΣΤΗΚΑΝ ΤΑ ΣΥΝΤΡΙΜΜΙΑ ΤΟΥ ΜΟΙΡΑΙΟΥ ΦΑΝΤΟΜ

    Αθήνα, 27 Ιουνίου 2002 (18:06 UTC+2)

    Εντοπίστηκαν το απόγευμα στην κορυφή του όρους Δίρφυ στη βόρεια Εύβοια τα συντρίμμια του διθέσιου μαχητικού αεροσκάφους, τύπου Φάντομ, τα ίχνη του οποίου χάθηκαν από τα ραντάρ λίγο πριν τις 9 το πρωί. Τα συντρίμμια εντόπισε ειδικό αμερικανικό αεροσκάφος τύπου C-130 το οποίο είναι ειδικά εξοπλισμένο με μηχανήματα που μπορούν να ανιχνεύσουν μέταλλο.

    Όπως έγινε γνωστό από το υπουργείο Εθνικής Αμυνας, στην περιοχή όπου εντοπίστηκαν τα συντρίμμια πλησιάζουν ήδη πεζοπόρα τμήματα του στρατού. Μέχρι στιγμής πάντως δεν υπάρχει καμία πληροφορία για την τύχη των δύο πιλότων.

    [02] ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ Γ.ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΜΕ ΜΙΛΕΡ - ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ

    Αθήνα, 27 Ιουνίου 2002 (11:06 UTC+2)

    Με τον αμερικανό πρεσβευτή στην Αθήνα, Τόμας Μίλερ, θα συναντηθεί στις 3 το μεσημέρι ο υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Παπανδρέου.

    Αμέσως μετά ο κ.Παπανδρέου θα ενημερώσει τη συντονίστρια της Νέας Δημοκρατίας για θέματα εξωτερικής πολιτικής, Ντόρα Μπακογιάννη, για τον ευρωστρατό.

    [03] ΠΑΡΑΤΕΙΝΕΤΑΙ Η ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΑΝΑΡΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΤΟΥΡΚΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ

    Αγκυρα, 27 Ιουνίου 2002 (13:18 UTC+2)

    Για 2 έως 3 εβδομάδες ακόμη θα παραταθεί η περίοδος ανάρρωσης του πρωθυπουργού της Τουρκίας, Μπουλέντ Ετζεβίτ, κατόπιν συστάσεων των θεραπόντων ιατρών του, όπως ο ίδιος δήλωσε μετά τις γενικές εξετάσεις που υπεβλήθη στο νοσοκομείο του πανεπιστημίου Baskent της Αγκυρας.

    Σύμφωνα με δημοσιεύματα του τουρκικού Τύπου, ο κ.Ετζεβίτ δήλωσε ότι έχει θεραπευθεί πλήρως και ότι μόνο το πρόβλημα στην ωμοπλάτη δεν έχει ξεπεραστεί τελείως.

    Σημειώνεται ότι χθες ήταν η 54η ημέρα από τότε που η κατάσταση της υγείας του κ. Ετζεβίτ παρουσίασε προβλήματα.

    Σήμερα ο κ.Ετζεβίτ αναμένεται να αποφασίσει αν θα συμμετάσχει στην αυριανή μηνιαία συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας της Τουρκίας.

    [04] ΤΟΥΡΝΟΥΑ ΜΠΙΤΣ ΒΟΛΕΪ ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΟΜΗ

    Θεσσαλονίκη, 27 Ιουνίου 2002 (20:54 UTC+2)

    Αρχίζει αύριο στην περιοχή Ποταμού του δήμου Επανομής το 3ο τουρνουά του Πανελληνίου Πρωταθλήματος τζούνιορ στο μπιτς βόλεϊ. Την πρώτη τους νίκη στην κατηγορία Νέων Ανδρών και Νέων Γυναικών αναζητούν οι Αναστασίου / Πελτέκης και οι Δημητριάδου / Μαυροματίδου αντίστοιχα, αφού έχουν έως τώρα δύο συμμετοχές σε τελικούς, χωρίς να καταφέρουν να βγουν νικητές.

    [05] ΣΩΟΙ ΟΙ ΕΠΙΒΑΤΕΣ ΑΜΑΞΟΣΤΟΙΧΙΑΣ ΠΟΥ ΠΡΟΣΕΚΡΟΥΣΕ ΣΕ ΧΩΜΑΤΟΥΡΓΙΚΟ ΜΗΧΑΝΗΜΑ

    Αθήνα, 27 Ιουνίου 2002 (20:51 UTC+2)

    Σε μικρό χωματουργικό μηχάνημα που εκτελούσε έργα κοντά στις γραμμές του τρένου στο σταθμό της Οινόης, προσέκρουσε η αμαξοστοιχία Intercity 53, που εκτελούσε το δρομολόγιο Θεσσαλονίκη - Αθήνα.

    Οι επιβάτες του Ιntercity, κανείς από τους οποίους δεν τραυματίστηκε, μετεπιβιβάστηκαν σε άλλους συρμούς και έφτασαν στην Αθήνα με μια ώρα καθυστέρηση.

    [06] ΟΜΙΛΙΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΑΚΗ ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΟΠΕΚ

    Θεσσαλονίκη, 27 Ιουνίου 2002 (20:48 UTC+2)

    Ενώ στην Ευρωπαική Ενωση υπάρχει μια συνολική ενίσχυση του συντηρητικού φάσματος, στις υπό ένταξη χώρες (Πολωνία, Ουγγαρία, Τσεχία) αναδεικνύονται στην εξουσία κεντροαριστερά κόμματα, παρατήρησε ο υπουργός Οικονομίας Νίκος Χριστοδουλάκης κατά την ομιλία του απόψε στην Αποθήκη Δ΄του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης, σε εκδήλωση του ΟΠΕΚ (Ομιλος Προβληματισμού για την Εκσυγχρονισμό της Κοινωνίας) με θέμα την πορεία της Κεντροαριστεράς στην Ευρώπη και στην Ελλάδα.

    Ο κ. Χριστοδουλάκης απάντησε στο ερώτημα "τι έφταιξε;" και γοητεύει η ακροδεξιά και η δεξιά και όχι πλέον η αριστερά, αναφερόμενος και στην περίπτωση της Γαλλίας. Διαφώνησε με τις θεωρίες που διατυπώνονται και υπογράμμισε ότι αυτό που συμβαίνει είναι ότι έχουμε μπει σε μια νέα εποχή, που θέτει νέα ζητήματα και σ΄αυτά η κεντροαριστερά δεν έχει διαμορφώσει ένα συνεκτικό όραμα πειστικό για τους πολίτες.

    Πρότεινε μια νέα ατζέντα για την ευρωπαική αριστερά η οποία περιλαμβάνει ως θέματα συζήτησης: Το κοινωνικό κέντρο, τη νέα οικονομική πολιτική, την κοινωνία της πρόσβασης, τη συνεννόηση και εμπιστοσύνη, τις διαρθρωτικές αλλαγές, την οικουμενική Ευρώπη, τα νέα προβλήματα του πολίτη και τη διεθνή οικονομική συνεργασία.

    Αναφέρθηκε, επίσης στο ζήτημα των πολιτικών συμμαχιών στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.

    Οι βασικοί άξονες της ομιλίας του κ. Χριστοδουλάκη είναι οι εξής:

    "Πριν από 6 μήνες υπήρχε ένα διαφορετικό συναίσθημα στην Ευρώπη. Μόλις είχε εισαχθεί το Ευρώ, το οποίο είχε αρχίσει να ενσπείρει μια διάθεση ότι πέτυχε η Ευρώπη να κάνει αυτό που επεδίωκε συστηματικά επί τρεις σχεδόν δεκαετίες. Η ιδέα του κοινού νομίσματος είχε ξεκινήσει το 1972, και σήμερα η εισαγωγή του Ευρώ της έδινε έτσι την αίσθηση της ολοκλήρωσης μιας στρατηγικής πολύχρονης και δύσκολης. Και έπειτα, νομίζω ότι θα αισθανόταν κανείς μια μεγαλύτερη άνεση να αναλύσει, την περίοδο εκείνη τις αλλαγές τις οποίες προκάλεσε στο παγκόσμιο σκηνικό η τρομοκρατική ενέργεια της 11ης Σεπτεμβρίου.

     

    Έτσι, η αίσθηση της ολοκλήρωσης του στόχου, μαζί με την αίσθηση μιας μεγαλύτερης ικανότητας της κεντροαριστεράς να κατανοεί τις διεθνείς αντιφάσεις ακόμα και σε αυτές τις ακραίες μορφές της τρομοκρατίας, νομίζω ότι θα μπορούσε να διαμορφώσει ένα πολύ διαφορετικό σκηνικό για το τι θα μπορούσε να κάνει εφεξής η ευρωπαϊκή Αριστερά. Και νομίζω ότι εκεί κι εμείς θα είχαμε το μερίδιό μας στο πώς αυτό θα εξειδικεύονταν ή θα εμπλουτίζονταν από τη δική μας συμμετοχή.

     

    Τους μήνες όμως που μεσολάβησαν «σκόνταψαν» πολλά πράγματα και φαίνεται ότι η ευρωπαϊκή Αριστερά σε μεγάλο βαθμό έχει χάσει την αυτοπεποίθησή της. Δίνεται η εντύπωση ότι σε αρκετά μέτωπα βρίσκεται σε υποχώρηση και, εν πάση περιπτώσει, είναι φανερό σε όλους ότι αυτός ο αέρας της ιστορικής υπεροχής δεν φυσά και πολύ δυνατά.

     

    Για να δούμε όμως τι ακριβώς έχει συμβεί. Να δούμε, κατ' αρχήν, αν όλα αυτά τα οποία μεσολάβησαν από τότε, ήταν προβλέψιμα ή τα έφερε έτσι μία συγκυρία ιδιαζόντως αρνητική για την Αριστερά. Νομίζω, ότι αρκετά από αυτά τα οποία συνέβησαν τους τελευταίους 6 μήνες, είχαν ένα μεγάλο βαθμό προβλεψιμότητας.

     

    Η πρώτη αντίθεση: Κέντρο Περιφέρεια

    Πρώτα απ' όλα, ήταν φανερό ότι η Ευρώπη έμπαινε σε μία νέα περίοδο. Ισχυρίζομαι ότι τις προηγούμενες δεκαετίες, και ιδιαίτερα την τελευταία, η κυρίαρχη αντίθεση στην Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν η αντίθεση μεταξύ «περιφέρειας» και «κέντρου». Όλες οι συζητήσεις που γίνονταν στα κράτη - μέλη και τροφοδοτούσαν πολύ ισχυρά ιδεολογικά και πολιτικά ζητήματα, τόσο σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και σε επίπεδο εσωτερικής πολιτικής, αφορούσαν αυτή την αντίθεση.

     Το ζήτημα ήταν δηλαδή, αν η Ευρώπη μπορεί να πορευθεί και να διαμορφωθεί σε μία συμπαγή οικονομική δύναμη με τα χαρακτηριστικά του ενιαίου νομίσματος μόνο στον κεντρικό της πυρήνα, αφήνοντας τις περιφέρειες να δορυφοροποιούνται γύρω από αυτό το κέντρο, ή αν θα μπορούσε να πραγματοποιήσει αυτό το μεγάλο όραμα ως ενιαία Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτή η αντίθεση μεταξύ περιφέρειας και κέντρου συνείχε πολλές πολιτικές πλευρές οι οποίες εμφανίστηκαν μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και προσανατόλισε, σε πολύ μεγάλο βαθμό την πολιτική και τις επιλογές που είχαν ακολουθήσει τα κόμματα του κεντροαριστερού χώρου.

     

    Το ίδιο συνέβη και σ' εμάς. Είναι αξιοσημείωτο ότι στη μεγάλη τους πλειοψηφία τα κόμματα της Κεντροαριστεράς στην Ευρωπαϊκή Ένωση είχαν στηρίξει τις πολιτικές τους επιλογές στην αρχή της δυνατότητας υπέρβασης αυτής της αντίθεσης. Όλα τα κόμματα, άλλο λίγο άλλο πολύ, είχαν ταχθεί με τη δυνατότητα ότι μπορεί η περιφέρεια να ξεπεράσει την αντίθεσή της και την απόστασή της με το κέντρο. Και ότι είναι καλύτερο για όλους να βαδίσουμε σε μία Ευρώπη που θα έχει ένα κοινό νόμισμα για όσο το δυνατόν περισσότερους. Η προσωπική μου άποψη είναι ότι αυτή η άποψη επαληθεύθηκε και έχει ήδη θεμελιώσει μία προοπτική για το μέλλον.

    Η δεύτερη αντίθεση: Εθνικές υπερεθνικές πολιτικές

    Ταυτόχρονα, όμως, έχουν αρχίσει να διαμορφώνονται και νέα επίπεδα αντιθέσεων, για τα οποία νομίζω ότι πολλές πολιτικές δυνάμεις, αλλά ιδιαίτερα οι πολιτικές δυνάμεις της κεντροαριστεράς, δεν ήταν καθόλου προετοιμασμένες να αντιμετωπίσουν. Αυτό το οποίο ζούμε, ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα, στην Ευρώπη, είναι η ανάδειξη μιας νέας αντίθεσης, η οποία δεν θα μπορούσε να είχε φανεί τόσο εύγλωττα πριν. Είναι η αντίθεση μεταξύ εθνικών και υπερεθνικών πολιτικών. Είναι το μεγάλο ζήτημα του ποιος παίρνει αποφάσεις, πώς αυτές οι αποφάσεις εφαρμόζονται και από ποιους.

     

    Μέχρι το τέλος του 2001, υπήρχε βέβαια η αίσθηση και η προοπτική ότι, βαθμιαία, ορισμένες κεντρικές πολιτικές θα λαμβάνονται πλέον από οργανισμούς οι οποίοι δεν ανήκουν στην εθνική δικαιοδοσία. Το πιο χαρακτηριστικό και γνωστό παράδειγμα ήταν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η οποία θα καθόριζε τη νομισματική πολιτική, αφαιρώντας πολιτικές από τα εθνικά κράτη. Βέβαια και οι άλλες πολιτικές οι οποίες έμεναν στα εθνικά κράτη, θα ελάμβαναν κάπως υπόψη τους αυτή την πολιτική, αλλά αυτό δεν θα ήταν εν είδει πειθαρχίας και διαταγών. Και, εν πάση περιπτώσει, νομίζω ότι δεν είχε γίνει ακόμη πλήρης συνειδητοποίηση του τι σημαίνει αφαίρεση της εθνικής νομισματικής πολιτικής. Διότι, μην ξεχνάμε ότι πολλά κράτη, και μικρά όπως είναι η δική μας χώρα αλλά και μεγαλύτερα και ισχυρά κράτη, είχαν επί δεκαετίες λύσει πολλά προβλήματα όχι μόνο οικονομικής πολιτικής, αλλά και άλλων πολιτικών, μέσα από την ανεξάρτητη, όσο το δυνατόν γινόταν αυτό, χρήση της νομισματικής πολιτικής.

     

    Όταν λοιπόν αυτό έληξε οριστικά, θεσμικά και οπτικά ακόμα με την κυκλοφορία του νέου νομίσματος, άρχισε να αναδύεται η περιορισμένη έκταση την οποία, ούτως ή άλλως, θα έπρεπε να έχουν οι εναπομένουσες εθνικές πολιτικές. Η δημοσιονομική πολιτική, αλλά και μια σειρά από άλλες πολιτικές που αναφέρονται στην εργασία, στα συστήματα υγείας, στα συστήματα παιδείας, στα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης, κ.ο.κ. Σε αυτά τα ζητήματα δεν είχαμε δώσει, κανείς δεν είχε δώσει, τη δέουσα προσοχή. Πολύ περισσότερο, δεν είχε αρχίσει να αναδεικνύεται η ανάγκη της ιδεολογικής προσέγγισης για περισσότερο συντονισμό των πολιτικών αυτών. Και όχι μόνο αυτό, αλλά πολλές φορές οι κεντροαριστερές δυνάμεις είχαν αναδείξει την εθνική ιδιαιτερότητα αυτών των πολιτικών ως αντιστάθμισμα της παραχώρησης προς το κοινό νόμισμα, που γινόταν με την ένταξη στην ΟΝΕ.

     

    Πολύ γρήγορα αυτό οδήγησε σε αρκετές αντιφάσεις, οι οποίες σιγά - σιγά έχουν αρχίσει να βγαίνουν. Οι αντιφάσεις αυτές θα μπορούσαν, ενδεχομένως, να έχουν αντιμετωπισθεί, αν υπήρχε ένα Σχέδιο ίσης εμβέλειας και οραματικότητας όπως αυτό της ΟΝΕ, το οποίο θα μπορούσε να διαμορφώσει ένα νέο πεδίο διαρθρωτικών αλλαγών και θα προσανατόλιζε τις εθνικές πολιτικές στην υλοποίηση αυτής της κοινής αναγκαιότητας. Αυτό όμως δεν υπήρξε. Και όχι μόνο δεν υπήρξε, αλλά ακόμη και οι ρυθμοί οι οποίοι είχαν επικρατήσει τα προηγούμενα χρόνια, αδυνάτισαν και ατόνησαν εξαιρετικά, λόγω της πολιτικής στασιμότητας που υπάρχει στην Ευρώπη το 2002.

     

    Φέτος γίνονται εκλογές σε έξι κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης -και αν υπολογίσετε τις δύο φορές στη Γαλλία, επτά-, πράγμα το οποίο πολύ πρακτικά σημαίνει ότι μείζονες πολιτικές αποφάσεις που έχουν σχετικά σοβαρές συνέπειες στο κοινωνικό σύνολο, είναι αδύνατον να ληφθούν. Το τελευταίο παράδειγμα είναι ότι μια συνήθης συζήτηση που θα γινόταν για την οικονομική κατάσταση της Γαλλικής Δημοκρατίας, ζητήθηκε να αναβληθεί επί ένα μήνα, έτσι ώστε να μην ενταχθούν τα όποια συμπεράσματα στον προεκλογικό αγώνα που γινόταν στη Γαλλία, και μετατέθηκε για αργότερα σε ειδική συνεδρίαση του Ecofin.

     

    Αυτό πολύ πρακτικά σημαίνει ότι οι μεγάλες αποφάσεις διαρθρωτικού χαρακτήρα, νέα μεγάλα οράματα και νέες μεγάλες επιλογές για την Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν έγιναν αμέσως μετά την υιοθέτηση του κοινού νομίσματος, με αποτέλεσμα να υπάρξει αποστασιοποίηση και έλλειψη ενός νέου συνεκτικού οράματος για το πού μπορούν να βαδίσουν οι χώρες οι οποίες την προηγούμενη δεκαετία είχαν θέσει την ένταξή τους στην κοινή ευρωπαϊκή οικογένεια, ως ύψιστη όχι μόνο οικονομική προτεραιότητα, αλλά πολιτική και, πολύ συχνά ιδεολογική κατεύθυνση.

    H τρίτη αντίθεση: Δυτική Ανατολική Ευρώπη 

    Πλέον αυτού, έχει αρχίσει να εμφανίζεται μια νέα αντίθεση, η οποία νομίζω ότι είχε ερμηνευθεί πολύ διαφορετικά στο παρελθόν: Η αντίθεση μεταξύ δυτικής και ανατολικής Ευρώπης. Καθώς η ημερομηνία της διεύρυνσης πλησιάζει και σε συνδυασμό με μια σειρά από άλλα προβλήματα όπως αυτά που ανέφερα, η νέα αντίθεση διευρύνει όχι το σύνολο των εφικτών λύσεων που μπορεί να αναζητήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά τον αριθμό των προβλημάτων που θα κληθεί να διαχειρισθεί τα επόμενα χρόνια. Είναι κοινό μυστικό να πει κανείς ότι πολλές πολιτικές δυνάμεις στην Ευρώπη σήμερα, εάν είχαν τη διακριτική ευχέρεια να αναβάλουν αυτή τη συζήτηση, θα το έκαναν με αρκετά μεγάλη ευχαρίστηση, κρυφή ή φανερή.

     

    Απέναντι σ' αυτές τις διαδοχικές μεταλλαγές των κυρίαρχων αντιθέσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση και του τρόπου που εκλαμβάνονται αυτές στο εσωτερικό της κάθε χώρας, βλέπουμε δύο παράλληλα και εντελώς διαφορετικά πολιτικά φαινόμενα να λαμβάνουν χώρα.

     

    Το ένα πολιτικό φαινόμενο παρατηρείται στις χώρες της Δυτικής Ευρώπης, όπου εκεί βλέπουμε μια συστηματική παλινόρθωση της συντηρητικής παράταξης, που χαρακτηρίζεται από μια συνολική ενίσχυση των δυνάμεών της, συμπεριλαμβανομένων και των ακροδεξιών εκφάνσεων που έχει. Εδώ θα σημειώσω, γιατί θα το χρειαστώ αργότερα, ότι αυτές οι ακροδεξιές εκφράσεις έχουν διαφορετικό χαρακτήρα σε διαφορετικές χώρες. Πιστεύω ότι αυτές οι διαφορές αντικατοπτρίζουν τις κατά τόπους ανησυχίες, καθώς η κάθε χώρα βλέπει διαφορετικά τις νέες συνθήκες που δημιουργούνται.

     

    Έτσι βλέπουμε, για παράδειγμα, ότι η Ακροδεξιά στη Γαλλία, παίρνει χαρακτηριστικά που φέρνουν στο μυαλό μας την πιο παραδοσιακή μορφή ακροδεξιάς, με φαινόμενα μεσοπολέμου και με έντονα εθνοτικά και παραδοσιακά χαρακτηριστικά. Δεν είναι καθόλου τυχαίο -ίσα ίσα μάλιστα εδώ θυμίζει πάλι τον Μεσοπόλεμο- ότι γοητεύει αυτή η Ακροδεξιά, και δυστυχώς όχι πλέον η Αριστερά, τα κοινωνικά στρώματα τα οποία αποτελούσαν το παραδοσιακό κοινό της γαλλικής Αριστεράς.

     

    Η ιταλική Ακροδεξιά έχει εντελώς άλλα χαρακτηριστικά. Κινείται σε κατευθύνσεις αυτονομιστικού χαρακτήρα, βιώνοντας μια διαίρεση που υπήρχε τον περασμένο αιώνα πολύ έντονα και κατά καιρούς αυτό τον αιώνα, αλλά χωρίς ιδιαίτερη ένταση, πάνω στη βάση της διαίρεσης Βορρά - Νότου. Είναι χαρακτηριστικό το σύνθημα τους ότι «το Μιλάνο δουλεύει και η Ρώμη εισπράττει».

    Τέλος, έχει ενδιαφέρον να δει κανείς και άλλα ακροδεξιά κόμματα λιγότερο γνωστά σε μας, που δεν έχουν σχέση ούτε με αυτονομιστικά χαρακτηριστικά, ούτε με εθνοτικές κατευθύνσεις, αλλά κινούνται στη βάση μιας κλασσικής οικονομικής αντίθεσης, όπως είναι το ακροδεξιό κόμμα στη Νορβηγία που είναι αντιφορολογικού προσανατολισμού. Επειδή αισθάνεται εκεί η ανώτερη κοινωνική τάξη ότι υπερβαρύνεται με τις φορολογικές διατάξεις που υπάρχουν και θέλει μια πιο άνετη φορολογική μεταχείριση. Αντίστοιχα φαινόμενα υπάρχουν και στη Σουηδία. Η Δεξιά της Σουηδίας έχει βασίσει όλη την πολιτική της πλατφόρμα όχι σε αντιμεταναστευτικά ή εθνοτικά χαρακτηριστικά, αλλά σε αντιφορολογικά συνθήματα. Παρόμοια τέτοια φαινόμενα είχαμε δει και πριν μερικά χρόνια με τον Περό στις Ηνωμένες Πολιτείες.

     

    Αυτό είναι όμως η μία πλευρά, του φαινομένου γιατί ταυτόχρονα ενισχύονται και τα κλασσικά δεξιά κόμματα, τύπου Πορτογαλίας, όπως επίσης και τα κεντροδεξιά κόμματα, όπως συνέβη στην Ολλανδία πρόσφατα. Άρα, κατά την άποψή μου, υπάρχει μια συνολική ενίσχυση του συντηρητικού φάσματος. Αυτό είναι το ένα θέμα.

     

    Το άλλο τωρινό φαινόμενο είναι ακριβώς το αντίθετο. Στις χώρες της διεύρυνσης, στην Πολωνία, στην Ουγγαρία, προχθές στην Τσεχία, αυτό που βλέπουμε είναι η ανάδειξη στην εξουσία κεντροαριστερών δυνάμεων. Ενώ την προηγούμενη περίοδο κυριαρχούσαν σ' αυτές τις χώρες δεξιά και κεντροδεξιά σχήματα, τώρα το ένα μετά το άλλο φεύγουν από την εξουσία, χάνουν και μάλιστα, καμιά φορά, να χάνουν αιφνιδιαστικά, όπως συνέβη στην Ουγγαρία όπου όλοι είχαν προεξοφλήσει τη νίκη του δεξιού κόμματος. Βλέπουμε να έρχονται στην κυβέρνηση, είτε με συμμαχικά σχήματα είτε αυτόνομα, κεντροαριστερές δυνάμεις.

     

    Οι χώρες της διεύρυνσης, η ανατολική Ευρώπη, ζει αυτό που έζησε η δυτική Ευρώπη στις αρχές της δεκαετίας του '90. Τι ήταν αυτό που έζησε τότε η δυτική Ευρώπη και η χώρα μας; Ήταν ότι η κοινωνία είχε ανάγκη κάποιες πολιτικές δυνάμεις να διαχειριστούν με έναν πιο σίγουρο τρόπο και με όρους μεγαλύτερης εμπιστοσύνης τη μετάβαση την οποία επιχειρούσε η Ευρωπαϊκή Ένωση από τα χωριστά κράτη - μέλη και τις χωριστές οικονομίες, στην κοινή συνύπαρξη με το ενιαίο νόμισμα και όλα τα παρεπόμενα που θα είχε αυτή η ένωση. Επειδή αυτό το όραμα είχε χαρακτηριστικά τα οποία ενδεχομένως φόβιζαν, τα οποία δημιουργούσαν ανασφάλειες, τα οποία δεν είχαν καθόλου σαφείς κοινωνικές συνέπειες, ιδιαίτερα στο τομέα του εισοδήματος, της αναδιανομής και της απασχόλησης, ο κόσμος της δυτικής Ευρώπης προτίμησε τότε κατά συρροή τα σοσιαλιστικά και τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα για να διαχειριστούν αυτή τη μετάβαση.

     

    Μπορώ να ισχυρισθώ με μεγάλη ευκολία ότι χώρες όπως η Ελλάδα, η Ιταλία, η Πορτογαλία, ουδέποτε θα έμπαιναν στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση, διότι όλη η προσπάθεια θα είχε κατεδαφισθεί προ πολλού και θα είχε συντριβεί στα αδιέξοδα της κοινωνικής διαχείρισης όπου θα την οδηγούσαν οι συντηρητικές δυνάμεις. Έγινε δυνατή αυτή η ένταξή μας, ακριβώς επειδή διαχειρίσθηκαν την πολιτική αυτή δυνάμεις της Κεντροαριστεράς. Και μπόρεσαν, όχι μόνο να αναδιατάξουν τα δεδομένα της οικονομίας, όχι μόνο να διαχειρισθούν καλύτερα το πέρασμα από τα παραδοσιακά μοντέλα του κρατισμού σε πιο ανοικτές οικονομικές επιλογές, αλλά, ταυτόχρονα, να διασφαλίσουν κάτι το οποίο ενδεχομένως θεωρείται αυτονόητο στον Βορρά, αλλά καθόλου στον ευρωπαϊκό Νότο: το θέμα της κοινωνικής συνοχής, παρά το γεγονός ότι σε αρκετά ζητήματα και σε αρκετές χώρες δεν το κατάφεραν αυτό και τόσο καλά.

     

    Η κοινή γνώμη στα μέσα της δεκαετίας του '90 είχε πολύ μεγαλύτερη εμπιστοσύνη σε αυτά τα πολιτικά σχήματα, παρά στα παραδοσιακά συντηρητικά κόμματα, όχι χωρίς λόγο, κατά την άποψή μου.

     

    Όταν, ολοκληρώθηκε αυτή η διαχείριση και η στρατηγική της σύγκλισης, άρχισαν ταυτόχρονα να εμφανίζονται οι νέες αντιθέσεις τις οποίες ανέφερα προηγουμένως, παράλληλα με ένα εκτός προβλέψεων και οποιουδήποτε προγραμματισμού μεταναστευτικό ρεύμα. Σε συνδυασμό με την έλλειψη ενός νέου συνεκτικού οράματος για την ενωμένη Ευρώπη, άρχισαν έτσι να δημιουργούνται κύματα ανασφάλειας και ανησυχίας. Οι πολίτες άρχισαν να σκέφτονται μήπως θα έπρεπε, είτε να κοπάσει αυτή η συνεχής εξέλιξη προς κάτι διαφορετικό, είτε να δημιουργηθούν κάποιοι αμυντικοί μηχανισμοί, που όπως είναι φανερό, δημιουργούνται ευκολότερα σε εθνικό επίπεδο παρά σε ευρωπαϊκό. 'Ετσι φθάσαμε εδώ που είμαστε σήμερα.

    Τι έφταιξε;

    Υπάρχουν διάφορες ερμηνείες για την αδυναμία των κεντροαριστερών κομμάτων, την κρίσιμη στιγμή που φθάσαμε στο πλατό της προηγούμενης φάσης να διαμορφώσουν τις συνθήκες μιας διαρκούς ανοδικής τροχιάς και για την επόμενη περίοδο. Τέσσερις είναι οι επικρατούσες θεωρίες:

     

    Η πρώτη θεωρία είναι ότι η Κεντροαριστερά πλησίασε πάρα πολύ το Κέντρο και έτσι δεν έγινε αισθητή η ιδεολογική της διαφορά από τις λοιπές δυνάμεις. Προσωπικά, θεωρώ ότι αυτή είναι λάθος ερμηνεία. Η πρόσφατη απόδειξη που έχουμε για το λανθασμένο της βάση αυτής, είναι πως όταν κινήθηκαν σ' αυτή τη βάση οι σύντροφοι Γάλλοι σοσιαλιστές μετά την ήττα του Ζοσπέν και είπαν ότι φταιει αυτό και, άρα, θα πρέπει εμείς να διαφοροποιηθούμε και να αποκολληθούμε από το Κέντρο, η ήττα την οποία υπέστησαν ήταν ακόμη πιο συντριπτική.

     

    Η δεύτερη θεωρία είναι ότι η Αριστερά δεν πρόσφερε επαρκείς εθνικές αναφορές οι οποίες να την διαχωρίζουν από τις άλλες πολιτικές δυνάμεις σε σύγκριση με την Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Και εδώ όμως βλέπουμε πως, όταν η Κεντροαριστερά κινήθηκε πιο εθνικιστικά και τοπικιστικά σε θέματα ευρωπαϊκού γίγνεσθαι, αυτό την αποξένωσε ακόμα περισσότερο.

     

    Μια τρίτη θεωρία είναι η θεωρία της διαχείρισης, η οποία ισχυρίζεται ότι, δεν υπάρχουν πλέον ουσιαστικές διαφορές μεταξύ αριστερών και δεξιών κομμάτων. Είναι η εποχή των μεταϊδεολογικών κομμάτων και κατά συνέπεια τα πάντα και οι πάντες κρίνονται σε επίπεδο διαχείρισης, οπότε εάν ο κόσμος δει ότι κάτι δεν πηγαίνει καλά, τότε δεν διστάζει να τους αντικαταστήσει με κάποιους άλλους. Αυτό, κατά την άποψή μου, δεν απαντά σε αρκετές περιπτώσεις που είδαμε. Δύσκολα μπορεί να προσάψει κανείς θεμελιώδεις αποτυχίες διαχείρισης στη διακυβέρνηση του Ζοσπέν, όπως και δύσκολα μπορεί να προσάψει θεμελιώδεις αποτυχίες στη διακυβέρνηση της ιταλικής Αριστεράς και Κεντροαριστεράς πριν μερικά χρόνια, τουλάχιστον σε τέτοιο βαθμό που να δικαιολογούν την επανάκαμψη, με τόσο θριαμβευτικό τρόπο, κεντροδεξιών κομμάτων χωρίς καμιά σοβαρή εναλλακτική λύση.

     

    Και τέλος, υπάρχει η συναφής με αυτό «θεωρία της κούρασης», σύμφωνα με την οποία, μετά από μακρά παραμονή στη διακυβέρνηση και επειδή η διαχείριση φθάνει τα όρια της αποτελεσματικότητας, υπάρχει κούραση προτύπων και προσώπων και ο κόσμος θέλει αλλαγές. Νομίζω πως ούτε αυτό ισχύει παράδειγμα η ισχυροποίηση της σουηδικής κεντροαριστεράς.

    Αυτό το οποίο πιστεύω πως ισχύει, είναι ότι έχουμε μπει σε μια νέα περίοδο που θέτει νέα ζητήματα και σ' αυτά τα ζητήματα η Κεντροαριστερά δεν έχει ακόμα διαμορφώσει ένα συνεκτικό όραμα, πειστικό για τους πολίτες για να μπορεί έτσι να επανελκύσει την ευρωπαϊκή, και την εθνική κοινή γνώμη σε μια νέα προοπτική.

    Μία νέα ατζέντα της κεντροαριστεράς

    Σ' αυτή τη συζήτηση προτείνω μια νέα ατζέντα για την ευρωπαϊκή Αριστερά, η οποία κατά την άποψή μου θα μπορούσε να οδηγήσει στη διαμόρφωση νέων κατευθύνσεων για τα επόμενα χρόνια. Κανένα σημείο που θα αναφέρω δεν μπορεί να το διαχειρισθεί και να το φέρει σε πέρας αποτελεσματικά η κεντροδεξιά διαχείριση. Ο κύριος λόγος είναι ότι η Κεντροδεξιά που διαμορφώνεται στην Ευρώπη σήμερα, δεν έχει υπερεθνικά χαρακτηριστικά, δεν είχε ποτέ μια υπερεθνική αναφορά και, κατά συνέπεια, δεν έχει τα εχέγγυα, τις δυνατότητες, αλλά ούτε και την όρεξη να διαμορφώσει μια πανευρωπαϊκή στάση σε κρίσιμα ζητήματα.

     

    Πιστεύω ότι τα ζητήματα σε κάθε χώρα, παράγονται κυρίως από το πώς θα βαδίσει η Ευρώπη τα επόμενα χρόνια. Αυτό αναδεικνύει ένα στρατηγικό ελάττωμα της ευρωπαϊκής συντήρησης, το οποίο δεν είναι θεραπεύσιμο τα επόμενα χρόνια. Κατά συνέπεια, πολύ σύντομα η ευρωπαϊκή συντήρηση θα συναντήσει τα αδιέξοδά της, διότι δεν έχει μάθει και δεν μπορεί να καθοδηγήσει τις νέες ανάγκες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

     

    Το τυπικότερο παράδειγμα είναι στην Ιταλία, όπου όλες οι εξαγγελθείσες αλλαγές οι οποίες θα γίνονταν σε ταχύτατο χρόνο για να βγάλουν τη χώρα και ιδιαιτέρως την οικονομία από την αδράνεια όπου την είχε, ως λέγουν, καθηλώσει η κεντροαριστερή διαχείριση, περιήλθαν πολύ γρήγορα σε απλοϊκούς συλλογισμούς και πρακτικά δεν γίνεται σχεδόν τίποτα. Ανάλογες προβλέψεις μπορεί να κάνει κανείς με σχετική ευκολία και για άλλες χώρες.

    Πιστεύω ότι στα πιο πολλά ζητήματα στα οποία θα αναφερθώ, δεν υπάρχουν ισχυροί λόγοι που θα μας έκαναν να πιστεύουμε ότι σε ένα υπερεθνικοποιημένο περιβάλλον άσκησης πολιτικών, σε ένα πεδίο όπου χρειάζονται πανευρωπαϊκές προσεγγίσεις, και εσωτερικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά και προς τον κόσμο συνολικά, μπορεί η ευρωπαϊκή Δεξιά να δώσει απάντηση.

    1. Κοινωνικό κέντρο: Η πρώτη πρόταση την οποία κάνω, είναι ότι πολιτικά η ευρωπαϊκή Κεντροαριστερά πρέπει να κατευθυνθεί στην ανασύσταση του κοινωνικού κέντρου και όχι στην αποκόλλησή της από αυτό, όπως λανθασμένα υποστηρίζουν μερικοί πιστεύοντας ότι ο ιδεολογικός, κοινωνικός και πολιτικός «εξαγνισμός» θα προσφέρει τη σανίδα σωτηρίας στην παραπαίουσα αριστερή πολιτική. Εγώ πιστεύω ότι η δύναμη της Κεντροαριστεράς τα προηγούμενα χρόνια στηρίχθηκε, στην ικανότητά της να συγκολλά και να δίνει μια προοπτική στις κοινωνικές ομάδες, ιδιαίτερα αυτές που βρίσκονται κοντά στο Κέντρο.

     

    Η ανασύσταση της Κεντροαριστεράς στην Ευρώπη δεν είναι μόνο μια πολιτική συνθηματολογία, αλλά πρέπει να έχει έναν κοινωνικό και οικονομικό προσανατολισμό, διότι το κοινωνικό κέντρο είναι αυτό το οποίο θα κρίνει σε ποιους θα ανατεθεί η διακυβέρνηση και με ποια στρατηγική θα πορευθεί τα επόμενα χρόνια ολόκληρη η ευρωπαϊκή κοινωνία.

    2. Νέα οικονομική πολιτική: Το δεύτερο θέμα της ατζέντας είναι η οικονομική πολιτική νέου τύπου. Εδώ πρέπει να απαντήσουμε με αποφασιστικό τρόπο στις προσπάθειες να πάμε προς τα πίσω. Βλέπουμε παντού, όχι μόνο στην Αριστερά για να είμαστε δίκαιοι, αλλά και στη Δεξιά, μια τάση να εμφανισθεί ένας νέος προστατευτισμός: Να κλείσουμε τα σύνορα, να προστατεύσουμε τα προϊόντα μας, να μην ανοιχθούν οι ευρωπαϊκές αγορές στις διεθνείς. Πιστεύω ότι αυτό θα είναι ολέθριο όχι μόνο για την οικονομική ανάπτυξη, αλλά και για την αυτοπεποίθηση της Ευρώπης να συνεχίσει προς τα εμπρός.

     

    Η Ευρώπη, πάντοτε όταν πετύχαινε κάτι, το έκανε επειδή η πολιτική της και η ιδεολογία της είχαν μια οικουμενικότητα. Όταν κλείστηκε στο καβούκι της, είτε ως κράτος, είτε ως σύνολο κρατών, νομίζω ότι χειροτέρευσαν τα πράγματα.

     

    Υπάρχουν ορισμένες προϋποθέσεις για να αποφύγουμε τον νέο προστατευτισμό. Η βασική είναι ότι πρέπει να γίνουμε ανταγωνιστικοί, δεδομένου ότι δεν έχουμε την ευχέρεια -όχι πως αν την είχαμε θα έπρεπε να την επιλέξουμε, αλλά εν πάση περιπτώσει δεν την έχουμε- να αλλάξουμε τους εγκαθιδρυμένους πλέον όρους του διεθνούς ανταγωνισμού και της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας. Απλώς θα κυνηγάμε χίμαιρες σε μια αδιέξοδη προσπάθεια ιδεολογικού καταφυγίου.

     

    Η καλύτερη οδός για την Κεντροαριστερά είναι να αναγνωρίσει τη σημερινή κατάσταση της παγκοσμιοποίησης και μέσα σ' αυτή να προσπαθήσει να μετατρέψει τα προβλήματα σε προκλήσεις και δυνατότητες. Υπάρχουν, βέβαια, και αρκετά πεδία διεθνούς παρέμβασης και βελτίωσης, αλλά αυτά δεν πρόκειται να ανατρέψουν τις βασικές παραμέτρους λειτουργίας της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας.

     

    Πώς θα το κάνουμε αυτό; Πώς θα μπορέσουμε να διασφαλίσουμε για την Ευρώπη και για τη χώρα μας την απαιτούμενη επίδοση ανταγωνιστικότητας, πράγμα το οποίο θα κρίνει και την εξασφάλιση της ευημερίας για τα πλατιά κοινωνικά στρώματα;

     

    Εδώ, πρέπει να ξαναθυμηθούμε το αρχέγονο δόγμα της Αριστεράς, ότι σοσιαλισμός δεν οικοδομείται χωρίς παραγωγική συσσώρευση, για να το πω έτσι παραδοσιακά. Σήμερα, βάση για τη θεμελίωση μιας κοινωνίας που μπορεί να προσφέρει απασχόληση, μπορεί να διασφαλίσει με όρους βελτίωσης της ευημερίας την αναδιανομή και την περισσότερη κοινωνική δικαιοσύνη, είναι να μπορεί να παράγει. Και γι' αυτό, χρειάζονται επενδύσεις, χρειάζεται μια παραγωγική διαδικασία νέου τύπου, ασχέτως εάν αυτή γίνεται σε παραδοσιακούς κλάδους ή γίνεται στους τομείς της νέας γνώσης και της νέας οικονομίας.

     

    Οικονομίες οι οποίες δεν μπορούν να πετύχουν αυτή την επίδοση ανταγωνιστικότητας, νομίζω ότι αργά ή γρήγορα θα παίρνουν στροφές προς τα πίσω, υποχωρώντας στις πιέσεις για προστατευτικές πολιτικές. Βαθμιαία αυτό θα απομακρύνει τις κοινωνίες της Ευρώπης, και τη δική μας, από τη δυνατότητα να συμμετάσχουν στον νέο διεθνή καταμερισμό εργασίας, που γίνεται με άλλους όρους από αυτούς που είχαμε συνηθίσει παλιά.

     

    3. Η κοινωνία της πρόσβασης: Το άλλο θέμα είναι ο πειρασμός που αναπτύσσεται σε πολλές χώρες, για να διαμορφωθούν νεοπελατειακές σχέσεις εσωτερικά και να θωπευθούν διάφορα κοινωνικά συμφέροντα, προκειμένου να στηρίξουν ένα παλιομοδίτικο αριστερό μέτωπο ως μηχανισμό άμυνας απέναντι στις επερχόμενες αλλαγές.

     

    Νομίζω ότι και αυτό είναι στρατηγικό λάθος. Διότι, εάν το κάνει αυτό η Κεντροαριστερά, τότε απλούστατα θα περιορίσει την πρόσβαση των πολιτών που δεν συμμετέχουν σ' αυτά τα πελατειακά τείχη και έτσι θα μετατρέψει τη φημολογούμενη κοινωνική πολιτική σε μια αμυντική πολιτική, που θα θεραπεύει κάποιες αδυναμίες, θα αποζημιώνει μερικούς που δεν μπορούν να συμμετέχουν, αλλά δεν θα τους δίνει την ευκαιρία της συλλογικής συμμετοχής στις νέες δυνατότητες που διαμορφώνει η οικονομία, η κινητικότητα, η τεχνολογία, αλλά και οι νέες αξίες.

     

    Κορυφαία αξία και επιδιωκόμενος στόχος σ' αυτή την κατεύθυνση, είναι η απασχόληση. Εάν η Ευρώπη, αλλά και η Ελλάδα, δεν μπορέσει να λύσει με έναν αποτελεσματικό και βιώσιμο τρόπο το πρόβλημα της απασχόλησης, νομίζω ότι όλα τα άλλα τα οποία συζητάμε, δεν έχουν καμία σημασία. Η ανεργία, αποτελεί σήμερα τη σημαντικότερη έκφανση της αίσθησης ανασφάλειας που επικρατεί και όπου καθένας μεταφέρει όλες τις αντιθέσεις μεταξύ Δύσης και Ανατολής, περιφέρειας και κέντρου, εθνικής και υπερεθνικής πολιτικής, κλπ, στο ότι αυτός σήμερα είναι άνεργος. Μόνο αν μπορέσουμε να δώσουμε μια άμεση, πειστική και μαζικού τύπου λύση στο πρόβλημα της ανεργίας, θα μπορέσουμε να ξανασυζητήσουμε σοβαρά όλη τη στρατηγική της Αριστεράς στο οικονομικό και κοινωνικό πεδίο.

     

    4. Συνεννόηση και εμπιστοσύνη: Ένα άλλο ζήτημα καθοριστικής σημασίας είναι να ξαναδούμε το πώς θα διαμορφώσουμε τους μηχανισμούς κοινωνικής συνεννόησης και εμπιστοσύνης. Μην ξεχνάμε πως η επίζηλη ευρωπαϊκή Κεντροαριστερά των δεκαετιών του '50, του '60, του '70, ίσως και της περασμένης δεκαετίας, βάσισε την ελκυστικότητά της κυρίως στο ότι είχε την ικανότητα να επηρεάζει τους μηχανισμούς που αποφασίζουν για την κοινωνία, διαμορφώνοντας ένα πλαίσιο συναίνεσης όχι με την έννοια της συμφωνίας, αλλά με την έννοια της εύλογης αντιπαράθεσης και της αποτελεσματικής διαπραγμάτευσης με τα διάφορα κοινωνικά στρώματα.

     

    Οι μηχανισμοί κοινωνικής διαμεσολάβησης, υφίστανται σήμερα ένα πολύ μεγάλο πλήγμα. Βλέπουμε, τα συνδικάτα, κορυφαίο θεσμό αυτής της κοινωνικής διαμεσολάβησης, να έχουν αποσυνδεθεί πλήρως από τις νέες ηλικίες. Βλέπουμε, να υπάρχει μια συνολική κρίση αντιπροσώπευσης σε όλους αυτούς τους μηχανισμούς, ανεξαρτήτως από τις κοινωνικές τάξεις που αυτοί αντιπροσωπεύουν. Αυτή η απομαζικοποίηση, που έχει έντονα ηλικιακά χαρακτηριστικά αφήνοντας εντελώς απέξω τους νέους, νομίζω ότι μπορεί να εξηγήσει την αποπολιτικοποίηση που έχει επέλθει σε πολλές χώρες. Και φυσικά, εμποδίζει τη συζήτηση, τη διαπραγμάτευση και τη διαμόρφωση των νέων κατευθύνσεων, οραμάτων και αλλαγών που απαιτούνται σήμερα.

     

    Αυτό βέβαια μπορεί να φαίνεται και λίγο παράδοξο, γιατί 13 χρόνια πριν ζήσαμε τον θρίαμβο του κοινοβουλευτισμού και της μαζικής δημοκρατίας με την κατάρρευση του Τείχους και όλα τα συναφή. Ακριβώς επειδή κατέστη ένα αυτονόητο κεκτημένο, είδαμε ταυτόχρονα να αρχίζει και η έντονη αμφισβήτησή του. Σήμερα, πρέπει να ξαναδούμε αυτό το ζήτημα της επαναμαζικοποίησης και της ενίσχυσης των θεσμών διαμεσολάβησης και εμπιστοσύνης. Να ξέρουμε πάντως ότι είναι ακόμα δυσκολότερο, διότι εν τω μεταξύ έχει προχωρήσει η αμφισβήτηση των θεσμών εκπροσώπησης και του πολιτικού συστήματος συνολικά, όπως βλέπουμε στα εκλογικά αποτελέσματα πολλών χωρών.

     

    5. Διαρθρωτικές αλλαγές: Ένα άλλο θέμα της ατζέντας αυτής είναι οι διαρθρωτικές αλλαγές. Εδώ τα πράγματα αρχίζουν να γίνονται δύσκολα, ιδιαίτερα για τη χώρα μας. Γιατί η χώρα μας βρίσκεται ακόμα σε μια διαφορετική φάση του κύκλου των διαρθρωτικών αλλαγών από αυτή στην οποία βρίσκονται άλλες χώρες. Πολλές ευρωπαϊκές χώρες τα προηγούμενα χρόνια έκαναν σημαντικές διαρθρωτικές αλλαγές, διαμορφώνοντας έτσι έναν διαφορετικό τύπο ανάπτυξης που ερχόταν σε αντιπαράθεση με το παραδοσιακό κρατικιστικό μοντέλο. Με τον τρόπο αυτό, διαμόρφωσαν μια ευρύτερη παραγωγική βάση με νέες επενδύσεις, νέες επιχειρήσεις, νέα επαγγέλματα, σύγχρονη διοίκηση και πιο καλή παιδεία άρα, νέες ευκαιρίες ένταξης στη διαδικασία ευημερίας και κοινωνικής συμμετοχής για πολλούς νέους. Ταυτόχρονα αύξαναν την πρόσβαση των πολιτών σε μια σειρά από αγαθά, δίνοντάς τους μεγαλύτερες δυνατότητες και επιλογές και σε πολλές περιπτώσεις, φθηνότερης προμήθειας των αγαθών αυτών.

     

    Πολλές από αυτές τις διαρθρωτικές αλλαγές έγιναν τα προηγούμενα χρόνια στην Ευρώπη, αλλά όχι στη χώρα μας, και πρέπει τώρα εμείς να βαδίσουμε με γρηγορότερο ρυθμό για να μπορέσουμε να φθάσουμε σε ένα αντίστοιχο επίπεδο με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, αν δεν θέλουμε να είμαστε αρνητικά διαφορετικοί στην προσπάθεια ενοποίησης της λειτουργίας της ευρωπαϊκής οικονομίας, αναγκαία συνθήκη μετά το ευρώ. Αν δεν το κάνουμε, τότε θα μείνουμε σαν μια ιδιάζουσα διαρθρωτική περίπτωση μέσα στη ζώνη του ευρώ, πράγμα το οποίο θα υποσκάψει βαθμιαία όλα αυτά τα οποία λέγαμε προηγουμένως περί ανταγωνιστικότητας, συμμετοχής, απασχόλησης, παραγωγικής ευρωστίας και τα συναφή.

     

    Κατά συνέπεια, ιδιαίτερα η χώρα μας, αλλά πιστεύω και συνολικά η Ευρώπη απέναντι στη Αμερική, έχει να επιλύσει ακόμα ένα στάδιο διαρθρωτικών αλλαγών. Αυτό δεν είναι καθόλου αυτονόητο, γιατί φαίνεται ότι αρχίζει το εκκρεμές να κινείται στην αντίθετη κατεύθυνση. Παρατηρούμε στην Ελλάδα πολλές φορές να αναπτύσσεται μια επιχειρηματολογία που βλέπει, αν όχι αρνητικά τουλάχιστον επιφυλακτικά, αυτές τις μεταρρυθμίσεις, βρίσκοντας έτσι πολύ προσφιλείς συμμαχίες στο κρατικιστικό μοντέλο με τις συντεχνίες, τις απόψεις, τα συμφέροντα, τα κατεστημένα τα οποία υπάρχουν, και προσφέροντας μία εύκολη άμυνα απέναντι σ' αυτό το ρεύμα των διαρθρωτικών αλλαγών.

     

    Να ξέρουμε όμως ότι τέτοιες απόψεις, πέρα από τη στασιμότητα και ενδεχομένων την οπισθοδρόμηση στην οποία μας παγιδεύουν, οδηγούν σε μία ακόμα μεγαλύτερη συμπίεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης μέσα στο διεθνές σύστημα. Η Ευρώπη συμπιέζεται από δύο μεριές. Συμπιέζεται από πάνω από την Αμερική, που διαθέτει σαφέστερα τεχνολογικά πλεονεκτήματα, υποδομές, ανταγωνιστικότητα, ευελιξία κλπ, και συμπιέζεται και από τις γειτονικές της χώρες και τα γειτονικά της πολιτικά και οικονομικά συστήματα, τα οποία διεκδικούν ένα μερίδιο από την ευρωπαϊκή ευημερία. Εάν δεν βρει έναν τρόπο να προχωρήσει επιθετικά προς τα μπρος, αυτή η συμπίεση θα αυξηθεί στο μέλλον και θα επιτείνει τα προβλήματα.

     

    6. Οικουμενική Ευρώπη: Ένα άλλο σημείο της ατζέντας της Κεντροαριστεράς είναι να δει με σοβαρότητα ορισμένα διεθνή προβλήματα, τα οποία απασχολούν ιδιαζόντως την Ευρώπη πολύ περισσότερο απ' ό,τι απασχολούν τις Ηνωμένες Πολιτείες και άλλες χώρες. Το κρίσιμο θέμα είναι η θέση της Ευρώπης στον διεθνή χώρο. Εάν θέλουμε να γίνει μία ισχυρή οικονομική δύναμη διεθνώς, πρέπει να αποκτήσει και αντίστοιχα πολιτικά, ιδεολογικά και στρατηγικά χαρακτηριστικά, τα οποία θα το κάνουν εφικτό.

     

    Όμως, για την Κεντροαριστερά, πέραν των συσχετισμών δύναμης σε διεθνές επίπεδο υπάρχει και ένα άλλο ζήτημα,. Πρέπει να δούμε την οικονομική θέση μας απέναντι στις φτωχές χώρες και στα φτωχά τμήματα του πλανήτη και να κάνουμε ορισμένες επιλογές. Η μεγάλη διαφορά και η ανισότητα ευημερίας μεταξύ των διαφορετικών μερών του πλανήτη, οδηγεί σε ένα σκληρό δίλημμα: Ή θα έχουμε μεγαλύτερη και σε αρκετό βαθμό ανεξέλεγκτη μετανάστευση ή θα πάρουμε στα σοβαρά το θέμα της διεθνούς βοήθειας και της διεθνούς ανασυγκρότησης. Όχι με όρους ελεημοσύνης, αλλά με όρους αναδιάρθρωσης, ανοίγματος των αγορών διεθνώς, ενίσχυσης της διεθνούς ζήτησης, έτσι ώστε να διαμορφωθούν συνθήκες παραγωγικής συσσώρευσης στις φτωχές χώρες, ιδιαίτερα στην Αφρική, την Ευρασία και τη Νοτιοανατολική Ασία.

     

    Εδώ, η Ευρώπη ακόμα δεν έχει συστηματική πολιτική. Και γι' αυτό, πολύ σύντομα αν συνεχίσουμε έτσι, θα δεχθούμε τα επίχειρα της άρνησης πολιτικής και στα δύο επίπεδα. Δηλαδή, θα συνεχίσουμε να έχουμε και τις συνέπειες της απρογραμμάτιστης μετανάστευσης, αλλά και της στρατηγικής απουσίας σε επίπεδο διεθνούς ανάπτυξης. Χρειάζονται τολμηρά βήματα και στις δύο κατευθύνσεις. Στο διεθνές επίπεδο, νομίζω ότι η Ευρώπη πρέπει, επιτέλους, να ξεπεράσει τα συμφέροντα των εθνικών συντεχνιών και να μιλήσει ανοιχτά, απευθύνοντας μια πρόσκληση στους φτωχούς λαούς να συμμετάσχουν στη διεθνή παραγωγή, διανομή και κατανάλωση.

     

    Ούτως ή άλλως, αργά ή γρήγορα, αυτή η μάχη είναι χαμένη, διότι η τεχνολογία, η αύξηση της ευκολίας των μετακινήσεων, τα μεταφορικά μέσα, θα κάνουν αναπόφευκτη την πραγματοποίηση μιας παγκοσμιοποιημένης αγοράς. Κατά συνέπεια, νομίζω ότι άμα το δούμε από νωρίς και πάρουμε τολμηρές αποφάσεις ανοίγματος των εμπορικών μας αντιλήψεων σε σχέση με τις φτωχές χώρες, κάνουμε όχι μόνο μία ανθρωπιστική κίνηση που ταιριάζει με τα ιδεολογικά πιστεύω της Κεντροαριστεράς, αλλά, ταυτόχρονα, και μία επένδυση στρατηγικού χαρακτήρα με τις χώρες αυτές, πράγμα το οποίο θα βοηθήσει στη συνέχεια, την Ευρώπη στην ανάδειξή της σε ισχυρή διεθνή δύναμη.

     

    7. Τα νέα προβλήματα του πολίτη: Ένα άλλο θέμα της ατζέντας το οποίο σχετίζεται με τη μετανάστευση που ήδη έθιξα, είναι το ζήτημα της πολιτικής στεγανοποίησης. Γιατί, αγαπητοί φίλοι και φίλες, η ευρωπαϊκή Δεξιά και Ακροδεξιά πέτυχε να γίνει τόσο αρεστή σε αρκετά κοινωνικά στρώματα και να γοητεύει σήμερα ακόμα και εκείνους τους πολίτες οι οποίοι παραδοσιακά αποτελούσαν τους οπαδούς ή τους συμπαθούντες της Αριστεράς;

     

    Έγινε αυτό γιατί η Ακροδεξιά, κατανόησε τις ανάγκες αυτών των στρωμάτων -γιατί πρέπει να τολμήσουμε να το πούμε αυτό το πράγμα-, και άρχισε να αναφέρεται σε δικές τους αξίες και σε δικά τους προβλήματα. Πότε η Ακροδεξιά είχε κάνει, θέμα την ανεργία; Την έκανε τώρα, αφαιρώντας έτσι μια σημαία και ένα μέτωπο που παραδοσιακά είχε κατακτήσει η Αριστερά. Ένα μέτωπο, όμως, στο οποίο σήμερα η Αριστερά δεν είναι πιστευτή, δεν έχει αξιόπιστη λύση. Το υιοθέτησε εκείνη.

     

    Εδώ θέλω να πω το εξής, με κάθε προσοχή: Εάν κρίνουμε ότι ένα πρόβλημα απειλεί τους πολίτες, απασχολεί τους πολίτες και τους δημιουργεί ατομική ανασφάλεια η οποία πολλές φορές εμποδίζεται να εκφραστεί συλλογικά, εμείς αυτό το πρόβλημα δεν πρέπει να το προσεγγίζουμε με τις ιδεολογικές αγκυλώσεις των περασμένων δεκαετιών, αλλά πρέπει να το αναγνωρίσουμε ως υπαρκτό πρόβλημα που αξίζει την προσοχή μας. Θυμάμαι, όταν ο Τόνι Μπλερ είχε κάνει πριν από χρόνια μία ομιλία για τη δημόσια ασφάλεια στην Αγγλία, λέγοντας ότι είναι καθοριστικό μέρος της κοινωνικής πολιτικής, είχε δεχθεί μια οξεία κριτική, για το πώς είναι δυνατόν ένα προοδευτικό κόμμα να μιλά για την ανάγκη συνεργασίας με την αστυνομία. 

    Ανάλογες αγκυλώσεις και φορτίσεις έχει και η δική μας Κεντροαριστερά. Δικαιολογημένα ιστορικά ίσως, πριν από πολλές δεκαετίες. Αλλά όποιος εξακολουθεί να επιχειρηματολογεί σε αυτό το ιδεολογικό μοτίβο, είναι προφανές ότι αποξενώνεται από τις αγωνίες, τις ατομικές ανασφάλειες, ίσως και τις πιο συλλογικές, που έχει σήμερα ο μέσος πολίτης. Να τολμήσουμε να αναδείξουμε ορισμένα ζητήματα που ανησυχούν τους πολίτες ως δικά μας ζητήματα και ως δικές μας προτεραιότητες. Να πούμε ότι οι γειτονιές πρέπει να έχουν ασφάλεια, ότι τον κλέφτη τον πιάνεις και τον τιμωρείς, ότι δεν τον δικαιολογείς, μήπως και σε πουν ρατσιστή. Ότι οι περιπολίες της αστυνομίας είναι κοινωνικό αγαθό και δεν είναι δείγμα των ένστολων μηχανισμών του ταξικού κράτους.

     

    Στο θέμα της μετανάστευσης, νομίζω ότι η Ελλάδα μπορεί να σεμνύνεται ότι έχει ακολουθήσει μία από τις πιο ανοικτές και προοδευτικές πολιτικές μετανάστευσης. Βασιζόμενη σε αυτές μπορούμε να διαμορφώσουμε μία ανοικτή πολιτική, αλλά με ορισμένα όρια και με έναν συγκεκριμένο προγραμματισμό. Είναι άλλο πράγμα να έχουμε μία πολιτική ενσωμάτωσης των οικονομικών και πολιτικών μεταναστών, στη χώρα μας, δίνοντάς τους δικαιώματα αλλά και υποχρεώσεις, είναι άλλο πράγμα να δίνουμε μία μάχη ενάντια στις ρατσιστικές αντιλήψεις, και είναι εντελώς άλλο να μην αναγνωρίζουμε ορισμένα προβλήματα είτε ασφάλειας, είτε στην αγορά εργασίας, είτε οτιδήποτε άλλο μπορεί να προκληθεί από την ανεξέλεγκτη λαθρομετανάστευση, και να εξελιχθεί σε απειλή για το κοινωνικό σύνολο.

     

    Να δούμε λοιπόν ορισμένα ζητήματα που αντιμετωπίζει ο μέσος πολίτης χωρίς την ιδεολογική αλαζονεία της παραδοσιακής αριστεράς, ότι αρκεί να έχουμε εμείς ξεκάθαρες ιδέες, να έχουμε ξεκάθαρες ιδεολογικές επιλογές και δεν πειράζει που ο τάδε μικροαστός ή ο άλλος μικρομεσαίος αισθάνεται ανασφαλής, ας βρει τον τρόπο μόνος του να τα αντιμετωπίσει Πρέπει, να ενσωματώσουμε την αγωνία του μέσου πολίτη στην πολιτική και ιδεολογική προβληματική της Κεντροαριστεράς, διότι διαφορετικά θα αφήσουμε αυτά τα πραγματικά προβλήματα να γίνουν αντικείμενο και αποκλειστικότητα της συντηρητικής παλινόρθωσης και οι πολίτες που τα έχουν, να γίνουν πολιτική λεία αυτών των κομμάτων.

     

    8. Διεθνής οικονομική συνεργασία: Τέλος, πιστεύω ότι η ευρωπαϊκή Κεντροαριστερά πρέπει να βρει έναν πιο επιθετικό, αλλά ουσιαστικό και ρεαλιστικό λόγο απέναντι στις διεθνείς οικονομικές εξελίξεις. Ανέφερα προηγουμένως το ζήτημα της διεθνούς ανασυγκρότησης των φτωχών χωρών και περιοχών. Χωρίς μια Αφρική που θα έχει λύσει το πρόβλημα των μαζικών θανάτων και της πείνας, δεν μπορεί να υπάρχει ευρωπαϊκή Αριστερά, διότι, αλλιώς, θα καταρρεύσει και θα συμπαρασύρει και άλλους στην κατάρρευση ή θα χτυπήσει την πόρτα μας με έναν τρόπο ο οποίος μπορεί να έχει και προβλήματα. Και ανάλογα, βέβαια, να σκεφτούμε και για άλλες περιοχές του πλανήτη.

     

    Το δεύτερο είναι ότι πρέπει να διεθνοποιήσουμε τις επιλογές μας και τις αξίες για το κοινωνικό κράτος. Διερωτόμαστε συχνά, πώς θα αντιμετωπίσει η Ευρώπη τη διεθνοποίηση της κινέζικης οικονομίας. Τώρα, εν πάση περιπτώσει, κάπως ελέγχεται η κινέζικη αγορά εργασίας μέσα από τους μηχανισμούς του κόμματος. Αύριο τι θα γίνει; Πώς η ανθρωπότητα θα μπορέσει να υποδεχθεί μία ανοικτή, εκδημοκρατισμένη Κίνα; Ενδεχομένως, πάρα πολύ δύσκολα, με συνέπειες που δεν μπορούμε να σκεφθούμε.

     

    Πώς θα λύσουμε το θέμα αυτό; 'Η θα προσαρμόσουμε τη δική μας οικονομία στην ευελιξία των παγκόσμιων αγορών ανατρέποντας έτσι συστατικά στοιχεία του Ευρωπαϊκού μοντέλου ή θα διεθνοποιήσουμε τις δικές μας κοινωνικές επιλογές με τις οποίες συμβαδίζει η οικονομία. Κορυφαία από αυτές είναι το κοινωνικό κράτος. Είναι ένας τομέας στον οποίο πρέπει να αναδείξουμε τη δική μας άποψη, ώστε να μην αναγκασθούμε εμείς οι ίδιοι να φτάσουμε σε περιορισμό του κοινωνικού κράτους στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Εάν θέλουμε να διαφυλάξουμε το κοινωνικό κράτος στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως ένα αξεχώριστο χαρακτηριστικό της ευρωπαϊκής Κεντροαριστεράς, να φροντίσουμε να το οικοδομούμε και να το επιβάλλουμε σε άλλες περιοχές του πλανήτη. Πιστεύω ότι αυτό είναι και μία πολύ καλή απόδειξη της διεθνούς αλληλεγγύης, την οποία θα πρέπει να έχουμε.

     Συμμαχία για μεταρρυθμίσεις

    Για να εξειδικεύσω λίγο στη δική μας χώρα, πιστεύω ότι όλα αυτά τα ζητήματα, ασχέτως της τύχης που θα έχουν σε ευρωπαϊκό επίπεδο, πρέπει να αναδειχθούν στην Ελλάδα. Καλύτερος τρόπος να τα αναδείξουμε, είναι η πλατιά συζήτηση όπως λέγαμε παλιά, αλλά ταυτόχρονα και η οικοδόμηση και διαμόρφωση μιας πιο ανοικτής πολιτικής συμμαχιών. Μιας πολιτικής συμμαχιών, όμως, η οποία δεν προσπαθεί να αθροίσει τα ασθμαίνοντα εκλογικά ποσοστά της κάθε παράταξης για να βγάλει ένα άθροισμα καλύτερο, διότι όποιος αθροίζει ποσοστά κατά πάσα πιθανότητα το σύνολό τους θα είναι μικρότερο από αυτό το οποίο προσδοκά. Ο πολίτης, για να επιλέξει ένα σύνολο δυνάμεων, δεν θέλει να δει τη σύγχυση αυτών που προτείνει ο καθένας, αλλά ίσα - ίσα θέλει να δει ένα μεγαλύτερο ξεκαθάρισμα των προτάσεων που κάνει ο κάθε πολιτικός χώρος και ενισχύεται από την συνεισφορά των άλλων

     

    Η πολιτική συμμαχιών την οποία θεωρώ κατάλληλη για να προχωρήσει και να εμπνεύσει σε αυτές τις κατευθύνσεις, είναι μία πολιτική συμμαχία για τις μεταρρυθμίσεις. Όσο πιο δεσμευτική είναι αυτή η πολιτική, όσο πιο ξεκάθαρα τοποθετείται στην ανάγκη των μεταρρυθμίσεων στη χώρα μας, αλλά και στην Ευρώπη συνολικά, και όσο περισσότερο τολμά να απαντήσει στις νέες προκλήσεις επιταχύνοντας τον βηματισμό της και όχι κάνοντας σημειωτόν ή γυρνώντας προς τα πίσω, τόσο περισσότερες ευκαιρίες θα έχουμε να πείσουμε τους Έλληνες πολίτες, αλλά και τους πολίτες άλλων χωρών, ότι μπορούμε να διαμορφώσουμε το όραμα της επομένης περιόδου.

     

    Για να το κάνουμε αυτό, πρέπει να δώσουμε μερικές απαντήσεις σε ζητήματα τα οποία τέθηκαν και παλιότερα και σήμερα. Καταρχήν, είναι το τι θέλουμε. Θέλουμε μία οικονομία της αγοράς ή μία κοινωνία της αγοράς; Εγώ νομίζω ότι στην Ελλάδα ποτέ δεν είχαμε οικονομία της αγοράς. Και αν η ελληνική οικονομία πάσχει από κάτι, είναι ότι η λειτουργία των αγορών, η λειτουργία του ανταγωνισμού δεν ξεχειλίζει από παντού, αλλά ίσα - ίσα υπολείπεται των πραγματικών αναγκών της κοινωνίας.

     

    Δεν είμαστε στη φάση του ανεβασμένου εκκρεμούς, όπου ορισμένα κράτη το έχουν παρακάνει σε ζητήματα υιοθέτησης ακραίων πολιτικών αγοράς, και δεν μπορούν να τα διαχειριστούν. Εμείς είμαστε στην αρχή του διαρθρωτικού κύκλου και πρέπει όλα αυτά τα χαρακτηριστικά της πιο ανταγωνιστικής οικονομίας να τα ενθαρρύνουμε ακόμη περισσότερο. Για την Ελλάδα σήμερα, ο καλύτερος τρόπος να οργανώσουμε την οικονομία της αγοράς έτσι ώστε να εξυπηρετήσει τον πολίτη, είναι να συμφιλιώσουμε την αγορά με την κοινωνία, φεύγοντας από τα ξεπερασμένα, παραδοσιακά πρότυπα της αγοραφοβίας, σύμφωνα με τα οποία αν κάτι γίνει ή οργανωθεί από τον ιδιωτικό τομέα είναι κακό, ενώ για τα πάντα πρέπει να προνοεί το κράτος. Είδαμε πόσες φορές ήρθαμε σε αδιέξοδο, επιβαρύνοντας και υπονομεύοντας τις προοπτικές ανάπτυξης και απασχόλησης στη χώρα μας. Νομίζω ότι είμαστε μακριά από αυτόν τον κίνδυνο, είμαστε σε άλλη φάση, και θα περάσουν αρκετά χρόνια πριν αρχίσει να εμφανίζεται .

     

    Επίσης, δεν νομίζω ότι αυτό το οποίο ζούμε σήμερα διεθνώς είναι μία επικράτηση του νεοφιλελεύθερου προτύπου. Δεν νομίζω ότι υπάρχει αυτό το θέμα. Ούτε στην Ευρώπη καμία κυβέρνηση είναι αμιγώς νεοφιλελεύθερη -μπορεί να έχει κάποιες καταβολές, δεν νομίζω όμως ότι αυτό συνιστά το μείζον πρόβλημα της Ευρώπης σήμερα. Ακόμα και η Γαλλία, για παράδειγμα, η γκωλική διακυβέρνηση, κάθε άλλο παρά νεοφιλελεύθερη πολιτική ακολούθησε. Ακολουθεί μία συντηρητική πολιτική, που είναι διαφορετική από τον νεοφιλελευθερισμό. Το κύμα των νεοφιλελεύθερων επιλογών έχει ηττηθεί οριστικά πλέον και δεν νομίζω ότι θα ξαναεμφανιστεί, παρά μόνο σε χώρες με πολύ άγρια πολιτικά και στρατιωτικά καθεστώτα.

     

    Το μείζον θέμα το οποίο κυριαρχεί σήμερα, δεν είναι η απειλή της επιστροφής του νεοφιλελευθερισμού. Είναι η απειλή της επιστροφής των συντηρητικών επιλογών του προστατευτισμού της αδράνειας και του κλεισίματος στο καβούκι μας. Αυτή είναι η συντηρητική τροχοπέδη, η οποία ενδέχεται να απειλήσει την Ευρωπαϊκή Ένωση.

     

    Έρχομαι τώρα στο θέμα που αφορά τα εθνικά πλαίσια άσκησης πολιτικής. Υπάρχουν εθνικά πλαίσια άσκησης πολιτικής, με την έννοια όμως ότι δεν ξεφεύγουν από τον ρεαλισμό και την αναγνώριση των νέων συνθηκών που επικρατούν. Ένα πλαίσιο άσκησης πολιτικής μπορεί να λεει να μην αφήσουμε για παράδειγμα, την κλωστοϋφαντουργία, να πάει στα Βαλκάνια, διότι έτσι φεύγουν επιχειρήσεις από την Ελλάδα, να την κρατήσουμε με κάθε τρόπο εδώ. Και πώς θα την κρατήσουμε εδώ αφού το κόστος εργασίας είναι ψηλό; Να δώσουμε κίνητρα και να επιδοτήσουμε την ανεργία;- Μα αυτό δεν είναι πλαίσιο άσκησης πολιτικής, είναι πλαίσιο λαιμητόμου για την οικονομική προοπτική.

     

    Διότι, έτσι, κάνουμε δύο λάθη: Πρώτον, στερούμε τις γειτονικές χώρες από τη δυνατότητα οικονομικής ανάπτυξης. Και αν δεν αναπτυχθούν οικονομικά οι γειτονικές χώρες, τα προβλήματα πάλι εμείς θα τα έχουμε. Τα δικά τους προβλήματα, αργά ή γρήγορα θα τα μοιραστούμε. Δεύτερον, περιορίζουμε την Ελλάδα, την ελληνική οικονομία, αλλά κατ' επέκταση και το σύνολο της ευρωπαϊκής οικονομίας, σε μία παλιά τεχνολογία η οποία, αργά ή γρήγορα θα βρει τα αδιέξοδά της, ενώ πρέπει να προσανατολίσουμε το δυναμικό της χώρας μας, και το παραγωγικό και το ανθρώπινο, σε νέες πολύ πιο ανταγωνιστικές μορφές.

     

    Άρα, η άσκηση πολιτικών προστατευτισμού έχει εκλείψει και πρέπει, να διαμορφώσουμε πολιτικές νέου τύπου, οι οποίες δίνουν απαντήσεις σε πολλά τέτοια ζητήματα. Θα αναφερθώ σε ένα μεγάλης σημασίας ζήτημα που το είχε πει ο Ντελόρ προ πενταετίας ως κρίσιμη προϋπόθεση για να πετύχει το όραμα του ευρώ και της ενιαίας Ευρώπης. Και το γεγονός ότι δεν εισακούστηκε τότε, από μία πολύ στενή δημοσιονομική αντίληψη που δυστυχώς επικράτησε, θα το πληρώσουμε τώρα και τα επόμενα χρόνια.

     

    Ο κρισιμότερος παράγοντας και καταλύτης για να δουλέψει αποτελεσματικά η Ευρωζώνη, είναι να έχουμε μία ενιαία οικονομική λειτουργία και μία αυξημένη κοινωνική κινητικότητα, έτσι ώστε ο καθένας να μπορεί να κάνει τις επιλογές του και βαθμιαία όλοι μαζί να οδηγηθούμε σε ένα επίπεδο υψηλότερης παραγωγικής συσσώρευσης. Πολύ απλά, αυτό απαιτεί δίκτυα. Δίκτυα στις μεταφορές, δίκτυα στις επικοινωνίες, δίκτυα στην ενέργεια, δίκτυα διασύνδεσης, έτσι ώστε οι αγορές και οι κοινωνίες να είναι διασυνδεδεμένες και να μπορούμε να αξιοποιούμε τα πλεονεκτήματα της μεγάλης κλίμακας. Όμως τα διευρωπαϊκά δίκτυα ήταν «κόκκινο πανί» για πολλές κυβερνήσεις πριν από 5 ή 6 χρόνια, όταν το θέμα αυτό είχε τεθεί σαν ένα μεγάλο ζήτημα.

     

    Να, λοιπόν, ένας τομέας άσκησης πολιτικής που έχει αρχίσει να γίνεται αντιληπτός πλέον ως αναπόσπαστος παράγων, ως βασικός παράγων γι' αυτά τα θέματα.

     

    Ταυτόχρονα, οφείλουμε να ανοίξουμε τα μεγάλα κεφάλαια της παιδείας, της υγείας, της διοίκησης και του πολιτισμού ως ζητήματα στρατηγικής σημασίας για το μέλλον του τόπου και όχι ως γραμμική προέκταση της καθεστηκυίας λογικής.

    Ένα άλλο ζήτημα είναι το κοινωνικό κράτος. Νομίζω ότι μία πολιτική η οποία εκφράζει την Κεντροαριστερά, είναι η διαμόρφωση του κοινωνικού κράτους, η υπεράσπισή του. Αλλά όχι ως μηχανισμός άμυνας απέναντι σε μία περιθωριοποίηση που θεωρείται αναπόφευκτη, αλλά ως μηχανισμός άρσης της περιθωριοποίησης και διαμόρφωσης συνθηκών ένταξης, στους νέους ιδιαίτερα, αλλά και σε όλα τα άλλα κοινωνικά στρώματα.

     

    Η αριστερή πολιτική «γραδάρεται» σήμερα από το πόσο αυξάνει τις ευκαιρίες πρόσβασης. Αν τις αυξάνει, είναι αριστερή πολιτική. Αν τις περιορίζει, είναι δεξιά πολιτική. Αν διαμορφώνει νέες ευκαιρίες ένταξης στην εργασία, στις επιχειρήσεις, στη γνώση, αυτό είναι αριστερή πολιτική. Αν δεν το κάνει, είναι συντηρητική πολιτική.

     

    Αυτά είναι δυο - τρία απλά κριτήρια, τα οποία, όταν τα κάνουμε κτήμα και δικό μας και των πολιτών, πολλά πράγματα μπορούμε να τα επαναπροσανατολίσουμε, να ξανακερδίσουμε συνολικά την εμπιστοσύνη της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης. Να δείξουμε ότι εμείς μπορούμε να διαμορφώσουμε το πρόσωπο της νέας Ευρώπης σε κατευθύνσεις και αξίες στις οποίες πιστεύουμε και για την συντηρητική παλινόρθωση θα μπορούμε τότε να πούμε ότι «μπόρα είναι, θα περάσει».

    [07] ΔΙΕΘΝΕΣ ΤΟΥΡΝΟΥΑ ΤΖΟΥΝΤΟ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

    Θεσσαλονίκη, 27 Ιουνίου 2002 (20:42 UTC+2)

    Συνέντευξη Τύπου για το Διεθνές Τουρνουά Τζούντο θα δοθεί αύριο στις 14:00 στο δημαρχείο της Τριανδρίας. Οι αγώνες διοργανώνονται με την ευκαιρία του εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας κατά των ναρκωτικών. Οι αναμετρήσεις των κορυφαίων αθλητών θα διεξαχθούν την ερχόμενη Κυριακή 30 Ιουνίου στο κλειστό γυμναστήριο του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. Θα μετάσχουν αθλητές από την Βουλγαρία, την Ουκρανία, την ΠΓΔ της Μακεδονίας και αντιπροσωπεία Ελλήνων αθλητών,

    Οι αγώνες θα ξεκινήσουν στις 10 το πρωί. Τους αγώνες διοργανώνει το θεραπευτικό πρόγραμμα «Ιθάκη», το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, η Ελληνική Ομοσπονδία Τζούντο και η Επιτροπή Ολυμπιακής Παιδείας. Επίσης θα συμμετάσχουν και οι γιατροί του κόσμου, οι δήμοι Αμπελοκήπων, Καλαμαριάς και Τριανδρίας, καθώς και το Κέντρο Πρόληψης Πυξίδα.

    [08] ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΣΑΜΑΡΑ ΣΤΗ ΝΔ Η ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΩΝ ΨΗΦΟΦΟΡΩΝ ΤΗΣ

    Αθήνα, 27 Ιουνίου 2002 (20:31 UTC+2)

    Υπέρ της επιστροφής του πρόεδρου της Πολιτικής Ανοιξης Αντώνη Σαμαρά στη Νέα Δημοκρατία τάσσεται η πλειοψηφία των ψηφοφόρων της, καθώς εκτιμά ότι θα βοηθήσει το κόμμα να κερδίσει τις βουλευτικές εκλογές. Το συμπέρασμα αυτό προκύπτει από πανελλαδική δημοσκόπηση που διεξήγαγε η εταιρία Alco τον Ιούνιο.

    Συγκεκριμένα, το 27% των ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας πιστεύει ότι η επιστροφή του Αντώνη Σαμαρά θα βοηθήσει πολύ το κόμμα, το 31,4% αρκετά και το 17,9% λίγο. Το 20,1% εκτιμά ότι η επιστροφή του πρόεδρου της Πολιτικής Ανοιξης δεν θα βοηθήσει καθόλου το κόμμα.

    Το 20% του συνόλου των ψηφοφόρων απαντά ότι η επιστροφή Σαμαρά θα βοηθήσει πολύ τη Νέα Δημοκρατία, το 26,9% αρκετά, το 19,8% λίγο και το 25,7% καθόλου.

    Τα στοιχεία τέθηκαν υπόψη του κ. Σαμαρά, ο οποίος, ωστόσο, αρνήθηκε να τα σχολιάσει.

    [09] Ο Α. ΜΙΤΣΗΣ ΝΕΟΣ ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ

    Αθήνα, 27 Ιουνίου 2002 (20:30 UTC+2)

    Ο Ανδρέας Μιτσής τοποθετείται - μετά από απόφαση του υπουργού Ανάπτυξης Ακη Τσοχατζόπουλου - στη θέση του παραιτηθέντος γενικού γραμματέα Βιομηχανίας Γ. Καλογήρου.

    Ο κ. Μιτσής εργάσθηκε για αρκετά χρόνια ως δικηγόρος στο Λονδίνο και χειρίσθηκε διεθνείς νομικές υποθέσεις, ιδιαίτερα στους τομείς της ναυτιλίας, του εμπορίου, της βιομηχανίας, των τηλεπικοινωνιών και της διεθνούς διαιτησίας. Παραλλήλως, δίδαξε νομικά στο Λονδίνο και για τρία χρόνια στο ΤΕΙ Θεσσαλονίκης ως επίκουρος καθηγητής.

    [10] ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΓΙΑ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ ΥΨΟΥΣ 55 ΕΚΑΤ. ΔΟΛΑΡΙΩΝ ΣΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΕΛΓΙΟ

    Βρυξέλες, 27 Ιουνίου 2002 (20:17 UTC+2)

    Οι βελγικές αρχές υπέγραψαν συμφωνία για να δώσουν 55 εκατομμύρια δολάρια σε αποζημιώσεις στην εβραϊκή κοινότητα της χώρας για χαμένες περιουσίες στη διάρκεια της κατοχής από τους Ναζί.

    Η συμφωνία είναι το αποτέλεσμα μίας πεντάχρονης μελέτης από την κυβέρνηση που ερεύνησε για περιουσίες που εγκαταλείφθηκαν στην διάρκεια της γερμανικής κατοχής από το 1940 μέχρι το 1944.

    Η συμφωνία υπεγράφη από τον υπουργό Οικονομικών του Βελγίου Ντιντιέ Ρειντέρ, εκπροσώπους της εβραϊκής κοινότητας στη χώρα και εκπροσώπους της ασφαλιστικής βιομηχανίας και της εθνικής τράπεζας.

    Ο.Κ.

    [11] Γ. ΑΛΟΓΟΣΚΟΥΦΗΣ: Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΜΙΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

    Αθήνα, 27 Ιουνίου 2002 (20:13 UTC+2)

    "Είναι ξεκάθαρο τόσο από τις ανακοινώσεις της Κυβέρνησης όσο και από τις εκθέσεις του ΟΟΣΑ και του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας ότι μόνος κανόνας της οικονομικής πολιτικής της Κυβέρνησης είναι το ''απόψε αυτοσχεδιάζουμε'', δήλωσε ο Συντονιστής της ΟΔΕ Οικονομικών Υποθέσεων της Νέας Δημοκρατίας Γ. Αλογοσκούφης, με αφορμή τις ανακοινώσεις της Κυβέρνησης για το φορολογικό και τις εκθέσεις που είδαν το φως της δημοσιότητας.

    Ο κ. Αλογοσκούφης τόνισε ότι τα προβλήματα της ανταγωνιστικότητας της Οικονομίας φαίνονται στη δυσμενή πορεία των εξαγωγών και στην υψηλή ανεργία, ενώ η εξαγγελία των φορολογικών μέτρων κατά δόσεις αποδεικνύει την έλλειψη σχεδιασμού και την αμηχανία της Κυβέρνησης.

    "Η οικονομία χρειάζεται μία διαφορετική πολιτική. Μία πολιτική που θα απελευθερώσει τις αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας και που θα εμπνεύσει σιγουριά και αξιοπιστία. Κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει με τη σημερινή Κυβέρνηση", υπογράμμισε.

    [12] Ο ΓΓ ΤΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΠΡΑΤΗΣΗ ΤΗΣ ΥΠΟΘΑΛΑΣΣΙΑΣ ΑΡΤΗΡΙΑΣ

    Θεσσαλονίκη, 27 Ιουνίου 2002 (20:06 UTC+2)

    Ιδιαίτερα σημαντική για τη Θεσσαλονίκη χαρακτήρισε τη χθεσινή ημέρα ο Γενικός Γραμματέας της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας Ηλίας Λιακόπουλος, καθώς ανακοινώθηκε η δημοπράτηση του έργου της Υποθαλάσσιας Αρτηρίας.

    "Υπήρχε μία δέσμευση ότι θα προχωρήσουμε σε αυτό το έργο με συγκεκριμένο χρονικό ορίζοντα. Αυτή τη στιγμή είμαστε μέσα στα χρονικά όρια που είχαμε δεσμευτεί", τόνισε σε συνέντευξη τύπου.

    Ο κ. Λιακόπουλος σημείωσε ότι έγινε αναγγελία και πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος προς τις εργοληπτικές επιχειρήσεις με τη διαδικασία της προεπιλογής και πρόσθεσε ότι έως το τέλος Αυγούστου οι εταιρίες θα καταθέσουν το ενδιαφέρον τους και την ικανότητά τους ότι μπορούν να κάνουν ένα τόσο πολύ μεγάλο έργο.

    Ανέφερε ότι θα γίνει προεπιλογή και σε ένα τρίμηνο μετά από αυτή την ημερομηνία θα υπάρξουν οι δεσμευτικές προσφορές των προεπιλεγμένων εταιριών για την κατασκευή του έργου. Στόχος μας, είπε ο κ. Λιακόπουλος, είναι αυτό να γίνει μέχρι το τέλος του 2002, ώστε μέσα στο 2003 να ξεκινήσουν οι εργασίες κατασκευής της Υποθαλάσσιας Αρτηρίας.

    Το ύψος του έργου είναι 110 δισεκατομμύρια δραχμές, από τα οποία, 5 δισεκατομμύρια θα δοθούν από το ελληνικό δημόσιο για απαλλοτριώσεις, δίκτυα και κάποιες εργασίες έξω από την Υποθαλάσσια Αρτηρία και τα 20 δισεκατομμύρια δραχμές είναι η συμμετοχή του Ελληνικού Δημοσίου στο έργο.

    Ο κ. Λιακόπουλος αναφέρθηκε επίσης στην αλλαγή του διοικητικού συμβουλίου στην "Εγνατία Οδός Α.Ε.". Συνεχάρη το καινούριο διοικητικό συμβούλιο, ευχήθηκε καλή δύναμη και κυρίως γρήγορη υλοποίηση του έργου της Εγνατίας Οδού, του σημαντικότερου, όπως τόνισε, έργου στη Βόρεια Ελλάδα. Επίσης ευχαρίστησε για την προσφορά του το απερχόμενο διοικητικό συμβούλιο και τον πρόεδρό του Δημήτρη Φατούρο, τονίζοντας ότι σ' αυτά τα χρόνια έχουν να επιδείξουν ένα πολύ μεγάλο έργο.

    Εκτίμησε ως ιδιαίτερα θετικά τα αποτελέσματα της χθεσινής συνεδρίασης της 2ης Επιτροπής Παρακολούθησης του Περιφερειακού Επιχειρησιακού Προγράμματος (ΠΕΠ) Κεντρικής Μακεδονίας 2000-2006, καθώς, όπως είπε, εκφράστηκε η ομόφωνη σύμπνοια των φορέων που συμμετέχουν σ΄ αυτήν για την επιτάχυνση των διαδικασιών υλοποίησης του Γ' Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης και εκφράστηκαν απ' όλους τα συγχαρητήρια για τη δουλειά που έχει γίνει μέχρι τώρα.

    Οσον αφορά το θέμα της μεταφοράς των γραφείων του ΕΟΤ στο νέο χώρο στην οδό Γεωργικής Σχολής, κοντά στην Περιφέρεια, ο κ. Λιακόπουλος είπε ότι δημιουργήθηκε ένα θέμα μικρής σημασίας. Οπως διευκρίνισε είχε τελειώσει η σύμβαση των γραφείων, ολοκληρώθηκε η επισκευή, συντήρηση και διαρρύθμιση και σε δύο ημέρες γίνεται η μεταφορά των υπηρεσιών. Από αύριο η υπηρεσία θα λειτουργεί κανονικά και από την ερχόμενη Δευτέρα θα βρίσκεται σε πλήρη λειτουργία, σε έναν πολύ καλά οργανωμένο χωρό, τόσο για τους συναλλασσόμενους, όσο και για τους υπαλλήλους, κατέληξε ο κ. Λιακόπουλος.

    [13] ΟΙ ΗΠΑ ΚΑΙ Η G7 ΘΑ ΔΩΣΟΥΝ 20 ΔΙΣ ΔΟΛΑΡΙΑ ΣΤΗ ΡΩΣΙΑ ΓΙΑ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΟΠΛΟΣΤΑΣΙΟΥ ΤΗΣ

    Ουάσιγκτον, 27 Ιουνίου 2002 (19:52 UTC+2)

    Οι ΗΠΑ και οι υπόλοιπες χώρες - μέλη της G-7 αποφάσισαν να ξοδέψουν 20 δισεκατομμύρια Ευρώ τα επόμενα δέκα χρόνια για να βοηθήσουν τη Ρωσία να καταστρέψει τα αποθέματα της σε πυρηνικά, βιολογικά και χημικά όπλα.

    Όπως μετέδωσε το πρακτορείο Associated Press, ανώτατος Αμερικανός αξιωματούχος, που θέλησε να διατηρήσει την ανωνυμία του δήλωσε ότι ο Αμερικανός πρόεδρος Τζορτζ Μπους και ο Ρώσος ομόλογος του Βλαντίμιρ Πούτιν σφράγισαν την συμφωνία στην συνάντηση που είχαν στο Κανανάσκις του Καναδά όπου γίνεται η σύνοδος της G-7.

    O.K.

    [14] ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟ ΚΑΤΕΠΕΣΕ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ

    Παρίσι, 27 Ιουνίου 2002 (19:42 UTC+2)

    Αμερικανικό αεροσκάφος Α10, που ήταν εκπαιδευτική αποστολή κατέπεσε σε δάσος στην ανατολική Γαλλία. Οι τοπικές αρχές ανέφεραν ότι οι δυο χειριστές του είναι νεκροί αλλά αξιωματούχοι της Αμερικανικής αεροπορίας δήλωσαν ότι στο αεροσκάφος ήταν μόνο ο πιλότος και δεν γνωρίζουν για την τύχη του.

    Όπως μετέδωσε το πρακτορείο Associated Press, το αεροπλάνο έπεσε στις 3 το απόγευμα τοπική ώρα σε δάσος κοντά στις πόλεις Ντομταιλ και Σεν Πιερμόντ ανέφερε εκπρόσωπος της υπηρεσίας τύπου της αεροπορίας στο Σπανγκαλεμ της Γερμανίας.

    Στο αεροσκάφος ήταν μόνο ο πιλότος και δεν γνωρίζουμε τίποτα για την τύχη του ανέφερε η ίδια πηγή.

    Η αμερικανική πρεσβεία δεν σχολίασε απλά ανακοίνωσε ότι πρόκειται για θέμα της αεροπορίας.

    O.K.

    [15] ΔΡΥΣ: Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ Ε.Ε. ΓΙΑ ΤΗ ΦΕΤΑ ΔΙΚΑΙΩΝΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

    Αθήνα, 27 Ιουνίου 2002 (19:40 UTC+2)

    Οριστικό τέλος, που κατοχυρώνει απόλυτα τις ελληνικές θέσεις, δόθηκε σήμερα στη γνωστή υπόθεση της «ΦΕΤΑΣ, με την απόφαση του Συμβουλίου Υπουργών Γεωργίας, που συνεδριάζει στο Λουξεμβούργο, για έκδοση νέου κανονισμού, ο οποίος προβλέπει ότι η «ΦΕΤΑ καταχωρείται στο μητρώο προστατευομένων ονομασιών προέλευσης και προστατευομένων γεωγραφικών ενδείξεων και παράγεται μόνο στην Ελλάδα.

    Όπως δήλωσε ο Υπουργός Γεωργίας Γιώργος Δρυς που εκπροσωπεί τη χώρα μας στο Συμβούλιο, πρόκειται για μια εξέλιξη που δικαιώνει τις επίμονες προσπάθειες των ελληνικών αρχών και διαμορφώνει όρους για ταχεία ανάπτυξη της παραγωγής στο συγκεκριμένο προϊόν. Το τυρί με το όνομα «ΦΕΤΑ που θα διατίθεται στο εξής στις αγορές της Ευρώπης και των τρίτων χωρών, θα πρέπει να είναι ελληνικό και μόνο ελληνικό.

    Η κατοχύρωση της «ΦΕΤΑΣ ως προϊόν που παράγεται αποκλειστικά σε ορισμένες περιοχές της χώρας μας, τόνισε ο κ. Δρυς, δείχνει την αποφασιστικότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης να στηρίξει με κάθε μέσον την παραγωγή επώνυμων εκλεκτών προϊόντων που διακρίνονται για τις υψηλές ποιοτικές προδιαγραφές τους, για την ασφάλεια που παρέχουν ως προς την τήρηση των κανόνων υγιεινής και για την σωστή έκφραση ολόκληρης της ποικιλομορφίας που διακρίνει την ευρωπαϊκή διατροφική παράδοση.

    Το Συμβούλιο των Υπουργών Γεωργίας προχώρησε στην απόφαση έκδοσης του νέου κανονισμού (τροποποίηση του παραρτήματος του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1107/96 της Επιτροπής όσον αφορά την ονομασία «ΦΕΤΑ) αφού έλαβε υπ' όψιν μια σειρά από στοιχεία που επιβεβαιώνουν με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο την ιστορική σχέση ορισμένων περιοχών της χώρας μας με το συγκεκριμένο προϊόν και τη συνέπεια με την οποία η διαδικασία παραγωγής του προϊόντος ακολουθεί τα παραδοσιακά πρότυπα.

    Ειδικότερα, ο φάκελος που υπέβαλε η ελληνική πλευρά, περιείχε στοιχεία:

    Για την ιστορική προέλευση του προϊόντος που ανάγεται στους Ομηρικούς χρόνους και για την παραγωγή του οποίου περιγραφή κάνει και ο Ησίοδος. Επίσης, από λεξικά και εγκυκλοπαίδειες ευρωπαϊκών χωρών προκύπτει ότι ο όρος «ΦΕΤΑ αποδίδεται σε ένα τυρί ελληνικής καταγωγής το οποίο μάλιστα παράγεται αποκλειστικά από γάλα αιγοπροβάτων.

    Για τη διάθεση του προϊόντος στις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα και των εμπορικών συμφωνιών που είχε συνάψει η χώρα μας για την προστασία αυτού του προϊόντος στο απώτερο παρελθόν.

    Για τους λεπτομερείς όρους παραγωγής του προϊόντος, είτε με αποκλειστική χρήση προβείου γάλακτος, είτε με χρήση μειγμάτων από πρόβειο και αίγειο γάλα. Σε καμία περίπτωση δεν χρησιμοποιείται για τη λεύκανση του τελικού προϊόντος κάποιο χημικό πρόσθετο, δεδομένου ότι η πρώτη ύλη της φέτας δίδει τυρί με φυσικό λευκό χρώμα (το αντίθετο επιτυγχάνεται όταν η παραγωγή του τυριού έχει ως βάση το αγελαδινό γάλα).

    Ενδιαφέρον παρουσιάζουν επίσης τα στατιστικά στοιχεία που έλαβε υπ' όψιν του το Συμβούλιο και με βάση τα οποία κατά την προσχώρηση της Ελλάδας στην Κοινότητα, το 92% περίπου της κατανάλωσης του τυριού «ΦΕΤΑ στην Κοινότητα πραγματοποιείτο στην Ελλάδα. Στη συνέχεια, καταγράφηκε μια σταδιακή αύξηση της κατανάλωσης στα άλλα κράτη μέλη έτσι ώστε η Ελλάδα να αντιπροσωπεύει έκτοτε το 73% περίπου της συνολικής κοινοτικής κατανάλωσης.

    Επίσης, με την κατανομή της κατανάλωσης σε κάθε κράτος μέλος ανά άτομο και ανά έτος, διαπιστώνεται ότι στην Ισπανία, στο Λουξεμβούργο, στην Πορτογαλία, στην Ιταλία και στις Κάτω Χώρες, η κατανάλωση ανά άτομο και ανά έτος του τυριού «ΦΕΤΑ είναι κατώτερη ή ίση προς 0,010 χλγ., ήτοι το 0,08% της κοινοτικής κατανάλωσης, στην Ιρλανδία, στο Ηνωμένο Βασίλειο, στην Αυστρία, στη Γαλλία, στη Σουηδία, στο Βέλγιο και στην Φιλανδία, η κατανάλωση ανά άτομο και ανά έτος του τυριού «ΦΕΤΑ κυμαίνεται μεταξύ 0,04 χλγ. και 0,150 χλγ., ήτοι το 0,32% και 1,22% της κοινοτικής κατανάλωσης. Στη Γερμανία, η κατανάλωση ανά άτομο και ανά έτος ανέρχεται σε 0,290 χλγ., ήτοι το 2,36% της κοινοτικής κατανάλωσης. Στη Δανία, ανέρχεται σε 0,700 χλγ. ανά άτομο και ανά έτος ήτοι το 5,0% της κοινοτικής κατανάλωσης. Τέλος στην Ελλάδα, ανέρχεται σε 10,500 χλγ. ανά άτομο και ανά έτος, ήτοι το 85,64% της κοινοτικής κατανάλωσης.

    Όσον αφορά την παραγωγή τυριού «ΦΕΤΑ η επιτροπή διαπιστώνει ότι η παραγωγή στην Ελλάδα αντιπροσωπεύει το 60% της συνολικής παραγωγής του τυριού αυτού και το 90% της κοινοτικής παραγωγής με βάση το γάλα προβατίνας και αίγας. Το τυρί «ΦΕΤΑ με βάση το αγελαδινό γάλα, το οποίο αντιπροσωπεύει το 34% της συνολικής κοινοτικής παραγωγής, προορίζεται κυρίως για τρίτες χώρες.

    Στην Ελλάδα, οι πρακτικές, όσον αφορά την επεξεργασία του τυριού «ΦΕΤΑ τελειοποιήθηκαν και κωδικοποιήθηκαν σταδιακά από το 1935 και η οριοθέτηση της γεωγραφικής περιοχής παραγωγής, η οποία στηρίζεται παραδοσιακά σε σταθερές και σύμφωνα με την συναλλακτική εντιμότητα συνήθειες, πραγματοποιήθηκε το 1988. Η Δανία διαθέτει σχετική κωδικοποίηση από το 1963, ενώ οι Κάτω Χώρες απέκτησαν μεταξύ 1981 και 1998, νομοθεσία σχετικά με τα ποιοτικά χαρακτηριστικά που πρέπει να πληρούνται κατά την παραγωγή του τυριού «ΦΕΤΑ.

    [16] ΝΕΚΡΟΙ ΟΙ ΠΙΛΟΤΟΙ ΤΟΥ ΦΑΝΤΟΜ

    Αθήνα, 27 Ιουνίου 2002 (19:28 UTC+2)

    Νεκροί εντοπίστηκαν το απόγευμα στο όρος Δίρφυ, ο σμηναγός Κυριάκος Καρακίτσιος και ο υποσμηναγός Δημήτρης Κωστόπουλος, που επέβαιναν στο μαχητικό αεροσκάφος, τύπου Φάντομ, που συνετρίβη το πρωί στην κορυφή του βουνού. Νωρίτερα, είχαν βρεθεί στο ίδιο σημείο και τα συντρίμμια του αεροσκάφους.

    Το μαχητικό είχε απογειωθεί με άλλα αεροσκάφη από το αεροδρόμιο της Λάρισας με προορισμό την Τανάγρα. Συμμετείχε σε εκπαιδευτική άσκηση που προέβλεπε εικονική προσβολή του αεροδρομίου της Τανάγρας Τα ίχνη του χάθηκαν από τα ραντάρ στις 9 παρά 20 το πρωί.

    Ο σμηναγός Κυριάκος Καρακίτσιος ήταν ένας έμπειρος πιλότος, ενώ και ο υποσμηναγός Δημήτρης Κωστόπουλος, ο συγκυβερνήτης, διέθετε αρκετή εμπειρία. Πρόκειται για το έκτο Φάντομ που χάνει η πολεμική αεροπορία τα τελευταία πέντε χρόνια

    [17] ΚΥΠΡΟΣ: ΨΗΦΙΣΗ Ν/Σ ΓΙΑ ΑΥΞΗΣΗ ΦΠΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΕΚΤΑΚΤΗΣ ΕΙΣΦΟΡΑΣ ΓΙΑ ΑΜΥΝΑ

    Λευκωσία, 27 Ιουνίου 2002 (19:10 UTC+2)

    Με τους βουλευτές Χρίστο Κληρίδη των Νέων Οριζόντων και Γιώργο Περδίκη του Κινήματος Οικολόγων Περιβαλλοντιστών να δηλώνουν αποχή, η Ολομέλεια της Βουλής αποφάσισε σήμερα την ψήφιση των νομοσχεδίων που προβλέπουν αύξηση του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας (ΦΠΑ) από το 10% που είναι σήμερα στο 13% από την 1η Ιουλίου 2002, και στο 15% από την 1η Ιανουαρίου 2003.

    Ομόφωνα επίσης η Βουλή ψήφισε το νομοσχέδιο για κατάργηση της έκτακτης εισφοράς για την άμυνα από την 1 Ιουλίου 2002 για τους μισθωτούς, τους συνταξιούχους και τους αυτοτελώς εργαζομένους, ενώ παραμένει η υποχρέωση καταβολής της εισφοράς για τις εταιρείες.

    (ΜΠΕ-ΚΥΠΕ)

    [18] ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ: ΓΙΑ ΣΚΟΠΟΥΣ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΜΟΥ ΤΑ ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΦΥΓΗΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΣΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΧΑΓΗΣ

    Λευκωσία, 27 Ιουνίου 2002 (19:07 UTC+2)

    Δεν τίθεται θέμα παρεμπόδισης της ένταξης της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ενωση από μια πιθανή προσφυγή της Τουρκίας στο Δικαστήριο της Χάγης, δήλωσε σήμερα ο Επικεφαλής της διαπραγματευτικής αντιπροσωπείας για την ένταξη της Κύπρου Γιώργος Bασιλείου.

    Κληθείς ύστερα από συνάντησή του με τον υπουργό Εσωτερικών της Κύπρου Ανδρέα Παναγιώτου να σχολιάσει πληροφορίες ότι η Τουρκία ετοιμάζεται να προσφύγει στο Δικαστήριο της Χάγης, αμφισβητώντας τη νομιμότητα της ένταξης της Κύπρου στην Ε.Ε., ο κ. Βασιλείου είπε ότι "τα περί προσφυγής της Τουρκίας μάλλον για σκοπούς εντυπωσιασμού της τουρκικής κοινής γνώμης λέγονται παρά ως απειλή για τη δική μας ένταξη".

    (ΜΠΕ-ΚΥΠΕ)

    [19] ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΚΛΗΡΙΔΗ - ΣΟΡΤ

    Λευκωσία, 27 Ιουνίου 2002 (19:05 UTC+2)

    H Αυστραλία είναι θερμός υποστηρικτής της διαδικασίας των συνομιλιών για την επίλυση του κυπριακού προβλήματος, δήλωσε σήμερα ο ειδικός απεσταλμένος της χώρας αυτής για το Κυπριακό Τζιμ Σόρτ, ο οποίος έγινε δεκτός από τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Γλαύκο Κληρίδη.

    Μετά τη συνάντηση ο κ. Σορτ εξέφρασε την ελπίδα ότι σύντομα θα υπάρξει μια κινητοποίηση προς τη σωστή κατεύθυνση, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι στο παρόν στάδιο παρατηρείται στασιμότητα.

    (ΜΠΕ-ΚΥΠΕ)

    [20] ΧΑΑ: "ΠΡΑΣΙΝΟ ΦΩΣ" ΓΙΑ ΣΑΡΑΝΤΗ - NEWSPHONE

    Αθήνα, 27 Ιουνίου 2002 (19:04 UTC+2)

    Το Δ.Σ. του Χ.Α.Α. ενέκρινε κατά την σημερινή του συνεδρίαση τα ενημερωτικά δελτία των κάτωθι εταιριών για την εισαγωγή των μετοχών τους προς διαπραγμάτευση στο Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών: «ΣΑΡΑΝΤΗΣ ΑΕΒΕ» για την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου και την εισαγωγή των μετοχών της στην Παράλληλη Αγορά του Χ.Α.Α. και «NEWSPHONE HELLAS S.A.» για την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου και την εισαγωγή των μετοχών της στην Παράλληλη Αγορά του Χ.Α.Α.

    Σύμφωνα με τα ενημερωτικά δελτία που εγκρίθηκαν, η εταιρία «ΣΑΡΑΝΤΗΣ ΑΕΒΕ» θα διαθέσει 1.321.500 νέες κοινές ονομαστικές μετοχές ως εξής: 1.259.300 με δημόσια εγγραφή στο ευρύ επενδυτικό κοινό και 62.600 με ιδιωτική τοποθέτηση. Η εταιρία «NEWSPHONE HELLAS S.A.» θα διαθέσει 1.462.000 νέες κοινές ονομαστικές μετοχές ως εξής: 1.392.400 με δημόσια εγγραφή στο ευρύ επενδυτικό κοινό και 62.600 με ιδιωτική τοποθέτηση.

    Το Δ.Σ του Χ.Α.Α. ενέκρινε κατά τη σημερινή του συνεδρίαση :

    - Την εισαγωγή προς διαπραγμάτευση στο Χ.Α.Α. των 3.000 ομολογιών του ανταλλάξιμου με μετοχές ομολογιακού δανείου της εταιρίας «ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΑΤΤΙΚΗΣ Α.Ε.»

    - Την εισαγωγή προς διαπραγμάτευση των 3.000 ομολογιών του μετατρέψιμου ομολογιακού δανείου της εταιρίας «ΓΡΑΜΜΕΣ ΣΤΡΙΝΤΖΗ ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΗ Α.Ε.»

    - την εισαγωγή προς διαπραγμάτευση των 8.680.000 νέων δωρεάν κοινών ονομαστικών μετοχών της εταιρίας «ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΑΒΕΕΑ ΔΡΟΜΕΑΣ»

    Το Δ.Σ. του Χ.Α.Α. ενημερώθηκε:

    - για την αύξηση της ονομαστικής αξίας των μετοχών της εταιρίας «ΠΛΑΙΣΙΟ COMPUTERS Α.Ε.E.» από Ευρώ 0,30 σε Ευρώ 0,31.

    - για την αύξηση της ονομαστικής αξίας της μετοχής της εταιρίας «Ο.ΔΑΡΙΓΚ & Σ.Ι.Α. Α.Β.Ν.Ε.» από 1,7139 Ευρώ σε 1,72 Ευρώ.

    [21] Η ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ Χ. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑ

    Αθήνα, 27 Ιουνίου 2002 (19:01 UTC+2)

    Η λαθρομετανάστευση, η φορολογική μεταρρύθμιση και η Σύνοδος Κορυφής της Σεβίλλης ήταν μερικά από τα θέματα στα οποία αναφέρθηκε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Χρήστος Πρωτόπαπας κατά τη διάρκεια της ενημέρωσης των πολιτικών συντακτών. Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ενημέρωσης:

    "Θα ήθελα εισαγωγικώς να σας ενημερώσω για ορισμένα θέματα:

    Συνεδρίασε σήμερα η Κυβερνητική Επιτροπή με δύο θέματα: Την πορεία της φορολογικής μεταρρύθμισης και τη λήψη μέτρων για την αντιμετώπιση των προβλημάτων από τη λαθρομετανάστευση, με ειδική αιχμή τα προβλήματα που έχουν σωρευτεί στην περιοχή της Θράκης.

    Εισαγωγικά ο Πρωθυπουργός ενημέρωσε για τα θέματα της Συνόδου Κορυφής της Σεβίλλης και ειδικότερα για το θέμα του ESDP, του λεγόμενου ευρωστρατού. Περιέγραψε τις προσπάθειες που καταβλήθηκαν και απέδωσαν θετικά για τη χώρα μας αποτελέσματα. Τόνισε ότι χρειάζεται αρκετή δουλειά, προκειμένου να μπορέσουμε να ολοκληρώσουμε το έργο μας, δηλαδή να επιτευχθεί η συμφωνία που θα καθορίζει τις σχέσεις μεταξύ Ε.Ε. και ΝΑΤΟ για την ανάπτυξη της ευρωπαϊκής δύναμης ταχείας παρέμβασης. Μια συμφωνία, βεβαίως, που να διασφαλίζει πλήρως τα εθνικά συμφέροντά μας. Είναι χαρακτηριστικό, είπε ο Πρωθυπουργός, ότι στη Σύνοδο της Σεβίλλης πετύχαμε μια πλήρη αντιστροφή της κατάστασης. Ενώ πριν οι "14" ήταν σύμφωνοι σε ένα κείμενο, το οποίο εξέφραζε θέσεις της Τουρκίας, αλλά δεν λάμβανε υπόψη και τις δικές μας ευαισθησίες και τα δικά μας συμφέροντα, μετά από μία παρατεταμένη διαπραγμάτευση με την ισπανική Προεδρία και χάρη στην προσπάθεια που έγινε από το ΥΠΕΞ, πετύχαμε μια Συμφωνία των "14", δηλαδή και των "15" συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας. Η Συμφωνία αυτή, όμως, δεν έγινε δεκτή από την Τουρκία. Ετσι, την ευθύνη για την επιχειρηματολογία ότι πρέπει να υπάρξει ρύθμιση, την έχει η Τουρκία, που απέναντι και στις χώρες της Ε.Ε. δείχνει την αδιαλλαξία της. Αυτό δεν αποτελεί, βέβαια, την τελική λύση, γιατί αυτή απαιτεί την υπογραφή των κειμένων, τα οποία θα οδηγούσαν στην τελική ρύθμιση του προβλήματος. Πρέπει, λοιπόν, να συνεχιστεί η διαπραγμάτευση. Και επειδή εμείς, όσον αφορά τα θέματα αμυντικής πολιτικής, έχουμε την Προεδρία από 1ης Ιουλίου, πέφτει το βάρος σε μας. Και κατέληξε ο Πρωθυπουργός, με αυτό που είπα αρχικά. Δηλαδή, ότι αυτή η εξέλιξη με το θέμα του ευρωστρατού ήταν ευνοϊκή για την Ελλάδα. Μας φέρνει σε πλεονεκτική θέση, αλλά παρόλα αυτά πρέπει να έχουμε επίγνωση ότι ακολουθεί τη συνέχεια που απαιτεί και προσοχή και προσπάθεια από μέρους μας.

    Οσον αφορά το θέμα της φορολογικής μεταρρύθμισης, ο κ. Χριστοδουλάκης θα ενημερώσει αναλυτικά τους οικονομικούς συντάκτες. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι δόθηκε το "πράσινο φως" για να προχωρήσει η μεταρρύθμιση, σύμφωνα με το διάλογο που διεξάγεται αυτή τη στιγμή. Σε πρώτη φάση θα προταχθούν τα ζητήματα που έχουν να κάνουν με την απλοποίηση των διαδικασιών και τα θέματα φορολόγησης περιουσίας. Ζητήματα που αφορούν τους φορολογικούς συντελεστές και άλλα μέτρα, θα είναι σε δεύτερη φάση, η οποία προσδιορίζεται περί το τέλος Αυγούστου.

    Οσον αφορά τα θέματα της λαθρομετανάστευσης, να επαναλάβω ότι η συζήτηση είχε ως ιδιαίτερη αιχμή τα προβλήματα -τα έχουμε σχολιάσει και σε προηγούμενη συνάντησή μας- που αντιμετωπίζουμε, αυτή τη στιγμή, στη Θράκη. Ο γενικός κανόνας, η γενική κατεύθυνση της πολιτικής μας είναι σαφής: Η Ελλάδα και η ελληνική κοινωνία έχουν φθάσει στα όριά τους στο θέμα αυτό. Πρέπει, λοιπόν, παράλληλα με τα μέτρα που έχουμε πάρει για την ενσωμάτωση των λαθρομεταναστών που ήδη ζουν στην πατρίδα μας, να ακολουθήσουμε συγκεκριμένη και σαφή πολιτική για την αποτροπή της παραπέρα εισόδου λαθρομεταναστών.

    Συγκεκριμένα, γι` αυτούς τους περίπου 3.000 ανθρώπους, που εισήλθαν δια του Εβρου, φυσικά θα υπάρξει από το ελληνικό Δημόσιο πλήρης περίθαλψη και κάλυψη των άμεσων ιατρικών, βιοτικών και άλλων αναγκών τους. Ομως, η πρόθεσή μας είναι σαφής: Οι άνθρωποι αυτοί που λαθραία εισήλθαν στη χώρα μας θα πρέπει να επαναπροωθηθούν προς τις χώρες προέλευσής τους. Αυτό θα γίνει με ειδική συζήτηση και συμφωνία και με την Τουρκία, στη βάση των συμφωνιών που έχουν υπογραφεί, αλλά και με τη βοήθεια της Ε.Ε., που θα ζητηθεί - όπως αποφασίστηκε- με ειδική παρέμβαση. Από εκεί και πέρα, θα υπάρξει συνεργασία όλων των συναρμόδιων υπουργείων, ώστε να αποτραπεί η δημιουργία ρεύματος εισόδου. Δεν είναι δυνατόν, αυτή τη στιγμή, η Ελλάδα να αντιμετωπίσει το πρόβλημα ως μια χώρα ανοικτών συνόρων. Δεν είναι η Ελλάδα χώρα ανοικτών συνόρων. Η χώρα και η κοινωνία μας έχουν φθάσει στα όριά τους. Αποφασίστηκε να ληφθούν παραπέρα μέτρα απώθησης άλλων λαθρομεταναστών, οι οποίοι θα θέλουν να εισέλθουν στην πατρίδα μας. Για τον ίδιο σκοπό, υπήρξε συζήτηση και συνεργασία μεταξύ του υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Παπανδρέου και του Τούρκου ομολόγου του Ισμαήλ Τζεμ, για την αυστηρή τήρηση της συμφωνίας που έχει υπογραφεί και έχει επικυρωθεί από το τουρκικό, αλλά πρόσφατα και από ελληνικό Κοινοβούλιο. Οι δύο υπουργοί συζήτησαν για την ανάγκη συνεδρίασης -και μάλιστα ταχύτατα- της επιτροπής που προβλέπει η συμφωνία.

    Αρα: Θα περιθάλψουμε, αλλά και στη συνέχεια θα επαναπροωθήσουμε τους λαθρομετανάστες που αυτή τη στιγμή βρίσκονται στη Θράκη. Θα ληφθούν μέτρα περιφρούρησης των συνόρων. Θα υπάρξει ειδική συνεννόηση με την Ε.Ε. για όλα τα μέτρα που απαιτούνται, ίσως και τους πόρους που απαιτούνται, γιατί και αυτό είναι ένα ιδιαίτερα σοβαρό ζήτημα: Και θα υπάρξει συνεργασία με την τουρκική πλευρά για την πλήρη εφαρμογή της συμφωνίας που έχουμε υπογράψει.

    Αυτά αποφασίστηκαν στη σημερινή συνεδρίαση της Κυβερνητικής Επιτροπής.

    Μια ακόμη ανακοίνωση. Γνωρίζετε ότι υπάρχει ένα ιδιαίτερα δυσάρεστο γεγονός, (η πτώση του στρατιωτικού αεροσκάφους) για το οποίο όλοι αυτή τη στιγμή εκφράζουμε την ανησυχία μας. Αλλά δεν είμαι σε θέση, διότι δεν γνωρίζουν και οι αρμόδιες αρχές, να σας δώσω περαιτέρω ενημέρωση. Μόλις πριν δύο λεπτά επικοινώνησα με το Αρχηγείο, αλλά δεν μπορούσαν να μου δώσουν νέα συγκεκριμένα στοιχεία για το θέμα. Βρισκόμαστε σε φάση ανάπτυξης όλων των ερευνών. Ηταν όλοι στο Κέντρο Επιχειρήσεων.

    Να σας ενημερώσω, επίσης, για ένα ακόμη θέμα που εμπίπτει στην αρμοδιότητα του υπουργείου μας. Σήμερα, υπέγραψα και αποστέλλω προς όλους τους υπουργούς, μετά από χθεσινή σχετική συμφωνία με τον Πρόεδρο και τον Αντιπρόεδρο του ΕΣΡ, επιστολή με την οποία επισημαίνω ότι ο νέος νόμος ισχύει και ότι είναι υποχρέωση όλων των αναθετουσών αρχών να αναζητούν, στο πλαίσιο των διαδικασιών σύναψης δημοσίων συμβάσεων με φυσικά ή νομικά πρόσωπα, την έκδοση από το ΕΣΡ πιστοποιητικού που να βεβαιώνει τη μη συνδρομή των ασυμβίβαστων που προβλέπονται στο άρθρο 3 του ιδίου νόμου. Ειδοποιούμε, δηλαδή, μέσω των συναδέλφων υπουργών, όλες τις αρχές του Δημοσίου -η επιστολή αυτή απεστάλη σήμερα- ότι χρειάζεται στις προκηρύξεις τους να αναφέρεται αυτή η προϋπόθεση και υποχρεωτικά το φυσικό ή νομικό πρόσωπο, που επικρατεί στο διαγωνισμό, πρέπει, στη συνέχεια, να παίρνει από το ΕΣΡ πιστοποιητικό διαφάνειας, μη συνδρομής των ασυμβίβαστων που προβλέπει ο νόμος. Σχετική συζήτηση έγινε χθες και με τον Πρόεδρο και τον Αντιπρόεδρο του ΕΣΡ, διότι αντιλαμβάνεστε ότι τα πρακτικά προβλήματα είναι αρκετά. Υπάρχει ένας όγκος δουλειάς και χρειάζεται ένας πολύ καλός συντονισμός μεταξύ μας.

    Παρακαλώ, τις ερωτήσεις σας.

    ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ: Πόσοι λαθρομετανάστες υπάρχουν στη χώρα μας, εκτός αυτών των 3.000 που είπατε, που πρόκειται να επαναπροωθηθούν στις χώρες προέλευσής τους;

    ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΣ: Οταν αναφερόμαστε σε άμεση επαναπροώθηση, μιλάμε για εκείνους που είναι συγκεντρωμένοι σε κάποιους χώρους, οι οποίοι φρουρούνται και -εν πάση περιπτώσει- περιθάλπονται από το ελληνικό Δημόσιο. Είναι σαφές ότι η επαναπροώθηση θα ξεκινήσει από αυτούς. Το έχουμε πει, το έχουμε εξαγγείλει αυτό και κατά τη συζήτηση που είχαμε κάνει την εποχή που είχε πάει ένα πλοίο στη Ζάκυνθο. Η κατεύθυνσή μας είναι η επαναπροώθηση των λαθρομεταναστών. Δώσαμε ευκαιρίες για την έκδοση κάρτας παραμονής και εργασίας όλων των λαθρομεταναστών που βρέθηκαν στην πατρίδα μας. Κατανοούμε τις ανάγκες που ώθησαν αυτούς τους ανθρώπους να αναζητήσουν δουλειά στην Ελλάδα. Λάβαμε μέτρα για την ενσωμάτωσή τους στην ελληνική κοινωνία και όπως γνωρίζετε έχουν υποβληθεί εκατοντάδες χιλιάδες αιτήσεις για άδειες παραμονής, στις δύο φάσεις, την αρχική μέσω του ΟΑΕΔ και τη δεύτερη μέσω των Δήμων ή της Αστυνομίας. Δεν μπορούμε, όμως, να αναπαράγουμε συνεχώς το ίδιο θέμα. Είχαμε πει και τότε, το επαναλαμβάνω και τώρα, ότι και η χώρα μας και η κοινωνία μας έχουν φθάσει στα όριά τους.

    ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ: Εχουμε στοιχεία, κ. Υπουργέ, πόσοι είναι αυτοί που έχουν πάρει κάρτες και πόσοι είναι οι παράνομοι;

    ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΣ: Για τους παράνομους, βεβαίως, δεν μπορούμε ποτέ να έχουμε ακριβή στοιχεία, διότι εάν τα είχαμε, θα είχαμε λάβει και μέτρα, μέχρις ενός ανθρώπου. Δεν υπάρχει ανοχή σε κάποιον παράνομο. Αλλά, εκείνοι που έχουν πάρει κάρτες, αν θυμάμαι καλά, ήταν στην πρώτη φάση της διαδικασίας καταγραφής περίπου 220.000 με πράσινες κάρτες και ήταν και ένας αριθμός πάνω από 300.000 στη δεύτερη. Καταλαβαίνετε ότι εάν υπολογίζουμε και ανθρώπους που είναι μέλη οικογενείας κ.τ.λ., μιλάμε για αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες που ήδη εργάζονται νόμιμα στην Ελλάδα.

    ΜΠΟΤΩΝΗΣ: Είπατε για όριο. Αυτό το όριο, ακούει σε κάποιον αριθμό, υπάρχει ένα πλαφόν; Είναι περίπου 550.000 δηλαδή το όριο;

    ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΣ: Οχι. Θεωρούμε ότι ο σημερινός αριθμός -αυτός δηλαδή που έχει καταγραφεί και που αν ληφθούν υπόψη και μέλη οικογενειών κ.τ.λ., είναι αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες- δημιουργεί ένα όριο, το οποίο δεν μπορούμε συνεχώς να υπερβαίνουμε.

    Ι. ΧΑΣΑΠΟΠΟΥΛΟΣ: Μας είπατε ότι σήμερα στην Κυβερνητική Επιτροπή αποφασίσατε κάποια μέτρα. Μήπως αυτά τα μέτρα έρχονται κάπως καθυστερημένα στο Εβρο; Και το λέω αυτό, γιατί πέρασε ένα ρεύμα λαθρομεταναστών που λέτε εσείς...

    ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΣ: Αναφέρομαι σε αυτές τις 3.000.

    Ι. ΧΑΣΑΠΟΠΟΥΛΟΣ: Ναι, 3.000. Πώς πέρασαν αυτές οι 3.000 από τον Εβρο; Δεν υπήρχε καθόλου φύλαξη;

    ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΣ: Υπάρχει φύλαξη. Οπως γνωρίζετε, τα σύνορά μας φυλάσσονται από τον ελληνικό στρατό και φυλάσσονται πολύ καλά. Αλλά, γνωρίζετε ότι αυτοί οι άνθρωποι βρέθηκαν στη χώρα μας, πιθανόν καθοδηγούμενοι από κάποιους από την άλλη πλευρά που γνωρίζουν καλά την περιοχή. Και όπως ξέρετε υπάρχουν κάποιοι, που ουσιαστικά είναι εγκληματίες, οι οποίοι εκμεταλλεύονται τον πόνο αυτών των ανθρώπων και αναλαμβάνουν έναντι αδράς αμοιβής -πρόκειται στην ουσία για μεσίτες λαθρέμπορους και άλλους που κάνουν αυτή τη δουλειά- γνωρίζοντας τον τόπο, να τους περάσουν απέναντι. Βεβαίως, συλλαμβάνονται. Τα σύνορά μας φρουρούνται και οι παράνομα εισερχόμενοι συλλαμβάνονται. Αλλά, τους συλλαμβάνεις στην ελληνική πλευρά. Δηλαδή, οι άνθρωποι αυτοί συνελήφθησαν στα σύνορα. Δεν βρέθηκαν ξαφνικά στην Κομοτηνή ή στις Σάππες. Οταν βρέθηκαν σε ελληνικό έδαφος, συνελήφθησαν.

    Ι. ΧΑΣΑΠΟΠΟΥΛΟΣ: Αυτές οι 3.000 που μας είπατε, είναι αυτοί που έχουν συλληφθεί. Εκτιμάτε ότι υπάρχει και άλλο ρεύμα, ας υποθέσουμε άλλοι 1.000-1.500, που έχουν ξεφύγει;

    ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΣ: Οχι, δεν νομίζω ότι έχει περάσει σημαντικός αριθμός. Εκείνο, όμως, που δεν μπορώ να σας διαβεβαιώσω είναι εάν υπάρχουν και άλλοι που πρόκειται να το επιχειρήσουν. Γι` αυτό, δεν μπορούμε να είμαστε καθόλου βέβαιοι. Διότι, όπως σας είπα και γνωρίζετε πολύ καλά, υπάρχουν κάποιοι ασυνείδητοι, εγκληματίες, οι οποίοι παίζουν με τον ανθρώπινο πόνο και τα προβλήματα αυτών των ανθρώπων και οι οποίοι, προφανώς, εξαγοράζοντας κάποιους, προσπαθούν κάθε φορά κατά κύματα να περνούν τους λαθρομετανάστες στην ελληνική πλευρά. Δεν μπορώ να γνωρίζω εάν τους έχουν κάπου συγκεντρωμένους, στην Τουρκία ή κάπου αλλού και επιχειρηθεί ένα καινούργιο ρεύμα.

    Ι. ΧΑΣΑΠΟΠΟΥΛΟΣ: Λέτε ότι θα λάβετε μέτρα για την απώθηση όποιων προσπαθειών γίνονται από εδώ και πέρα. Τι μέτρα θα είναι αυτά;

    ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΣ: Δεν μπορώ να σας αναλύσω την τεχνική ανάπτυξη του ζητήματος. Η πολιτική απόφαση είναι: Συνεργασία όλων των αρμόδιων αρχών, ώστε να μην επιτραπεί η περαιτέρω διέλευση λαθρομεταναστών από τα βόρεια σύνορά μας.

    Ι. ΧΑΣΑΠΟΠΟΥΛΟΣ: Δεν υπάρχουν ξέρετε και πολλές δυνατότητες. Η θα πυροβολούν ή θα βουλιάζουν τις βάρκες.

    ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΣ: Υπάρχει τρόπος, αλλά βεβαίως δεν είμαι ειδικός για να σας τον αναλύσω. Γνωρίζετε πολύ καλά ότι όλοι αυτοί οι εγκληματίες που καθοδηγούν τους μετανάστες -και αναφέρομαι στους μεσίτες και σε αυτούς που αναλαμβάνουν τη διακίνηση- όταν δουν στρατό ή αστυνομία ή ένοπλο λαμβάνουν τα μέτρα τους και δεν το επιχειρούν. Υπάρχει τρόπος για την αποτροπή.

    ΙΩΑΝΝΟΥ: Για τον τρόπο φύλαξης που μόλις τώρα περιγράψατε, μήπως θα χρειαστούν και επιπλέον άτομα σε διάφορα σώματα;

    ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΣ: Θα εκτιμήσει η Ελληνική Αστυνομία αν χρειάζονται ή με ποιόν τρόπο μπορεί να κάνει τη διάταξή της. Σε εκείνο, όμως, που πρέπει να συμφωνήσουμε όλοι είναι ότι πρέπει να υπάρξει η αναγκαία ενίσχυση της ΕΛ.ΑΣ. για τέτοιες δραστηριότητες. Διότι, από τη στιγμή που λέμε όλοι ότι πρέπει να φυλάξουμε τα σύνορά μας, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να υπάρχουν και εντεταλμένα όργανα για να το πράξουν. Αυτό το θέμα, όμως, δεν το συζητήσαμε σήμερα.

    ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Σε ποιό επίπεδο θα γίνουν οι συνεννοήσεις με την Τουρκία για τη διπλή εφαρμογή της συμφωνίας και πότε;

    ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΣ: Στο επίπεδο υπουργών Εξωτερικών αρχικά και μόλις αρχίσει να συνεδριάζει η επιτροπή σε υπηρεσιακό επίπεδο. Διότι, όπως γνωρίζετε, η επιτροπή αποτελείται από ανώτατα υπηρεσιακά στελέχη των δύο χωρών. Η επιτροπή αυτή θα εξετάσει όλα τα ζητήματα που υπάρχουν, διότι οι Τούρκοι εγείρουν και κάποιες ενστάσεις, θα λύσει όλα τα ζητήματα και θα λειτουργήσει -αυτή είναι η προσδοκία μας και η απαίτησή μας- ομαλά η συμφωνία, το ταχύτερο δυνατό.

    ΚΑΡΓΟΥΔΗ: Παλαιότερα η Τουρκία επικαλείτο το επιχείρημα ότι δεν μπορεί να δεχτεί πίσω όλους τους λαθρομετανάστες που συλλαμβάνονταν στην Ελλάδα, διότι η ίδια δεν έχει τη δυνατότητα να τους επαναπροωθήσει στις χώρες προέλευσής τους.

    ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΣ: Αυτό είναι το κύριο επιχείρημα της Τουρκίας.

    ΚΑΡΓΟΥΔΗ: Επ` αυτού, και επειδή εμείς αυτή τη στιγμή σκληραίνουμε την πολιτική μας, το ελληνικό αντεπιχείρημα ποιο είναι;

    ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΣ: Το ελληνικό αντεπιχείρημα είναι ότι δεν μπορεί να μην εφαρμόζεις μια συμφωνία όταν την έχεις υπογράψει. Η τουρκική πλευρά μπορεί να αναλάβει όλα τα αναγκαία μέτρα στα σύνορά της. Αυτό, όμως, δεν αφορά εμάς. Εχουμε υπογράψει μια συμφωνία που είναι σαφής, σωστή και δίκαιη και βάσει αυτής πρέπει να κινηθούμε.

    ΚΑΡΓΟΥΔΗ: Θα εισηγείτο η Ελλάδα οικονομική ενίσχυση της Τουρκίας από την Ε.Ε., ώστε να βοηθηθεί σε αυτή την αντιμετώπιση;

    ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΣ: Εάν χρειαστεί, ναι. Διότι είναι σαφές ότι από αυτές τις περιοχές ο κύριος όγκος των λαθρομεταναστών προσπαθεί να εισέλθει στην Ε.Ε., όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά μέσω αυτής να πάνε σε άλλες χώρες. Αρα, επειδή η Ελλάδα είναι η πρώτη χώρα της Ε.Ε. από την οποία εισέρχεται το κύριο κύμα των λαθρομεταναστών, χρειάζονται πρόσθετοι πόροι που αφορούν και τη χώρα μας. Αν χρειαστεί, και ληφθούν συγκεκριμένα μέτρα, γιατί όχι, να επιδοτηθούν αυτά τα συγκεκριμένα μέτρα που θα λάβει η Τουρκία. Για παράδειγμα, να μεταφέρει αυτούς τους λαθρομετανάστες στις πατρίδες τους.

    ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Η πολιτική αυτή της κυβέρνησης αφορά και τους πολιτικούς πρόσφυγες;

    ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΣ: Όχι. Είναι τελείως διαφορετικό το θέμα της λαθρομετανάστευσης, από αυτό του πολιτικού ασύλου. Θέλω να το διευκρινίσω για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις. Εξάλλου, κανένας δεν έθεσε θέμα ασύλου στην περίπτωση που αντιμετωπίζουμε.

    ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Σε πόσο χρονικό διάστημα εμφανίστηκε αυτό το κύμα των λαθρομεταναστών;

    ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΣ: Είναι πρόσφατο. Συνέβη τις τελευταίες εβδομάδες. Όπως γνωρίζετε, έχουν ληφθεί ιδιαίτερα αυστηρά μέτρα στις θάλασσες και κάποιοι που καθοδηγούν τους λαθρομετανάστες και τους οποίους χαρακτήρισα ασυνείδητους και εγκληματίες, έκριναν σκόπιμο να αναζητήσουν άλλη δίοδο.

    ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Η τουρκική πλευρά, στην προχθεσινή συνάντηση, δικαιολογήθηκε για την αδυναμία της να τηρήσει τη συμφωνία; Στη Σεβίλλη συμφωνήθηκε ο επιμερισμός του κόστους για τη φύλαξη των συνόρων της Ε.Ε.. Με βάση τη σημερινή απόφαση της Κυβερνητικής Επιτροπής, έχουμε σαφές χρονοδιάγραμμα και αίτημα όσον αφορά τα ποσά;

    ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΣ: Όπως, γνωρίζετε οι αποφάσεις που λαμβάνονται στις Συνόδους Κορυφής της Ε.Ε. δεν είναι ποτέ εξειδικευμένες. Ηδη, ο υπουργός αναπληρωτής Εξωτερικών Τάσος Γιαννίτσης ανέλαβε να προβεί στις σχετικές ενέργειες, τουλάχιστον στην πρώτη περίπτωση που αντιμετωπίζουμε.

    Ι. ΧΑΣΑΠΟΠΟΥΛΟΣ: Θα ήθελα να σας ρωτήσω αν έχετε κάποια εικόνα για το τι γίνεται στη Θράκη. Που φυλάσσονται αυτοί οι άνθρωποι;

    ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΣ: Φυλάσσονται σε εγκαταστάσεις που δεν είναι αυτές που πρέπει. Θα ληφθούν μέτρα, με συνεννόηση του υπουργείου Εσωτερικών με το υπουργείο Υγείας, αλλά και την ΕΛ.ΑΣ., ώστε να βελτιωθούν οι συνθήκες φιλοξενίας και περίθαλψής τους, προκειμένου να μην εκδηλωθούν ασθένειες. Βεβαίως, θέλω να τονίσω ότι αυτή θα είναι προσωρινή λύση. Η πολιτική μας κατεύθυνση είναι η επαναπροώθησή τους. Αυτή τη στιγμή οι συνθήκες που φυλάσσονται δεν είναι επαρκείς, διότι προέκυψαν ξαφνικά τρεις χιλιάδες λαθρομετανάστες και η ΕΛ.ΑΣ. κάνει ό,τι είναι δυνατόν. Θέλω να είμαι απόλυτα ειλικρινής. Ηδη από χθες έχει μεταβεί κυβερνητικό κλιμάκιο, είδε τις συνθήκες, αντιμετώπισε την κατάσταση, έκανε εισηγήσεις και η απόφαση που λάβαμε σήμερα είναι η άμεση λήψη μέτρων για τη σωστή περίθαλψη και φιλοξενία τους. Θα υπάρχει πλήρης ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, θα σιτιστούν, θα τους δοθούν όλες οι αναγκαίες διευκολύνσεις. Θέλω να τονίσω για να μην υπάρξει καμία παρεξήγηση ότι αυτό το καθεστώς θα είναι προσωρινό. Είναι η έκφραση του ανθρωπισμού μας. Εχουμε υποχρέωση να το κάνουμε. Από εκεί και πέρα, η τελική λύση θα είναι η επαναπροώθησή τους.

    ΙΩΑΝΝΟΥ: Πόσο χρόνο θα χρειαστεί;

    ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΣ: Δεν μπορούμε να το προσδιορίσουμε αυτή τη στιγμή με ακρίβεια.

    ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ζητήθηκε έκτακτη ενίσχυση από την Ε.Ε.;

    ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΣ: Θα γίνει και αυτό, στο πλαίσιο της γενικότερης συζήτησης για το θέμα με την Ε.Ε.. Από τα αρμόδια υπουργεία και με τη συμβολή, ίσως, του υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών θα δοθούν οι σχετικές πιστώσεις.

    Ι. ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ: Συζητήθηκε στη συνεδρίαση της Κυβερνητικής Επιτροπής το θέμα του νέου μισθολογίου των δημόσιων υπαλλήλων και μπορείτε να μας πείτε, εάν ο Πρωθυπουργός έκανε κάποια αναφορά σε αυτό το ζήτημα;

    ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΣ: Οχι, δεν έγινε καμία αναφορά.

    ΙΩΑΝΝΟΥ: Μια έρευνα της ΑLCO δείχνει ότι το 58% των ψηφοφόρων της Ν.Δ. θεωρούν πολύ χρήσιμη την επιστροφή του Αντώνη Σαμαρά στο κόμμα. Θέλω να σας ρωτήσω, εάν κάτι τέτοιο επηρεάζει την κυβέρνηση και αν ανησυχεί το κόμμα σας από αυτό το ενδεχόμενο.

    ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΣ: Μου ζητάτε να σχολιάσω εσωτερικά θέματα του κόμματος της Ν.Δ.;

    ΙΩΑΝΝΟΥ: Εσάς, εάν ανησυχεί.

    ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΣ: Δεν θέλω να σχολιάσω εσωτερικά θέματα που αφορούν το κόμμα της Ν.Δ.

    ΙΩΑΝΝΟΥ: Αν ανησυχεί η κυβέρνηση και το ΠΑΣΟΚ, εννοώ.

    ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΣ: Από τέτοια ζητήματα δεν ανησυχεί, ούτε η κυβέρνηση, ούτε το ΠΑΣΟΚ. Θέλω απλά να σας θυμίσω ότι ο κ. Σαμαράς στήριξε τη Ν.Δ. στις τελευταίες εκλογές. Αρα, η όποια επιρροή είχε, έχει ήδη καταγραφεί από τις τελευταίες εκλογές.

    ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Σε σχέση με τις μαρίνες και τη μεταβίβασή τους, γνωρίζετε εάν υπήρξαν κάποια αποτελέσματα από το διαγωνισμό;

    ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΣ: Να απευθυνθείτε στο αρμόδιο υπουργείο Ανάπτυξης.

    ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ: Σύμφωνα με πληροφορίες, ο κ. Ανδρουλιδάκης σήμερα βρέθηκε στο δικαστήριο, που εκκρεμούσε μια αυτόφωρη διαδικασία από χθες, ωστόσο δεν συνέβη τίποτα, παρά πήγε και αποχώρησε.

    ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΣ: Εάν έχει συμβεί κάτι τέτοιο, σημαίνει ότι κάποιο όργανο δεν έκανε σωστά τη δουλειά του. Αυτό, όμως, πρέπει να το εξετάσουμε για να διαπιστώσουμε αν όντως συνέβη έτσι και θα σας ενημερώσουμε. Οπως γνωρίζετε, έχει εκδοθεί ένταλμα. Πάντως, ένα να έχετε υπόψη σας ότι όλοι οι αρμόδιοι ενημερώνονται και τα αρμόδια υπουργεία και οι διωκτικές αρχές και οι εισαγγελικές αρχές. Είναι γνωστό ότι οι εισαγγελίες και οι διωκτικές αρχές εξέδωσαν τα σχετικά εντάλματα.

    Σήμερα, πηγαίνω στη Σαμοθράκη, όπου πρόκειται να διεξαχθεί το Συνέδριο για τα ΜΜΕ που οργανώνει η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση. Πρόκειται για ένα ιδιαίτερα σημαντικό συνέδριο στο οποίο θα συμμετέχουν πολλοί δημοσιογράφοι από όλη τη χώρα και θα λάβουν μέρος εκπρόσωποι από όλα τα κόμματα. Θα γίνει ένας πλούσιος διάλογος για τα ΜΜΕ και το ρόλο τους στη σύγχρονη οικονομία και κοινωνία. Η πολιτική ενημέρωση αύριο, επειδή και ο κ. Χυτήρης θα απουσιάζει, θα γίνει από το Γενικό Γραμματέα Ενημέρωσης κ. Δημήτρη Γέρου"

    [22] ΑΥΞΗΜΕΝΟ ΜΕΡΙΣΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ LOGICDIS

    Αθήνα, 27 Ιουνίου 2002 (18:55 UTC+2)

    Τη διανομή μερίσματος για τη χρήση 2001 συνολικού ύψους 2.125.698 ευρώ (0,03 ευρώ ανά μετοχή) που αντιστοιχεί σε αύξηση κατά 75% σε σχέση με πέρσι, ενέκρινε η ετήσια τακτική γενική συνέλευση των μετόχων της LogicDIS.

    Η διοίκηση τόνισε το γεγονός ότι σε μία δύσκολη χρονιά για την αγορά και για την πληροφορική ειδικότερα, σε ένα περιβάλλον που το χαρακτήρισε το αρνητικό επενδυτικό κλίμα, η καθυστέρηση στην προκήρυξη μεγάλων έργων του Δημοσίου και η υποτονική ζήτηση στον Ιδιωτικό τομέα η LogicDIS κατάφερε να διατηρήσει τα μεγέθη της σε όλα τα επίπεδα εσόδων, κερδών και μεριδίων αγοράς.

    Ο Ι. Κυριακόπουλος, Διευθύνων Σύμβουλος επισήμανε μεταξύ άλλων: "H απόδοση της LogicDIS κινήθηκε στα πλαίσια του μέσου όρου των δεικτών του κλάδου της Πληροφορικής αλλά και του ΧΑΑ, ενώ αναμένουμε ότι η απόδοση του τέταρτου τριμήνου θα είναι πολύ καλύτερη και θα βοηθήσει στην επίτευξη των στόχων μας".

    Όσον αφορά τη συγχώνευση των εταιριών Computer Logic και DIS ο κ. Κυριακόπουλος είπε ότι "μας έδωσε τη δυνατότητα να αναπτύξουμε το χαρτοφυλάκιο των προϊόντων μας, καθώς και να εισχωρήσουμε σε νέες αγορές. Ο συνδυασμός των δύο εταιριών μας επέτρεψε να παίξουμε πρωταγωνιστικό ρόλο στον κλάδο της πληροφορικής.".

    Τέλος, η γενική συνέλευση ενέκρινε την αλλαγή των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου που είναι οι κ.κ. Νικόλαος Παυλίδης και Γεώργιος Κούρτης στη θέση των παραιτηθέντων κας Ελένης Κυριακοπούλου και του κ. Χαράλαμπου Αβρατόγλου.

    [23] ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

    Αθήνα, 27 Ιουνίου 2002 (18:49 UTC+2)

    της Βάσως Κουτσούμπα

    Η πορεία της φορολογικής μεταρρύθμισης και η λήψη μέτρων για την αντιμετώπιση της λαθρομετανάστευσης συζητήθηκαν στη σημερινή συνεδρίαση της κυβερνητικής επιτροπής.

    Για τη φορολογική μεταρρύθμιση ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Χρήστος Πρωτόπαπας ανέφερε ότι η κυβέρνηση άμεσα θα προωθήσει μέτρα για την απλοποίηση της διαδικασίας του φορολογικού συστήματος και έως το τέλος του καλοκαιριού θα προωθηθούν νομοσχέδια που αφορούν την περιουσία, την κληρονομιά και τους άμεσους και έμμεσους φόρους.

    Οσον αφορά τη λαθρομετανάστευση, ο κ. Πρωτόπαπας σημείωσε ότι με αφορμή και τα πρόσφατα προβλήματα που δημιουργήθηκαν στη Θράκη διαπιστώθηκε ότι η Ελλάδα έχει φθάσει στα όρια της και πρόσθεσε ότι η κυβέρνηση θέλει να ακολουθήσει μια σαφή πολιτική για την αποτροπή της λαθρομετανάστευσης.

    "Η Ελλάδα και η ελληνική κοινωνία έχουν φθάσει στα όριά τους. Πρέπει, λοιπόν, παράλληλα με τα μέτρα που έχουμε πάρει για την ενσωμάτωση των λαθρομεταναστών που ήδη ζουν στην πατρίδα μας, να ακολουθήσουμε συγκεκριμένη και σαφή πολιτική για την αποτροπή της παραπέρα εισόδου λαθρομεταναστών", είπε χαρακτηριστικά.

    Για την τύχη των 3.000 λαθρομεταναστών που εισήλθαν τις τελευταίες ημέρες στη χώρα μας ο κ. Πρωτόπαπας επεσήμανε ότι η κυβέρνηση αποφάσισε να ληφθούν άμεσα μέτρα για τη βελτίωση των συνθηκών φιλοξενίας τους, πλήρης ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και κατάλληλος επισιτισμός, ωστόσο τόνισε ότι πρόκειται για προσωρινά μέτρα, αφού η πρόθεση είναι η επαναπροώθηση των λαθρομεταναστών στις χώρες τους.

    Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος επανέλαβε ότι η ελληνική κυβέρνηση ζητά από την Τουρκία την τήρηση της διμερούς συμφωνίας, κάτι που έθεσε και ο κ. Παπανδρέου στον κ. Τζεμ, καθώς και την περιφρούρηση των συνόρων. Επίσης το θέμα θα το φέρει και στην Ευρωπαϊκή Ενωση και θα ενημερώσει τους εταίρους της για τα μέτρα που θα λάβει για την αντιμετώπιση του προβλήματος επισημαίνοντας ότι η Ελλάδα δεν είναι χώρα ανοικτών συνόρων.


    Macedonian Press Agency: Brief News in Elot928 Greek Directory - Previous Article - Next Article
    Back to Top
    Copyright © 1995-2016 HR-Net (Hellenic Resources Network). An HRI Project.
    All Rights Reserved.

    HTML by the HR-Net Group / Hellenic Resources Institute, Inc.
    mpab2html v1.01d run on Thursday, 27 June 2002 - 18:13:40 UTC